سریال «بچه زرنگ» در ۵۲ قسمت تولید شده و قرار است همزمان با هفته ملی کودک پخش شود.به گزارش ایمنا، فیلم سینمایی «بچه زرنگ» یکی از تولیدات قابل توجه در سینمای کودک و نوجوان است. اثری محصول مشترک با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که برای اولین بار در سال ۱۴۰۱ در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و توجه بسیاری از مخاطبان به ویژه کودکان را به خود توجه کرد.
در آستانه هفته ملی کودک، سریال بچه زرنگ آماده نمایش شده و قرار است از یکی از پلتفرم‌های آنلاین به نمایش دربیاید. حامد علامتی مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ضمن اعلام این خبر اشاره کرد که نخستین قسمت از این سریال قرار است در هفته ملی کودک پخش بشود.

نخستین تجربه کارگردانی نوید محمدزاده در جشنواره فیلم توکیو
سی‌ونهمین جشنواره فیلم توکیو میزبان نخستین ساخته نوید محمدزاده و فیلمی از سهیل کریمی خواهد بود.به گزارش خبرآنلاین  سی‌ونهمین جشنواره فیلم توکیو فهرست فیلم‌های بخش‌های رقابتی خود را اعلام کرد و نوید محمدزاده با اولین فیلم بلندش با عنوان «من واقعن چیز خاصی نیستم» و سهیل کریمی با فیلم «نقره» در بخش آینده آسیا این جشنواره معتبر حاضر خواهند بود. در بخش رقابتی «آینده آسیا» آثار فیلمسازان آسیایی که ۳ فیلم یا کمتر ساخته‌اند، به نمایش گذاشته می‌شود.ساخته بهمن قبادی با نام «درخت‌ها نگاه می‌کنند» محصول ترکیه نیز در بخش مسابقه اصلی جشنواره توکیو حضور دارد. پیس از این حضور فیلم «خانه دوست کجاست؟» ساخته عباس کیارستمی در بخش فیلم‌های محبوب آکیرا کوروساوا اعلام شده بودند.

 اطیابی با سریال «نسخه آزمایشی» روی آنتن شبکه سه
به گزارش خبرآنلاین، سریال «نسخه آزمایشی» از تولیدات سیمافیلم، پس از پایان پخش سریال «دیار مادری» از تلویزیون روی آنتن شبکه سه می‌رود.این سریال به تهیه‌کنندگی ایرج محمدی و کارگردانی سیدمسعود اطیابی تولید شده و داستان آن در قالبی اجتماعی و کمدی روایت می‌شود.هومن برق‌نورد، محمد نادری، رویا میرعلمی، محمدرضا هدایتی، نگار فروزنده، مونا فرجاد و جمعی دیگر از بازیگران در این مجموعه به ایفای نقش می‌پردازند.

در تهران این روزها، اگر سری به سالن‌های نمایش بزنید، با صحنه‌ای کم‌سابقه روبه‌رو می‌شوید: هفت اثر نمایشی به‌طور همزمان با محوریت شاهنامه و مضامین حماسی و اسطوره‌ای ایران در حال اجرا یا در آستانه اجرا هستند. از «پسران فریدون» علیرضا معتمدی در تالار وحدت با بازی امیر آقایی و نازنین بیاتی، تا کنسرت‌نمایش «سیاوش» حسین پارسایی با بهرام رادان در نقش سیاوش، و تئاتر-ارکسترال «آرش» علی سرابی با ترکیبی از چهره‌های سینما و تئاتر. در همین حال، نادر برهانی‌مرند نمایش «کوروش» را در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه برده که روایتی دراماتیک از زندگی کوروش بزرگ، از تولد تا فتح هگمتانه است. در اصفهان نیز نمایش «آزرمیدخت» به کارگردانی رادنوش مقدم، که زندگی یکی از زنان فرمانروای ساسانی را به زبان تئاتر بازخوانی می‌کرد، چندی پیش در اصفهان روی صحنه بود. این حجم از تولید نمایشی با محوریت اسطوره و تاریخ، بی‌سابقه یا کم‌سابقه است و پرسش‌های جدی‌ای را درباره ماهیت، کیفیت و پیامدهای این موج پیش می‌گذارد.
بخشی از این چرخش، ریشه در شرایط بیرونی دارد. یک کارگردان تئاتر به‌روشنی می‌گوید: «در شرایط دشوار، شاهد افزایش فروش شاهنامه هستیم، زیرا مردم به دنبال تمایلات فرهنگی خود در شخصیت‌های ملی و حماسی هستند». این جمله کلیدی است. در بزنگاه‌هایی که جامعه تحت فشار و بحران قرار می‌گیرد، مخاطب به سراغ روایت‌هایی می‌رود که به او احساس تعلق و افتخار بدهند. شاهنامه، با آن پهلوانان نستوه و داستان‌های ایستادگی، دقیقاً چنین نقشی را ایفا می‌کند. رحمت امینی، مدرس دانشگاه، این را «نیاز فرهنگی و هویتی» می‌نامد و می‌افزاید که فردوسی خودش نیز برای حفظ هویت ایرانی به گذشته و اساطیر رجوع کرده بود. پس این بازگشت، نه فرار از حال، بلکه جستجوی ریشه‌هایی است که به انسان امروز امکان ایستادن بدهد.اما این چرخش فقط محصول نیاز مخاطب نیست؛ از سمت تولیدکنندگان نیز دلایل روشنی دارد. شاهنامه به‌سبب دارا بودن «عناصر دراماتیک» «بحران، کشمکش، تعلیق، گره‌افکنی و گره‌گشایی »برای نمایش‌نامه‌نویسان جذابیت ذاتی دارد. شخصیت‌ها جان دارند، خون در رگ تراژدی می‌دود و حسادت، قدرت و برادرکشی هنوز موضوع امروزند. به بیان دیگر، متون کهن آماده‌اند تا بازنویسی و بازخوانی شوند، و این آمادگی، کار را برای نویسندگان و کارگردانان بسیار آسان‌تر از خلق روایتی از صفر می‌کند.با این حال، دقیقاً همین‌جاست که نقد جدی آغاز می‌شود. حجم بالای اقتباس از شاهنامه، وقتی با کیفیت پایین همراه شود، خطرناک است. نقدی که به نمایش «پسران فریدون» وارد شده، این خطر را به‌روشنی نشان می‌دهد: «شاهنامه بزرگ، درام کوچک». مشکل اصلی این نمایش نه کمبود امکانات بود، بلکه «کمبود ایده اجرایی». شخصیت‌ها فرصت نمی‌کنند از هیبت نام‌های شاهنامه بیرون بیایند و به آدم‌هایی پیچیده تبدیل شوند. داریوش نصیری، کارگردان «رستم و اسفندیار»، هشدار می‌دهد که اگر روی شاهنامه کار می‌کنیم، «نباید این ایراد باشد که بگویند دوباره اثری از شاهنامه روی صحنه رفت و آن‌قدر ضعیف بود که باعث طرد اثر اصلی شد». این جمله، نگرانی عمیقی را آشکار می‌کند: اقتباس ضعیف، نه تنها به خودش آسیب می‌زند، بلکه می‌تواند مخاطب را از اصل شاهنامه هم دور کند.
نکته دیگری که در این موج کمتر به آن پرداخته می‌شود، مسئله «کلیشه‌سازی» است. نصیری اشاره می‌کند که وقتی از اقتباس شاهنامه صحبت می‌شود، ذهن دست‌اندرکاران سالن فقط به سه گزینه می‌رود: نمایش آیینی سنتی، نقالی، و شاهنامه‌خوانی. این محدودیت، خطر تکرار و فرسودگی را به‌همراه دارد. اقتباس از شاهنامه نباید به یک قالب از پیش تعیین‌شده تبدیل شود؛ باید امکان خوانش‌های تازه، معاصرسازی و حذف و اضافه را داشته باشد تا داستان دچار «کلیشه‌سازی» نشود.
از منظری دیگر، این گرایش را می‌توان نشانه‌ای از یک شکاف عمیق‌تر در تئاتر ایران دانست: فقدان درام معاصر. وقتی نمایش‌نامه‌نویسی که مستقیماً از زندگی امروز سخن بگوید کم‌رنگ می‌شود، تئاتر به سراغ گذشته می‌رود. این دقیقاً همان اتفاقی است که در دوره رضاشاه هم افتاد؛ گرایش به ملی‌گرایی و باستان‌گرایی در ادبیات نمایشی آن دوران، «تأثیر مستقیم اوضاع سیاسی و اجتماعی» بود. پس بازگشت به شاهنامه، هم می‌تواند نشانه سلامت و پیوند با ریشه‌ها باشد، و هم می‌تواند نشانه ضعف در تولید روایت‌های امروزی.
نکته دیگری که نمی‌توان از آن عبور کرد، اقتصاد پشت این موج است. کنسرت‌نمایش «سیاوش» با بهرام رادان ۱۲۰ هزار مخاطب را به سالن‌ها کشانده و قیمت بلیت‌ها در برخی از این آثار تا یک میلیون و چهارصد هزار تومان رسیده است. این ارقام نشان می‌دهد اسطوره‌های شاهنامه به یک محصول فرهنگی پرسود تبدیل شده‌اند. پرسش اینجاست که آیا این پرسود بودن، به تولید آثار باکیفیت‌تر منجر می‌شود یا صرفاً به تکرار فرمول‌های موفق و سطحی؟
 

علیرضا قربانی در «سرو خرامان» با اقتباس از ملودی ابراهیم شریف‌زاده، به موسیقی مقامی خراسان ادای دین کرده است.
به گزارش تسنیم، علیرضا قربانی در تازه‌ترین اثر خود با عنوان «سرو خرامان»، سراغ یکی از ملودی‌های ماندگار موسیقی مقامی خراسان رفته و با بازآفرینی ملودی و اجرای زنده‌یاد ابراهیم شریف‌زاده، روایتی تازه از این میراث موسیقایی ارائه کرده است.«سرو خرامان» که به مناسبت زادروز حضرت مولانا منتشر شده، بر شعری از این شاعر و عارف نامدار ساخته شده و تلاش دارد موسیقی مقامی خراسان را در قالبی تازه به گوش مخاطبان امروز برساند.ملودی این قطعه اقتباسی از اثر ابراهیم شریف‌زاده، خواننده و روایتگر موسیقی مقامی خراسان است و حسام ناصری و جوشکن کارادمیر بازآفرینی و تنظیم آن را بر عهده داشته‌اند.

صالحی امیری:
 ۶۲.۲درصد موزه‌های کشور مربوط به بخش خصوصی است
وزیر میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی گفت:اکنون در کشور ۸۰۰ موزه وجود دارد که حدود ۳۰۰ موزه آن دولتی و مابقی معادل ۶۲.۲ درصد مربوط به بخش خصوصی است.
به گزارش ایرنا سیدرضا صالحی امیری در آئین افتتاح موزه رئیسعلی دلواری از توابع شهرستان تنگستان بوشهر بیان کرد:بر اساس هدف‌گذاری انجام شده برای تحقق شعار هر شهر یک موزه بنا است که هر سال ۱۰۰ موزه جدید افتتاح شود است.وی موزه را حافظه جمعی ملت‌ها دانست و ادامه داد: روایت‌گری دقیق در موزه‌ها اهمیت زیادی دارد و باید از افرادی استفاده شود که دانش کافی برای معرفی تاریخ و فرهنگ مناطق مختلف کشور را داشته باشند.وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با اشاره به بازسازی و نوسازی موزه شهید رئیسعلی دلواری گفت: این موزه از یک فضای معمولی به موزه‌ای مفهومی با طراحی مدرن تبدیل شده است که می‌تواند برای نسل جوان جذاب باشد.صالحی امیری با بیان اینکه بوشهر خط مقدم مقاومت و یکی از مهم‌ترین نقاط فرهنگی جنوب کشور است، اظهار کرد: برنامه‌ای با عنوان «گردشگری در ساحل» در دست تدوین است تا نوار جنوبی کشور از چابهار و مکران تا هرمزگان، بوشهر و خوزستان به یک زنجیره بهم پیوسته گردشگری تبدیل شود.

«محمود دولت‌آبادی» در میان شانس‌های نوبل
مراسم اعلام برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ به زودی برگزار خواهد شد و طبق رسم هر سال، گمانه‌زنی‌هایی درباره برنده این جایزه در رسانه‌های مختلف منتشر شده است، اما نکته قابل توجه حضور نام «محمود دولت‌آبادی» در بین شانس‌های امسال است.به گزارش ایسنا، هرساله با آغاز ماه اکتبر، هیجان پیش‌بینی‌ها و گمانه‌زنی‌ها درباره اعلام برنده نوبل ادبیات به اوج خود می‌رسد. اگرچه انتخاب نهایی داوران آکادمی سوئدی نوبل همیشه غیرقابل پیش‌بینی‌ بوده است، اما امسال نیز فهرستی از شانس‌های احتمالی این جایزه توسط بنگاه‌های شرط‌بندی سراسر جهان منتشر شده و  نام «محمود دولت‌آبادی»،‌ رمان‌نویس برجسته ایرانی و خالق آثار ماندگاری همچون «کلیدر» و «جای خالی سلوچ» در کنار چهره‌های سرشناس ادبیات جهان به چشم می‌خورد.