یک فعال سیاسی با بیان این‌که «دوقطبی‌شدن فضای جامعه نه‌تنها در ایام انتخابات بلکه هر زمان، به کشور آسیب می‌رساند»، گفت: مقام معظم رهبری در موضوعات مختلف به مردم و مسئولین توصیه‌های لازم را می‌کنند و اخیرا در ماه‌های باقی‌مانده تا انتخابات، مسئولین و جریان‌های سیاسی را از دوقطبی‌کردن فضای کشور، پرهیز داده‌اند.حجت‌الاسلام و المسلمین موسی قربانی با بیان اینکه در فضای دوقطبی، انتخاب اصلح ازبین می‌رود، اظهارکرد:‌ در فضای دوقطبی گاهی افراد برای این که شخصی که به آن حساسیت دارند، رای نیاورد، از فرد موردنظر خود چشم‌پوشی می‌کنند: یعنی از درون فضای دو قطبی، لجبازی فردی بیرون می‌آید که شخص مورد تایید مردم و جناح‌ها و گروه‌ها نیست. وی با بیان اینکه  نتیجه فضای دوقطبی و لجبازی به نفع مردم و به مصلحت کشور نیست، با اشاره به اشراف مقام معظم رهبری به تمام مسائل کشور، گفت: مقام معظم رهبری همه را با یک چشم نگاه می‌کنند و توصیه‌ها و هدایت‌هایشان یک‌سویه نیست.

عضو حقوقدان شورای نگهبان گفت: سیاست‌های کلی نظام در انتخابات مهم‌ترین اقدامات نظام را رقم می‌زند و خط مشی حرکت حکومت است. محسن اسماعیلی در ارتباط تلفنی با برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه دو سیما گفت: سیاست‌هایی که روز شنبه ابلاغ شد بسیار مهم است؛ زیرا منشوری است که مقام معظم رهبری برای حفاظت از حق‌الناس در تمام رده‌های کشور تبیین کرده‌اند و با التزام ما به آن می‌توان گام‌های بلندی را برداشت. وی اضافه کرد: تاکنون شورای نگهبان همه تلاشش را کرده بود که در آیین‌نامه‌ای داخلی ضوابطی را برای برگزاری انتخابات پیش‌بینی کند؛ اما این آیین‌نامه به تمام دستگاه‌ها التزام نداشت و کسانی که داوطلب می‌شدند نمی‌توانستند آینده‌شان را متصور شوند. این رهنمود رهبری (سیاست‌های ابلاغی) برای تبیین دقیق این امر به‌صورت جدی‌تر در پیشبرد انتخابات کمک‌کننده است.

دولت آقای روحانی بیشتر از هر دولتی و ازجمله دولت اصلاحات با مشکلات پیچیده‌ای در زمینه مسائل داخلی و خارجی مواجه بوده است. آیا با وجود چنین مشکلاتی توانسته کشور را به ثبات برساند؟

دولت از اختیارات چشمگیری برخوردار نیست . درواقع رئیس‌جمهور در کشورمان در راس قدرت قرار ندارد  تا به‌تنهایی بتواند سیاستی را جهت حل چالش‌های موجود درپیش بگیرد. باید توجه داشت که درکشورمان دوگانگی میان جریانات سیاسی وجود دارد که این امر مسائل و مشکلاتی را برای کشور پدید می‌آورد؛ همچنین فرصتی را در اختیار دشمنان کشور قرار می‌دهد و سرمایه‌های زیادی جهت مقابله با آن‌ها اتلاف می‌شود. دولت از قدرت و توانایی چندانی برخوردار نیست که بتواند مشکلات را به‌تنهایی حل کند؛ بلکه برای حذف تمامی مسائل و کمبودها همدلی و همراهی سایر ارگان‌ها و نهادهای کشور لازم و ضروری است. دولت یازدهم در داخل موفق نبوده است. اگر مسئله هسته‌ای حل شده است به این دلیل بوده که این مسئله کشور را با بن‌بست جدی مواجه کرده بود و چاره‌ای جز مذاکره وجود نداشت و حل این مسئله با درایت و هماهنگی مقام معظم رهبری، آقای روحانی و تیم هسته‌ای رخ داد. مشکل اساسی دولت آقای روحانی این است که وزرای او توانمند نیستند؛ همچنین همگامی و همراهی لازم را با سیاست‌های دولت یازدهم ندارند؛ البته استانداران نیز همفکر و هماهنگ با دولت نیستند؛ به‌طوری‌که موضع‌گیری آقای روحانی به‌خوبی بیانگر آن است که هیچ وزیری با او همراهی ندارد. رئیس‌جمهور از حیث وزرای خود با مشکلات اساسی روبه‌رو است که باید به‌فکر حل آن باشد. رئیس دولت باید به‌فکر ترمیم کابینه خود باشد؛ چراکه این کابینه از توانایی لازم برای حل چالش‌های موجود برخوردار نیست؛ البته فرصت چندانی نیزجهت رفع معضلات موجود باقی نمانده است.

  دولت یازدهم حرکت ایجابی چشمگیری در مسائل اقتصادی و سیاسی نداشته که آثار آن به‌صورت محسوس توسط افکار عمومی احساس شود. به اعتقاد شما  این مسائل موجب تردید حامیان آقای روحانی در انتخابات سال۹۶ نخواهد شد؟

این امر بستگی به آن دارد که رقیب آقای روحانی در انتخابات 96چه کسی باشد. اگر رقیبی که در مقابل او قرار می‌گیرد از پایگاه اجتماعی چشمگیری برخوردار باشد، می‌تواند چالش جدی را برای رئیس‌جمهور در انتخابات آینده پدید آورد؛ البته اگر رقیب قدرتمندی در مقابل او نباشد احتمال رای‌آوری رئیس دولت بالاست. اگر شرایط کنونی با ‌همین وضعیت تداوم داشته باشد به اعتقاد بنده حسن روحانی در انتخابات 96 رای چشمگیری کسب نخواهد کرد.

   دولت در طول سه سال گذشته در زمینه توجیه و اقناع افکار عمومی درباره عملکرد بخش‌های مختلف دستگاه اجرایی ضعیف عمل کرده است. وجود این شرایط ممکن است حمایت توده‌ها از دکتر روحانی را تحت تاثیر قرار دهد؟

دو جناح سیاسی در کشور وجود دارند که هرکدام  از این جناح‌ها پایگاه رای در میان ملت دارند. باتوجه به این موضوع  باید دید که اصولگرایان چه کسی را به عنوان کاندیدای جناح خود معرفی می‌کنند و این که آیا این جریان درباره فرد واحدی به اجماع خواهند رسید یا نه. از سوی دیگر  اصلاح‌طلبان چه برنامه‌ای برای انتخابات آینده دارند؟ آیا حاضرند همچنان پشت آقای روحانی بایستند؟ در صورتی که او توجهی به اصلاح‌طلبان نداشته و به وعده‌های خود درخصوص  شکستن حصر زندانیان سیاسی عمل نکرده است. علاوه برآن رئیس دولت اصلاحات ممنوع التصویر شد. با وجود چنین شرایطی باید منتظر بود که آیا اصولگرایان درخصوص فرد واحدی اجماع خواهند کرد یا نه؛ همچنین اصلاح‌طلبان چگونه از آقای روحانی حمایت می‌کنند؟ 

  حسن روحانی برای اقناع و توجیه افکار عمومی درباره عملکرد دولت خود در ماه‌های باقیمانده تا انتخابات ریاست‌جمهوری باید چه تدابیری بیندیشد؟

مسائل و معضلات اقتصادی ازجمله مشکلات معیشتی، رکود و تورم همچنان باقی است. این که آمار و ارقام اعلام‌شده از سوی  دولت گویای مهار تورم است این موضوع را ملت در زندگی خود احساس نمی‌کنند؛ زیرا آن‌ها همچنان در زندگی خود با مشکلات معیشتی روبه‌رو هستند. درحالی که تیم اقتصادی دولت هیچ تدبیری جهت رفع معضل بیکاری نیندیشیده است؛ به‌طوری‌که روزبه‌روز برخیل عظیم جمعیت بیکار افزوده می‌شود. وجود چنین شرایطی گویای آن است که توده‌ها از عملکرد دولت راضی نیستند؛ البته نباید فراموش شود که دولت یازدهم وارث مشکلات به‌ارث‌رسیده از دولت سابق است. بدون تردید با وجود مسائل و مشکلات کنونی افکارعمومی از عملکرد دولت رضایت چندانی نخواهند داشت. اگر وزرای دولت افراد دلسوز و قدرتمند و دارای برنامه کارآمد باشند می‌توان برخی مشکلات را مرتفع کرد. هرچند زمان زیادی تا پایان عمر این دولت باقی نمانده است، اما سروسامان‌دادن به کابینه می‌تواند گره برخی معضلات را بگشاید. باید توجه داشت که دولت دیگر فرصتی برای رفع چالش‌ها ندارد و حسن روحانی باید از همان ابتدای کار دولت یازدهم به فکر رفع چالش‌های کنونی می‌بود. 

  آیا تیم رسانه‌ای دولت در ماه‌های باقی‌مانده می‌تواند افکار عمومی را به‌سمت آقای روحانی هدایت کند؟

عملکرد تیم رسانه‌ای دولت در جذب افکار عمومی زمانی موفق است که دولت اقدامی جهت رفع مشکلات کنونی انجام دهد. درست است که تبلیغات رسانه‌ای در جذب افکار عمومی موثر است، اما اگر تبلیغات همراه با عمل نباشد نه‌تنها تاثیر نخواهد داشت، بلکه نتایج منفی به‌همراه خواهدداشت؛ البته آقای روحانی تیم رسانه‌ای قدرتمندی ندارد؛ درحالی که مخالفان دولت با استفاده از تریبون‌های عمومی هجمه‌هایی را علیه دکتر روحانی مطرح می‌کنند.

   دولت آقای روحانی چه راهکارهایی را باید دربرابر تیم تبلیغاتی و جنگ روانی مخالفان خود  بیندیشد؟

دولت یازدهم باید برای بی‌اثرکردن تبلیغات مخالفان خود در جهت رفاه و آسایش مردم حرکت کند؛ چرا که وجود چنین عملکردی تبلیغات منفی مخالفان را بی‌اثر خواهد کرد. اگر معضلات ازجمله تورم، رکود و بیکاری در جامعه کنترل شود و مردم احساس رفاه و آسایش کنند، دولت می‌تواند کارنامه موفقی ارائه دهد و هجمه مخالفان را بی اثرکند؛ در این صورت مردم به مخالفان اعتمادی نخواهند داشت. 

  چرا آقایان باهنر و مصباحی مقدم در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری تلاش کردند مسیر خود را از تندروهای اصولگرا جدا کنند و به حسن روحانی نزدیک شوند؟ 

مسائلی درخصوص این آقایان وجود دارد که بنده تمایلی به مطرح‌کردن آن ندارم. آقایان باهنر و مصباحی‌مقدم اصولگرایانی هستند که اعتقادی به آقای روحانی و دولت او ندارند. این که چه شرایطی موجب شده که این افراد موضع خود را تغییر دهند، بنده آگاه نیستم؛ اما مسلما اظهارات این افراد به‌دلیل برخی مسائل سیاسی و شخصی است؛ البته بعد از حذف آقای احمدی‌نژاد چرخش اساسی در جناح اصولگرایان رخ داد؛ زیرا برخی افراد این جناح چشم امیدشان به رئیس‌جمهور سابق بود. وی با طرح شعارهای پوپولیستی برخی افراد جامعه را به‌سوی خود جذب کرده بود. 

 

سه مستند از ناصر تقوایی، بهمن کیارستمی و محسن امیریوسفی در چهارشنبه‌های فیلم مستند موسسه آپ‌آرت‌مان پخش می‌شود.  مستندهای «اربعین»، «کاروان» و «شبیه‌خوانی» همراه با نشست پرسش و پاسخ با حضور کارگردانان، چهارشنبه

 (۲۸ مهر) ساعت ۱۸ در موسسه فرهنگی هنری آپ‌آرت‌مان نمایش داده می‌شود. اغلب مستندسازان دست‌کم یک‌بار به سراغ سوژه محرم رفته‌اند. فیلم‌هایی عمدتا درباره کلیت مناسک آیینی که اغلب در حاشیه آن به تعزیه و شبیه‌خوانی هم پرداخته شده است، اما تنها برخی از کارگردانان صاحب سبک هستند که متفاوت در این باره کار کرده‌اند. «اربعین» ناصر تقوایی یکی از متفاوت‌ترین این کارهاست.در چهارشنبه‌های فیلم مستند موسسه آپ‌آرت‌مان همراه با فیلم ناصر تقوایی، مستند «کاروان» ساخته محسن امیریوسفی و «شبیه‌خوانی» ساخته بهمن کیارستمی اکران می‌شود. محسن امیریوسفی متولد سال ۱۳۵۰ در آبادان است. در دانشگاه اصفهان ریاضی خواند او در کارنامه سینمایی‌اش فیلم «آتشکار» و «خواب تلخ» و «آشغال‌های دوست داشتنی» را دارد که آخرین فیلم او هنوز موفق به دریافت اجازه اکران نشده است. امیریوسفی در سال ۷۶ نخستین فیلم کوتاهش، «نادر فرزند شمشیر» را ساخت که اقتباسی از داستان «شمشیر» نوشته فرانتس کافکا بود. فیلم کوتاه «دستهای سنگی-۷۸» و مستند کوتاه «کاروان-۸۱» اتفاقات تازه‌ای را برای او رقم زدند و در جشنواره‌های داخلی و خارجی جوایز زیادی گرفتند.بهمن کیارستمی (زاده ۲۰ مرداد ۱۳۵۷ در تهران) کارگردان، مستندساز، تدوینگر و تهیه‌کننده و فرزند عباس کیارستمی کارگردان فقید است. از جمله فیلم‌های مستند وی می‌توان از: تاکسی (۱۳۸۷، مستند)، جواد (درباره جواد یساری خواننده ایرانی) (۱۳۸۷، مستند)، شبیه‌خوانی (هنر تعزیه در ایران) (۱۳۸۵، مستند)، زیارت (۱۳۸۳، مستند)، دو کمانچه (درباره رضا درخشانی و بهرام بردی‌کر) (۱۳۸۳، مستند)، کفار (۱۳۸۲، مستند)، نور (۱۳۸۰)، مرتضی ممیز (درباره زندگی و آثار مرتضی ممیز) (۱۳۷۵، مستند)، سفری به دیار مسافر (۱۳۷۲) نام برد. بعد از تماشای این سه مستند، جلسه پرسش و پاسخ به همراه محسن امیریوسفی و بهمن کیارستمی برگزار خواهد شد. برنامه پخش مستندهای سه کارگردان درباره محرم در موسسه فرهنگی هنری آپ‌آرت‌مان به نشانی خیابان سپهبد قرنی، کلانتری، پلاک ۴۸ برگزار می‌شود.

تهیه‌کننده  شوکران درادامه می‌گوید: «به علت کمبودهای موجود در حوزه ارتباطات بین‌المللی سینما؛ سینمای ما به بازارهای جهانی وصل نیست و بسیار محلی عمل می‌کند. این موضوع باعث عقبگرد جریان سرمایه‌گذاری خصوصی در سینما می‌شود به عبارت دیگر ما همواره با یک لباس همه جا رفته‌ایم و به فکر نبودیم که لباس‌های دیگری هم لازم داریم. تنها یک سینمای واقع‌گرای اجتماعی داریم که نهایت آن سینمای آقای فرهادی است؛ مابقی ژانرهای سینمایی مثل سینمای حماسی، اسطوره‌ای و... مهجور مانده‌اند. جز مضامینی که به تاریخ اسلام ربط پیدا می‌کند که در این ژانر تلویزیون قدم‌هایی برداشته است و دلیل دیگرش کمبود بودجه برای ساخت فیلمی در اشل جهانی است.»

معلم درباره تجربه بین‌المللی فیلمسازانی مانند فرهادی و مجیدی می‌گوید: «فیلم آقای مجیدی یک استثناست. سرمایه این فیلم به بخش خصوصی تعلق ندارد و فیلم کاملا دولتی‌است و بودجه آن توسط نهادهای دولتی و عمومی تامین شده است. گرچه اگر این فیلم برای بازار جهانی ساخته می‌شد؛ می‌توانست راه را برای فیلم‌های دیگر باز کند. از نگاه من فیلم آقای مجیدی شکست خورده و این شکست در حوزه تولید بوده است. تولید و تهیه این فیلم با قواعد و ساختار یک فیلم با استانداردهای جهانی متفاوت است. پس نمی‌توان آن را به عنوان یک تجربه صحیح درنظر گرفت. باتوجه به اینکه موضوع این فیلم درباره پیامبر(ص) است؛ حداقل باید یک میلیارد نفر مسلمان را پوشش می‌داد؛ درحالی‌که این فیلم نه در نحوه پخش، نه داستان‌پردازی، نه در انتخاب بازیگر و نه حتی ورود به مسائلی که موجب تقویت وحدت مسلمانان شود؛ این فیلم موفق نبود و از نگاه من شکست خورده و از اکران جهانی فاصله گرفته است.»

معلم درباره نحوه حضور ایران در بازارهای جهانی می‌گوید: «اگر می‌خواهیم وارد این بازار شویم، ابتدا باید به مخاطب جهانی فکر کنیم فقط پروداکشن مهم نیست. بعضی از دوستان فکر می‌کنند ساخت فیلم جهانی؛ یعنی داشتن پروداکشن سنگین؛ حال آنکه هدف‌گذاری برای مخاطب جهانی با سینمای محلی متفاوت است.» مجری طرح و تهیه‌کننده فیلم آل در توضیح این موضوع می‌گوید: «مدل ساخت فیلم برای مخاطبان جهانی متفاوت است حتی نحوه دیالوگ‌نویسی باید متفاوت باشد. گرچه در فیلم‌های درام اجتماعی ایران که توفیق بین‌المللی داشته‌اند، می‌توان رگه‌های ارتباطی دیالوگ‌ها و محتوای کلی این فیلم‌ها را قابل قبول برای مردم و قومیت‌های مختلف دانست.»

معلم می‌افزاید: «ما در سینما با موضوع ارتباط جهانی روبه رو هستیم. این نوع ارتباط رمز و رازهای خاص خود را دارد؛ اینطور نیست که هر فیلمسازی با هر نگرش و سبکی بتواند برای بازار جهانی فیلم بسازد. وارد شدن به این وادی توانایی‌های خاص خود را می‌خواهد. متاسفانه سینمای ایران، سرمایه‌گذاران و مسئولان فرهنگی که برای آن تصمیم‌گیری می‌کنند؛ یک سینمای خُرد نگر و فقیر را دنبال می‌کنند به همین دلیل سینمای ایران؛ پرپتانسیل رشد نکرده. فعالیت بدنه سینما هم به سیاست‌های کلان کشور برمی‌گردد و اینکه هم بتواند خود در این رابطه سرمایه‌گذاری کند و هم شرایط سرمایه‌گذاری را برای بخش خصوصی فراهم کند.»

این منتقد و کارشناس سینمایی چنین ادامه می‌دهد: «به خاطر سیاست‌هایی که در دوران مختلف، دولت‌های مختلف داشته‌اند؛ سینمای ایران به سینمای بسته‌ای تبدیل شده و اگر می‌بینید استعدادهای فردی به بازار جهانی وصل شده‌اند؛ موفقیت آنها هیچ ربطی به سیاست‌های دستگاه‌های فرهنگی ندارد، بلکه آنها خودشان فردی و بی‌هیچ پشتوانه ای وارد میدان شدند.»

وی درباره هزینه‌های سرسام‌آور تولید در سینما می‌گوید: «در بخش ساخت فیلم‌های بیگ پروداکشن باید تمهیدات و امتیازات خاصی درنظر گرفت درست مانند تخفیف‌های مالیاتی یا فراهم کردن شرایط  لازم برای پروژه‌های مشترک با کشورهای دیگر و مهم‌تر از همه؛ امنیت سرمایه‌گذار باید لحاظ شود که در گیر و دار فعلی رعایت نمی‌شود و طبیعی‌است که سرمایه‌های کلان وارد سینما نمی‌شوند.» تهیه‌کننده گاو خونی چنین ادامه می‌دهد: «بخش اعظم سینمای بالیوود و هالیوود با استناد بر مارکت جهانی، سرمایه‌های کلان را جذب می‌کند. اگر قرار بود بسیاری از این فیلم‌ها داخل کشور خودشان محدود شوند، مسلما از سرمایه‌گذاری کلان استفاده نمی‌بردند. ما حتی در سریال‌های محلی هیچ اثری را نداریم که بتوانیم آن را زیرنویس کرده و وارد مارکت کنیم، اما در همین همسایگی ما ترک‌ها با سریال‌هایشان وارد مارکت فراتر از کشور خود می‌شوند.» مجری سابق صداوسیما می‌گوید: «باید به این سیکل معیوب؛ بخل‌ها و حسدهای زیاد در فضای فرهنگی کشور را نیز اضافه کرد.» وی در پاسخ به این پرسش که تهیه‌کنندگان درباره راهکارهای این مشکلات چه کرده‌اند؟ می‌گوید: «جلسات متعددی تشکیل شده ازجمله چند جلسه راهبردی و صدور چند بیانیه که پس از آن برگی از درخت روی زمین نیفتاد و هیچکس حاضر نشد حرفی از ما بشنود. مدیریت امروز سینمای ایران نیز بسیار قانع است و هیچ اراده‌ای در کار نیست.»

معلم می‌گوید: «پرداخت به حاشیه‌ها در سینمای ایران موج می‌زند. کدام رسانه به موضوعات مهم و ریشه‌ای می‌پردازد؟ رسانه‌های ما درگیر حاشیه هستند. درنهایت خوش خیالی‌است اگر منتظر اتفاقی باشیم. به عنوان کسی که سال‌هاست در این زمینه کار می‌کنم؛ به این نتیجه رسیده‌ام که چون اراده‌ای وجود ندارد، ما با این امکانات نمی‌توانیم وارد بازار پرسود و

 منفعت جهانی شویم.»