
نقد فیلم «بورسیه» به کارگردانی برزو نیکنژاد؛
تعداد بازدید : 0
جواد عزتی و امیر جعفری برای خنده کافی نیستند
اخیرا اکران فیلم سینمایی «بورسیه» به کارگردانی برزو نیکنژاد در سینماهای کشور آغاز کرده است؛ اثری که جواد عزتی و امیر جعفری، دو بازیگر باتجربه سینمای کمدی را در کنار یکدیگر قرار میدهد. به گزارش فرارو، حضور این دو بازیگر در یک فیلم میتواند برگ برندهای برای جذب مخاطب باشد، اما آیا «بورسیه» توانسته از این ترکیب برای ساخت یک کمدی موفق استفاده کند؟ جواد عزتی در سالهای اخیر نشان داده است که علاوه بر نقشآفرینی در آثار جدی و متفاوت، در کمدی نیز توانایی قابل توجهی دارد.
او فعالیت خود را با نقشهای طنز آغاز کرد و بهتدریج توانست جایگاه خود را در هر دو گونه تثبیت کند. امیر جعفری نیز از بازیگرانی است که تجربه موفقی در آثار کمدی دارد. با این حال، مشکل اصلی «بورسیه» از جایی آغاز میشود که فیلم نمیتواند ظرفیت این ترکیب بازیگری را به موقعیتهای طنز مؤثر تبدیل کند. نتیجه، اثری است که بیشتر از آنکه روی روابط شخصیتها و شکلگیری شوخیها تمرکز کند، به تعدد اتفاقات و شلوغی صحنهها متکی است. سکانسهای ابتدایی «بورسیه» با طراحی صحنه و استفاده از جلوههای ویژه از جمله نمایش خودروی معلق، تلاش میکنند فضایی شبیه به یک کمدی اکشن بسازند. این شروع میتواند انتظار تماشای اثری متفاوت را در ذهن مخاطب ایجاد کند اما فیلم در ادامه بیشتر به سمت یک کمدی پرحادثه و شلوغ حرکت میکند. اتفاقات یکی پس از دیگری رخ میدهند، بدون اینکه فرصت کافی برای شکلگیری موقعیتهای طنز یا پرداخت روابط شخصیتها وجود داشته باشد. تعدد حوادث در چنین آثاری زمانی به جذابیت کمک میکند که هر اتفاق زمینهساز اتفاق بعدی باشد اما در «بورسیه» بسیاری از موقعیتها بدون زمینهچینی کافی کنار هم قرار گرفتهاند. مشکل دیگر به منطق روابط میان شخصیتها برمیگردد. مخاطب بهدرستی متوجه نمیشود پسری که بورسیه شده و برای رفتن به خارج از کشور به پول نیاز دارد چه نسبتی با دیگر شخصیتها دارد و چرا آنها تا این اندازه برای کمک به او تلاش میکنند. وقتی انگیزه شخصیتها بهدرستی روشن نباشد همراه شدن با ماجرای اصلی هم دشوار میشود.