عصر ایران: حملات آمریکا به جنوب ایران، جدی تر از قبل دنبال می شود و با کنار هم قرار دادن نقاط مورد هدف و برخی تحولات سیاسی، می توان سه فرض را در تحلیل چرایی حملات اخیر بررسی کرد:
1 - اولین تحلیل قابل تصور این است که آمریکا این حملات را با این هدف کلاسیک انجام می‌دهد که با دست بالاتری در مذاکرات آتی حضور داشته باشد و امتیازات بیشتری از تهران بگیرد.پاسخ های سریع و جدی ایران نیز به این حملات دقیقاً با هدف مشابه صورت می گیرد. در واقع، طرفین در حال پر کردن مشت خود برای حضور در رینگ مذاکرات هستند.این خوش بینانه ترین تحلیل درباره حملات اخیر است.
2 - تحلیل دیگرش این است که تفاهم نامه اسلام آباد عملاً از بین رفته و ایران و آمریکا در موضع جنگی قرار گرفته اند و این حملات، مقدمه یک جنگ بزرگ تر و تمام عیار است. 
بر اساس این تحلیل، آمریکا می کوشد با حملات هدفمند به مواضع نظامی ایران در جنوب کشور و نیز ایجاد اختلال در مسیرهای جنوب به شمال، دسترسی نظامی ایران به تنگه هرمز و خلیج فارس را محدود کند. حملات متعدد به یگان های دریایی، برج ها و تاسیسات مراقبت دریایی، شناورها، یگان های نظامی در جنوب و برخی پل های ارتباطی، در این راستا قابل ارزیابی است.
3 - سناریوی سوم ، کمی پیچیده تر است و آن، جلب توجه و تمرکز قوای دفاعی ایران به جنوب کشور است تا احزاب مسلح و تجزیه طلب کردی -که  سال هاست در شمال عراق در آب نمک خوابانده شده اند- در اقدامی غافلگیر کننده، وارد استان های آذربایجان غربی و کردستان شوند و دست به اقدامات  تروریستی و اشغال برخی مناطق مرزی بزنند و همزمان، هسته های خفته آنها در داخل کشور، فعال شوند و شرارت کنند.هر چند که  گروه های تروریستی کردی در میان کردهای ایرانی، پایگاه اجتماعی عمیق و گسترده ای ندارند ولی برخی گزارش ها حاکی از آن است که هزاران جنگجوی کرد در شمال عراق مترصد فرصت و چراغ سبز ترامپ هستند تا با حمله به ایران، پروژه تجزیه کشور در راستای شکل دهی به کردستان بزرگ را پی بگیرند.
هر کدام از این سه سناریو که به واقعیت نزدیک تر باشند، در اصل این که خطری بزرگ ایران را تهدید می کند، تردیدی نیست و تقویت میدان و دیپلماسی و حذف تندروها از مدار تصمیم سازی ها برای رسیدن به وحدت ملی، تنها راه های پیش روی ایران برای عبور از این گردنه خطرناک تاریخی است.

عراقچی: 
کارزار اسرائیل برای کشاندن آمریکا به جنگ به‌زودی برملا می‌شود
وزیر امور خارجه اعلام کرد: «در مورد کارزار گسترده اسرائیل برای فریب دادن دولت آمریکا و کشاندن آن به یک جنگ انتخابی بی‌فرجامی که حتما پیروزی در آن نخواهد بود، چه می‌توان گفت؟»
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
«به آمریکایی‌ها مرتبا درباره «نفوذ خارجی» هشدار داده می‌شود. پس در مورد کارزار گسترده اسرائیل برای فریب دادن دولت آمریکا و کشاندن آن به یک جنگ انتخابی بی‌فرجامی که حتما پیروزی در آن نخواهد بود، چه می‌توان گفت؟»
عراقچی افزود: «بدتر از آن، اسرائیل از پول مالیات‌دهندگان آمریکایی استفاده می‌کند تا هر صدای منتقدی را در داخل ایالات متحده خاموش کند. اما همه این‌ها به‌زودی برملا خواهد شد.»

درخواست چین و پاکستان از ایران و آمریکا؛ 
مذاکرات را از سر بگیرید
وزارت خارجه چین اعلام کرد: پکن و اسلام‌آباد از ایران و آمریکا درخواست کرده‌اند هرچه سریع‌تر آتش‌بس برقرار شود و مذاکرات میان طرفین از سر گرفته شود.
وزارت امور خارجه چین اعلام کرد که پکن و اسلام‌آباد خواستار توقف فوری درگیری‌ها و تبادل آتش بین ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران شدند.
این وزارتخانه در بیانیه‌ای اعلام کرد: «چین و پاکستان خواستار آتش‌بس و از سرگیری مذاکرات بین آمریکا و ایران هستند».
در این بیانیه آمده است: «وزیر امور خارجه چین از همه طرف‌ها می‌خواهد که به تعهدات خود عمل کرده و از تفاهم‌نامه آتش‌بس پیروی کنند». این درخواست در پی گفت‌وگوی مقام‌های دو کشور مطرح شده و دو طرف بر ضرورت کاهش تنش‌ها، جلوگیری از تشدید درگیری‌ها و حل‌وفصل اختلافات از مسیر گفت‌وگو و دیپلماسی تأکید کرده‌اند. 
چین و پاکستان همچنین از همه طرف‌های درگیر خواستند خویشتنداری کنند.

با ناکامی آمریکا و اسرائیل در تحقق اهداف جنگ پرشدت، معادله وارد مرحله‌ای تازه شده است؛ مرحله‌ای که در آن واشنگتن با کاهش شدت عملیات و تقویت پدافند منطقه‌ای، به دنبال فرسایش توان نظامی، لجستیکی و اجتماعی ایران است. پاسخ تهران نیز باید هزینه جنگ را به حامیان منطقه‌ای آمریکا بازگرداند.
نورنیوز-گروه سیاسی: در شرایطی که جنگ از مرحله عملیات پرشدت و تلاش برای دستیابی سریع به اهداف سیاسی عبور کرده، مهم‌ترین خطای راهبردی، ادامه تحلیل تحولات با منطق روزهای نخست جنگ است. آمریکا و اسرائیل در مرحله اول به دنبال ایجاد یک شوک راهبردی و تحمیل سریع یک وضعیت سیاسی جدید بودند؛ اما تحقق نیافتن اهداف سیاسی مورد نظر، ادامه همان الگو را پرهزینه و از نظر راهبردی کم‌اثر کرده است. در چنین شرایطی، تغییر تاکتیک و حرکت از جنگ پرشدت به جنگ کم‌شدت و فرسایشی، می‌تواند گزینه جدید واشنگتن باشد؛ جنگی که هدف آن نه شکست سریع ایران، بلکه فرسوده کردن تدریجی توان نظامی، لجستیکی، اقتصادی و اجتماعی کشور است.
در این چارچوب، کاهش نسبی فشار مستقیم بر اسرائیل به دلیل کنار ماندن از جنگ در این مرحله را نباید به معنای خروج این رژیم از معادله جنگ تلقی کرد. به نظر می‌رسد تقسیم کار میان آمریکا و اسرائیل در این مرحله تغییر کرده است. آمریکا با حفظ فشار مستقیم بر ایران، بخش اصلی عملیات نظامی را بر عهده گرفته و اسرائیل از فرصت ایجادشده برای بازسازی ظرفیت‌های نظامی، ترمیم خسارات و تجدیدقوا استفاده می‌کند. در آستانه انتخابات اکتبر در اسراییل، این وضعیت برای بنیامین نتانیاهو نیز می‌تواند واجد ارزش سیاسی باشد؛ زیرا او می‌تواند بدون قرار گرفتن در معرض هزینه‌های مستقیم یک جنگ تمام‌عیار با ایران، از تصویری بهره ببرد که در آن ایران همچنان تحت فشار قرار دارد، اما بخش اصلی هزینه‌های جنگ را آمریکا به صورت نیابتی پرداخت می‌کند. در واقع، عدم درگیری مستقیم اسرائیل در این مرحله، علاوه بر کاهش آسیب‌پذیری این رژیم، یک پیامد مهم دیگر نیز دارد: آزاد شدن بخشی از ظرفیت‌های دفاع هوایی آمریکا برای تمرکز بیشتر بر منطقه. در مرحله‌ای که اسرائیل خود در معرض حملات مستقیم قرار داشت، بخش مهمی از ظرفیت پدافندی آمریکا ناگزیر به حفاظت از این رژیم اختصاص می‌یافت. اما کاهش سطح درگیری مستقیم با اسرائیل می‌تواند امکان تمرکز بیشتر سامانه‌ها و ظرفیت‌های دفاع هوایی آمریکا بر پایگاه‌ها و زیرساخت‌های نظامی در منطقه را فراهم کند. به این ترتیب، واشنگتن می‌کوشد هم فشار تهاجمی علیه ایران را حفظ کند و هم با تقویت لایه‌های دفاعی خود، هزینه پاسخ‌های ایران را کاهش دهد.
این تغییر، جنگ را بیش از گذشته به یک نبرد چندلایه تبدیل می‌کند. در این میان، جنگ لجستیکی اهمیت ویژه‌ای دارد. اکنون خلیج فارس و دریای عمان اصلی‌ترین میدان نبرد هستند. در چنین شرایطی مسئله فقط میزان توان آتش طرفین نیست؛ بلکه توان حفظ و استمرار این توان در میدان است. فشار بر مسیرهای ارتباطی و زیرساخت‌های جاده‌ای، در کنار تلاش برای ایجاد محدودیت در مسیرهای دریایی، می‌تواند با هدف اختلال در زنجیره پشتیبانی و افزایش هزینه انتقال نیرو و تجهیزات صورت گیرد. هدف نهایی این رویکرد، جدا کردن ظرفیت‌های داخلی ایران از میدان نبرد جنوبی و فرسوده کردن توان کشور برای استمرار پاسخ است.
در چنین شرایطی، پاسخ ایران نیز نمی‌تواند صرفاً به دفاع از خود در برابر حملات محدود بماند. یکی از مؤلفه‌های راهبردی ایران از آغاز جنگ، منطقه‌ای کردن هزینه‌های تجاوز بوده است. کشورهایی که با در اختیار قرار دادن پایگاه، زیرساخت و ظرفیت عملیاتی خود، عملاً امکان تجاوز آمریکا به ایران را فراهم می‌کنند، نمی‌توانند انتظار داشته باشند که از پیامدهای جنگ کاملاً مصون بمانند.
از این منظر، ضربه به زیرساخت‌های نظامی و پشتیبانی آمریکا و همچنین زیر ساخت‌های اقتصادی و خدماتی در کشورهای منطقه، صرفاً یک اقدام نظامی علیه واشنگتن نیست؛ بلکه می‌تواند پیامد سیاسی مستقیمی برای دولت‌های میزبان داشته باشد. هرچه هزینه میزبانی از نیروها و پایگاه‌های آمریکایی افزایش یابد، فشارهای اجتماعی و سیاسی بر حکومت‌های کشورهای جنوبی خلیج فارس نیز می‌تواند افزایش پیدا کند. در چنین شرایطی، ادامه حمایت بی‌هزینه از عملیات آمریکا دشوارتر می‌شود و دولت‌های منطقه ممکن است برای جلوگیری از تبدیل شدن کشورهایشان به میدان مستقیم جنگ، به سمت تعدیل سیاست‌های خود حرکت کنند.این همان منطق منطقه‌ای کردن جنگ است: اگر آمریکا جنگ را از خاک خود به منطقه منتقل کرده، هزینه جنگ نیز نباید تنها بر ایران تحمیل شود. هدف این رویکرد الزاماً گسترش بی‌محابای جنگ نیست؛ بلکه ایجاد این محاسبه برای دولت‌های منطقه است که میزبانی از عملیات آمریکا علیه ایران، هزینه و تبعات مستقیم دارد. در چنین چارچوبی، فشار بر زیرساخت‌های منطقه بدلیل حضور نظامی آمریکا می‌تواند بخشی از تلاش برای تغییر محاسبات سیاسی کشورهای منطقه باشد.
 

سخنگوی وزارت خارجه روسیه با اشاره به ادعای امنیتی اروپا برای اوکراین، تاکید کرد که این قاره باید نخست قصد خود برای ارائه تضمین‌های امنیتی را متوجه جزیره گرینلند که با تهدید دونالد ترامپ روبرو شده، کند.به گزارش ایسنا، ماریا زاخارووا، سخنگوی رسمی وزارت امور خارجه روسیه، در گفت‌وگو با شبکه یک تلویزیون این کشور، ضمن به چالش کشیدن رویکرد امنیتی اروپا، تصریح کرد: کشورهای اروپایی باید به جای اوکراین، اولویت نخست خود را ارائه تضمین‌های امنیتی به گرینلند قرار دهند. وی با طعنه به مقام‌های اروپای غربی توصیه کرد: «بهتر است از جایی شروع کنند که واقعاً به آن‌ها نزدیک است، مثلاً تأمین امنیت گرینلند. باید دید نتیجه این رویکرد چه خواهد شد. گرینلند بدون تردید به تمام معنا بخشی از منافع ژئوپلیتیک آن‌ها محسوب می‌شود.»زاخارووا در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به تناقض رفتاری غرب تاکید کرد: کشورهای اروپای غربی به رغم ادعای علاقه‌مندی به مذاکره، عملا هر کاری برای جلوگیری از تماس با روسیه انجام می‌دهند. وی عملکرد این کشورها را کاملا در تضاد با مسیر مذاکره و تماس خواند.
سخنگوی دستگاه دیپلماسی روسیه همچنین این پرسش را مطرح کرد که وقتی اروپا از تضمین‌های امنیتی برای اوکراین سخن می‌گوید، آیا هیچ‌گونه تضمینی به مسکو ارائه کرده است؟ زاخارووا یادآور شد که روسیه در سال ۲۰۲۱ پیشنهاد تدوین تضمین‌های امنیتی مشترک را به غرب ارائه کرد، اما حتی پاسخ روشنی نیز دریافت نکرد.