مدیرکل دفتر بررسی‌های اقتصادی و تامین منابع مالی ساتبا با بیان بازگشت سرمایه نیروگاه‌های خورشیدی خانگی در کمتر از ۵ سال، گفت: نیروگاه‌های خورشیدی انشعابی می‌توانند علاوه بر تأمین بخشی از نیاز برق، به منبعی برای ایجاد درآمد پایدار خانوارها تبدیل شوند.به گزارش روز جمعه ایرنا از سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق (ساتبا)، زهره اولیا اظهار داشت: احداث نیروگاه‌های خورشیدی انشعابی با اهداف مختلفی انجام می‌شود که یکی از مهم‌ترین آن‌ها کسب درآمد از محل فروش برق به شبکه است. در این مدل، نیروگاه به‌صورت متصل به شبکه (On-Grid) احداث شده و برق تولیدی آن بر اساس قرارداد خرید تضمبنی برق است.وی با بیان اینکه هزینه احداث یک نیروگاه خورشیدی پنج کیلوواتی در حال حاضر حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان است، افزود: دوره بازگشت سرمایه این نیروگاه‌ها حدود ۴.۵ تا حداکثر پنج سال برآورد می‌شود و پس از آن درآمد حاصل از فروش برق، سود خالص سرمایه‌گذار خواهد بود.

 

مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران از افزایش ۱۱ میلیون لیتری مصرف روزانه بنزین در ۲۴ روز نخست تیرماه نسبت به مدت مشابه سال گذشته خبر داد و اعلام کرد میانگین تولید روزانه بنزین به ۱۲۷ میلیون لیتر و توزیع آن به ۱۳۴ میلیون و ۵۰۰ هزار لیتر رسیده است.
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از وزارت نفت‌ ، کرامت ویس‌کرمی با اشاره به رشد مصرف بنزین در کشور گفت:  ۱۰ پالایشگاه کشور با تمام ظرفیت در حال خوراک‌گیری و تولید هستند و از ابتدای سال تاکنون، تولید روزانه بنزین در پالایشگاه‌ها به‌طور میانگین ۱۰۹ میلیون لیتر بوده و در کنار آن، ۱۲ میلیون لیتر نیز از محل تولید اختلاطی تأمین شده است.وی ادامه داد: در مجموع، از ابتدای سال تا ۲۴ تیرماه، ۱۲۱ میلیون لیتر بنزین در روز تولید شده، در حالی که مصرف بنزین در همین بازه زمانی به ۱۲۹ میلیون لیتر رسیده است؛ رقمی که تقریباً با مدت مشابه سال گذشته برابر است.
مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران با تأکید بر اینکه در مجموع، مصرف بنزین از ابتدای سال تا ۲۴ تیرماه به‌صورت میانگین به ۱۲۹ میلیون لیتر در روز رسیده است، تصریح کرد: در تیرماه امسال تولید بنزین در ۱۰ پالایشگاه کشور به ۱۱۱ میلیون لیتر در روز افزایش یافته و تولید اختلاطی نیز با رشد قابل توجهی به ۱۵ میلیون لیتر در روز رسیده است؛ به این ترتیب، مجموع تولید بنزین کشور از ابتدای تیرماه تا ۲۴ تیر به ۱۲۷ میلیون لیتر در روز افزایش یافته است.

تداوم تنش‌های ژئوپلیتیک در غرب آسیا، تنگه‌های هرمز و باب‌المندب را در کانون توجه بازارهای جهانی قرار داده است؛ دو آبراهه‌ای که عبور بخش قابل توجهی از انرژی و تجارت جهان از آنها، هرگونه ناامنی را به عاملی برای افزایش قیمت نفت، اختلال در زنجیره تأمین و فشار بر اقتصادهای بزرگ تبدیل می‌کند.
ایرنا:جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به امنیت آبراهه‌های بین‌المللی وابسته است؛ آبراهه‌هایی که بخش قابل توجهی از انرژی، کالا و زنجیره تامین جهانی از آنها عبور می‌کند. در میان این مسیرها، تنگه هرمز و باب‌المندب جایگاهی بی‌بدیل دارند؛ دو گلوگاه راهبردی که هرگونه اختلال در آنها می‌تواند بازارهای جهانی انرژی را دچار شوک، هزینه حمل‌ونقل را چند برابر و اقتصادهای بزرگ جهان را با موج تازه‌ای از تورم و رکود مواجه کند.
اگرچه ایران نیز از هرگونه تنش و اختلال در این مسیرها متأثر خواهد شد، اما وابستگی شدید اقتصادهای صنعتی و مصرف‌کنندگان بزرگ انرژی به این آبراهه‌ها سبب شده است بسیاری از کارشناسان معتقدند بازندگان اصلی هرگونه بحران در هرمز و باب‌المندب، آمریکا و اقتصادهای بزرگ آسیایی و اروپایی خواهند بود. در شرایطی که تنش‌های ژئوپلیتیکی در غرب آسیا همچنان ادامه دارد، بار دیگر نام دو آبراهه راهبردی جهان یعنی تنگه هرمز و باب‌المندب در کانون توجه بازارهای جهانی قرار گرفته است؛ دو گلوگاهی که امنیت آنها نه تنها برای کشورهای منطقه، بلکه برای اقتصاد جهانی اهمیتی حیاتی دارد.تنگه هرمز به تنهایی مسیر انتقال حدود یک‌پنجم نفت مصرفی جهان محسوب می‌شود و روزانه میلیون‌ها بشکه نفت و بخش قابل توجهی از تجارت گاز طبیعی مایع (LNG) از این مسیر عبور می‌کند. در سوی دیگر، تنگه باب‌المندب حلقه اتصال دریای سرخ به اقیانوس هند و کانال سوئز است و بخش مهمی از تجارت میان آسیا و اروپا از این مسیر انجام می‌شود.کارشناسان معتقدند هرگونه اختلال همزمان در این دو آبراهه می‌تواند به بزرگ‌ترین شوک انرژی جهان از زمان بحران نفتی دهه ۱۹۷۰ تبدیل شود؛ شوکی که آثار آن تنها به بازار نفت محدود نخواهد بود و تمامی زنجیره‌های تامین، حمل‌ونقل دریایی، تجارت جهانی و حتی امنیت غذایی را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
-هرمز؛ قلب انرژی جهان
تنگه هرمز همچنان مهم‌ترین شاهراه انرژی جهان محسوب می‌شود. کشورهای عربستان سعودی، امارات، کویت، عراق و قطر بخش عمده صادرات نفت و گاز خود را از این مسیر انجام می‌دهند و اقتصادهای بزرگ آسیایی همچون چین، هند، ژاپن و کره جنوبی وابستگی بالایی به انرژی عبوری از این آبراهه دارند. در صورت ایجاد اختلال در این مسیر، نخستین واکنش بازار، جهش قیمت نفت خواهد بود. بسیاری از برآوردها نشان می‌دهد حتی تهدید به بسته شدن هرمز نیز می‌تواند قیمت انرژی را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
-باب‌المندب؛ شریان تجارت میان آسیا و اروپا
اهمیت باب‌المندب کمتر از هرمز نیست. این تنگه مسیر اصلی انتقال کالا از آسیا به اروپا و یکی از مهم‌ترین مسیرهای انتقال انرژی به بازارهای غربی است.تجربه سال‌های اخیر نشان داد که حتی ناامن شدن این آبراهه نیز می‌تواند شرکت‌های کشتیرانی را مجبور به تغییر مسیر کند؛ اقدامی که زمان حمل کالا را تا چند هفته افزایش داده و هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه را به شدت بالا برده است.افزایش زمان سفر کشتی‌ها به معنای افزایش قیمت تمام‌شده کالاها، تشدید فشار تورمی و اختلال در زنجیره تامین جهانی است؛ مسئله‌ای که اقتصادهای وابسته به تجارت خارجی را بیش از دیگران تحت فشار قرار می‌دهد.
-سناریوی خطرناک؛ محاصره گازانبری انرژی جهان
این روزها نام این دو تنگه راهبردی بسیار در رسانه ها تکرار می شود؛ بزرگ‌ترین نگرانی زمانی شکل می‌گیرد که اختلال در تنگه هرمز و باب‌المندب به طور همزمان رخ دهد. در چنین شرایطی، بخش قابل توجهی از صادرات انرژی خلیج فارس و همچنین مسیر جایگزین انتقال نفت کشورهای عربی نیز با محدودیت مواجه خواهد شد.این وضعیت نه تنها بازار نفت، بلکه تجارت جهانی را نیز وارد مرحله‌ای بی‌سابقه از بی‌ثباتی می‌کند. بسته شدن همزمان این دو آبراهه می‌تواند زمان حمل کالا میان آسیا و اروپا را به طور قابل توجهی افزایش داده و هزینه‌های حمل‌ونقل را چند برابر کند؛ مسئله‌ای که در نهایت به افزایش قیمت کالاها در سراسر جهان منجر خواهد شد.اگرچه ایران نیز از بروز چنین شرایطی متأثر خواهد شد و افزایش هزینه تجارت، حمل‌ونقل و بیمه می‌تواند بر اقتصاد کشور اثر بگذارد، اما بررسی ساختار تجارت جهانی نشان می‌دهد بازندگان اصلی این سناریو، کشورهای دیگر خواهند بود. چین به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده انرژی جهان، وابستگی بالایی به نفت و گاز عبوری از خلیج فارس دارد. هند، ژاپن و کره جنوبی نیز بخش مهمی از نیاز انرژی خود را از این منطقه تأمین می‌کنند. اروپا نیز پس از جنگ اوکراین وابستگی بیشتری به واردات LNG و انرژی از مسیرهای دریایی پیدا کرده و هرگونه اختلال در باب‌المندب می‌تواند امنیت انرژی این قاره را با چالش جدی مواجه کند.

مدیرکل روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت نیرو، با اشاره به انتشار برخی اخبار در مورد افزایش صادرات برق به پاکستان گفت در شرایط کنونی نه تنها افزایشی در صادرات برق نداشته‌ایم بلکه میزان واردات برق دو برابر صادرات است.به گزارش ایسنا، غلامحسین مقیمی، مدیرکل روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت نیرو، با اشاره به انتشار برخی اخبار در مورد افزایش صادرات برق به پاکستان گفت: در شرایط کنونی نه تنها افزایشی در صادرات برق نداشته‌ایم بلکه میزان واردات برق دو برابر صادرات است.وی افزود: خبر منتشره جعلی است و در ساختار وزارت نیرو معاونی با عنوان معاون بین‌الملل وجود ندارد و عکس این خبر هم مربوط به شخص دیگری است.بر اساس اعلام پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت نیرو، مقیمی تصریح کرد: احتمالا انتشار این خبر در فضای مجازی با هدف هایی مغرضانه ای منتشر شده و طبیعتا موجب نگرانی مردم خواهد شد.

به تازگی و در پی اوج گیری مجدد تنش و درگیری ها میان ایران و آمریکا و تشدید تجاوزات نظامیان تروریست آمریکایی به خاک کشورمان، شاهد بوده ایم که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا بار دیگر ژست قدرت گرفته و از نزدیک بودن انجام حملات گسترده به زیرساخت‌های کشورمان صحبت کرده است.  در پشت‌پرده این ژست قدرت جعلی ترامپ، یک واقعیت معنادار نهفته است که رابطه مستقیمی با معادلات اقتصادی دارد و نباید از آن غفلت کرد. آن واقعیت نیز در داده های اداره اطلاعات انرژی آمریکا قابل درک است. بر اساس داده های رسمی نهاد مذکور، میزان ذخایر راهبردی نفت آمریکا به کمترین میزان در بیش از 40 سال گذشته(از سال 1983 تاکنون) رسیده است. درست در همین نقطه می‌توان فهمید که پشت پرده لفاظی‌های ترامپ با محوریت حمله به زیرساخت های ایران چیست. در واقع، هر زمان ترامپ در عرصه اقتصادی و راهبردی، وضعیت را برای خود بد و اسفناک می بیند، تهدیدات حداکثری در قالب هایی نظیر حمله به زیرساخت های کشورمان را مطرح می کند تا از این رهگذر بتواند ایران را پای میز مذاکره بکشاند و در نتیجه بتواند تا حدی ذخایر نفتی آمریکا را تقویت و قیمت نفت در بازارهای جهانی انرژی را کنترل کند. به بیان ساده تر، وضعیت به نقطه بحرانی برای آمریکا رسیده که ترامپ تهدیدات حداکثری علیه کشورمان مطرح می کند. ایران نیز این مساله را به خوبی متوجه شده و نمی خواهد به طرف آمریکایی باج بدهد. به بیان ساده تر، ایران قصد دارد این وضعیت درماندگی آمریکا را به موقعیتی جهت اخذ امتیازات راهبردی به نفع کشورمان تغییر دهد. در این معادله، در صورت حرکت آمریکا به سمت هدف قرار دادن جدی زیرساخت‌های کشورمان، هیچ بعید نیست که وضعیت برای ترامپ و متحدانش ده‌ها برابر بدتر نیز شود زیرا ایران نیز همانطور که پیشتر اعلام کرده، به جنگ زیرساخت در برابر زیرساخت مبادرت خواهد کرد و می تواند منطقه غرب آسیا را به نقطه‌ای برساند که آمریکایی‌ها سال‌های سال از این منطقه به عنوان نقطه افول موقعیت جهانی خود یاد کنند.