ادامه از صفحه یک:

به گزارش خبرنگار نسل فردا و به نقل از خبرگزاری الجزیره، با گذشت بیش از 100 روز از حکومت طالبان، اقتصاد افغانستان تقریباً به حالت سقوط درآمده است و شرایط بسیار سختی را پشت سر می‌گذارد. نماینده سازمان ملل در امور افغانستان عمده دلیل فشارهای وارد آمده به اقتصاد این کشور پس از روی کار آمدن طالبان را تحریم‌های مالی کشورهایی همچون آمریکا عنوان کرده است. با این حال به اعتقاد وی با تمام مصائب و مشکلاتی که در افغانستان وجود دارد، فاجعه انسانی در این کشور قابل پیشگیری بوده و می‌توان آن را با حمایت مالی از جانب کشورهای قدرتمند جهان تا حدی برطرف کرد.

گزارش‌های نگران‌کننده‌ای مبنی بر ناتوانی بیمارستان‌های دولتی در تهیه لوازم پزشکی ضروری یا پرداخت حقوق کارکنان و خانواده‌هایی که دختران خردسال خود را در ازای دریافت قیمت عروس برای کمک به زنده ماندن آنها پیشنهاد ازدواج می‌دهند، وجود دارد و دولت طالبان که هنوز از سوی سازمان ملل متحد هم به رسمیت شناخته نشده است، هیچ راهکار سازنده‌ای برای حل بحران اقتصادی این کشور ارائه نمی‌دهد.

در چنین شرایطی حامیان بین المللی افغانستان با اعطای 280 میلیون دلار اعتبار برای مقابله با قحطی در این کشور و در قالب حمایت‌های بشر دوستانه موافقت کرده‌اند. در این رابطه، صندوق تحت مدیریت بانک جهانی 180 میلیون دلار اعتبار به برنامه جهانی غذا برای حمایت و کمک‌های غذایی و 100 میلیون دلار به یونیسف برای حمایت از سرویس و خدمات بهداشتی اعطا می‌کند. این کمک‌های مالی در شرایطی به افغانستان اعطا می‌شود که این کشور با قحطی شدید و سقوط آزاد اقتصادی وحشتناکی مواجه است.

هدف از ارائه این پول، حمایت از امنیت غذایی و برنامه‌های بهداشتی در افغانستان است که زندگی عادی مردم را تحت تأثیر قرار داده است. این موضوع بر همه آشکار است که بحران شدید اقتصادی و وضعیت ناگوار اجتماعی در افغانستان از ماه اوت یعنی زمانی آغاز شد که طالبان بر کشور تسلط یافتند و با فروپاشی دولت مورد حمایت غرب و خروج آخرین نیروهای آمریکایی اقتصاد افغانستان وارد مرحله سختی شد.

این موضوع از آنجایی نشات گرفت که ایالات متحده و سایر کشورهای دیگر، کمک‌های مالی خود به افغانستان را که مقامات داخلی این کشور در طول 20 سال جنگ به شدت به آن وابسته شده بودند، قطع کردند و بیش از 9 میلیارد دلار از دارایی‌های ارزی این کشور تحت تأثیر روی کار آمدن طالبان مسدود شد.

اکنون سازمان ملل متحد هشدار داده است که نزدیک به 23 میلیون نفر، حدود 55 درصد از جمعیت افغانستان با سطح شدیدی از گرسنگی روبرو هستند و نزدیک به 9 میلیون نفر زن و کودک افغان همزمان با فرارسیدن زمستان در این کشور در معرض خطر قحطی هستند.

به نظر می‌رسد استفاده از پول صندوق مدیریت بانک جهانی و اهدا و هدایت آن از طریق برنامه جهانی غذا و یونیسف که هر دو بخشی از خانواده سازمان ملل هستند، به مردم افغان، راهی برای تأمین بودجه این کشور جهت برآورده سازی نیازهای اساسی در داخل باشد.

کمک‌های ارائه شده یونیسف را قادر می‌سازد تا به 12.5 میلیون نفر خدمات بهداشتی اولیه و ضروری ارائه دهد و 1 میلیون نفر را واکسینه کند، در حالی که برنامه جهانی غذا هم می‌تواند به واسطه کمک‌های انجام گرفته، به 2.7 میلیون نفر افغانی کمک غذایی و نزدیک به 840 هزار مادر و کودک کمک تغذیه ارائه دهد.

بسیاری از مردم کابل، پایتخت افغانستان، برای تأمین غذای خود و خرید زغال سنگ به منظور گرم کردن خانه‌های خود در زمستان، به فروش کالاهای خانگی متوسل شده‌اند. نماینده سابق آمریکا در افغانستان در رابطه با کمک‌های انجام گرفته می‌گوید، افغان‌ها به چیزی فراتر از کمک جهت تأمین مواد غذایی خود نیاز دارند و نیاز آنها یک کشور فعال با حاکمیت کارآمد است. از سوی دیگر، بسیاری از سازمان‌های کمک‌رسان بین‌المللی و کارشناسان می‌گویند که تحریم‌های ایالات متحده بر دولت طالبان به مردم افغانستان آسیب می‌زند و خواستار «معافیت‌های بشردوستانه صریح» برای ارسال کمک‌ها برای جلوگیری از «فاجعه» شدند. با این حال، آمریکا هنوز هم هیچ اظهار نظری در این رابطه نکرده است.

طرح‌ها و برنامه‌های طالبان در راستای محدودیت‌های اجتماعی و اقتصادی مردم این کشور نه تنها راهی را برای دولت افغانستان جهت بیرون آمدن از بحران کنونی فراهم نمی‌کند، بلکه تنها زمینه ساز آن می‌شود که مداخلات خارجی برای حمایت از مردم رنج دیده افغان در افغانستان مجدداً از سر گرفته شود، امری که می‌تواند بار دیگر حاکمیت طالبان بر افغانستان را به خطر انداخته و تحت تأثیر قرار دهد.

https://www.aljazeera.com/news/2021/12/11/donors-back-280m-transfer-for-afghan-food-health

ادامه از صفحه یک:

دموکراسی آمریکا روزگاری برای جهان جذابیت داشت. دلیل اصلی آن هم این بود که این کشور رفاه چشمگیری در قرن بیستم به وجود آورده بود و در برخی جنگ‌های سرد و گرم پیروز شده بود. در حال حاضر دموکراسی آمریکا در حال از دست دادن هاله نور خود است. اکنون هم که بایدن در چهارچوب اجرای یکی از وعده‌های انتخاباتی خود مبادرت به برگزاری چنین اجلاسی کرده شاید فکر می‌کند که می‌تواند وجههٔ به اصطلاح رهبری آمریکا در جهان را احیا کند و روند اقتدارگرایی غیرلیبرالی را که در سطح دنیا به دلیل حضور افرادی نظیر ترامپ در قدرت، ریشه دوانده، متوقف سازد اما سخت در اشتباه است. ضمن اینکه آن نوع دموکراسی که رئیس جمهوری آمریکا می‌خواهد، دموکراسی است که رژیم اسرائیل و برخی کشورهای منطقه و جهان، مصداقی بارز برای آن به شمار می‌روند. این مساله، با رویکردهای دولت‌های سابق امریکا که از اصطلاحات دموکراسی و حقوق بشر و آزادی بیان برای اجرای طرح‌های خود علیه مخالفان استفاده می‌کردند، تفاوتی ندارد. این رویکرد در چارچوبی مشخص درآنچه «پروتکل‌های اندیشمندان صهیونیست» نامیده شده، قرار می‌گیرد

• امریکا در داخل با چالش دموکراسی روبه رو است

 تلاش بایدن برای ادعای ردای رهبری در ارتقای دموکراسی در میان کاهش مداوم اعتماد به نهادهای دموکراتیک در داخل، برای برخی از ناظران ناخوشایند است انان می گویند متأسفانه آمریکا درحال حاضر در جایگاهی نیست که بتواند چنین نشستی را رهبری کند. کشور میزبان این نشست، از نژادپرستی و کینه و تنفر از امریکایی‌های افریقایی الاصل و لاتین و مسلمانان و آسیایی‌ها رنج می‌برد. آمریکا کشوری است که درجریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری خود، شاهد رویدادهایی بود مشابه رویدادهایی در کشورهایی که امریکا آن‌ها را به این دلیل که آن‌ها را غیردموکراتیک می‌داند، مورد انتقاد قرار می‌دهد. پیش از انتخابات آمریکا واحد اطلاعات اقتصادی، این کشور را در رده کشورهای دارای «دموکراسی معیوب» قرار داد. همچنان یکی از دو حزب اصلی آمریکا نتایج انتخابات این کشور را نپذیرفته است و برخی از جمهوری‌خواهان حمله به کنگره این کشور را لاپوشانی می‌کنند. کشوری که درگیر چنین مشکلاتی است و هنوز نتوانسته از چالش‌های داخلی در حوزه دموکراسی عبور کند نمی‌تواند پرچمدار دموکراسی‌ها در جهان باشد.

• امریکا در سیاست خارجی غیر دموکراتیک عمل کرده است

نباید فراموش کرد که نشست دموکراسیِ رئیس جمهور آمریکا در شرایطی برگزار شد که اساساً دولت آمریکا باید بپذیرد که در موارد مختلفی، به جای مقابله با روندهای غیردموکراتیک و دیکتاتورگونه، عملاً آن‌ها را در اقصی نقاط جهان تقویت کرده است.، این کشور باید در مورد تاثیرات مخرب رویه‌هایش درقالب هایی نظیر کمک‌های گسترده نظامی به نظام‌های سیاسی دیکتاتور در جهان و همچنین وضع تحریم‌های فراوان علیه رقبا و مخالفان خود (مانند وضع تحریم علیه ایران) که تا حد زیادی مردم این کشورها را تحت فشار قرار می‌دهد و شرایط زندگی را برای آن‌ها سخت می‌کند، تأمل کند. دولت آمریکا بایستی باید از خود بپرسند که چرا این کشور به نحوی فعالانه‌ای از بسیاری از رژیم‌های اقتدار گرا در جهان حمایت می‌کند و بقیه کشورهایی را نیز که با آن هم نظر نباشند، به راحتی تحریم کرده و هدفِ اقدامات تنبیهی قرار می‌دهد؟(این مساله با اصول دموکراسی و ضرورت احترام گذاشتن به عقاید دیگران در تضاد است) آیا نشست سران کشورهای به اصطلاح دموکراتیک از برخی کشورهای هم پیمان امریکا و دوست واشنگتن خواسته است که سرنوشت ده‌ها زندانی را که صرفاً به این دلیل که خواهان آزادی بیان هستند، مشخص کنند؟ آیا شرکت کنندگان دراین نشست درباره موارد نقض حقوق بشر در جنگ علیه یمن از جهت گرسنه نگاه داشتن مردم و بمباران مناطق آنان و جلوگیری از رسیدن دارو و غذا به دست آنان سؤال کرده‌اند؟ در واقع آمریکا با برگزاری این نشست چهره واقعی خود را به عنوان یک مداخله‌گر و خرابکار دموکراتیک نشان داد. اگر بایدن واقعاً می‌خواهد درباره دموکراسی و حقوق بشر حرف بزند، بهتر است خانواده‌های قربانیان افغانستان را روی صحنه دعوت کند تا همه جهان نگاه روشنی به آنچه دو دهه «گذار دموکراتیک» برای افغانستان به ارمغان آورده، مشاهده کنند.

فارس: سفیر چین در استرالیا گفت، دولت کانبرا به جای آنکه مدافع صلح باشد، یک «شمشیر متحرک» است. به نوشته روزنامه گاردین، این اظهارنظر از سوی وانگ شینینگ، سفیر چین در استرالیا در حالی مطرح شده که دولت کانبرا در سپتامبر سال جاری میلادی پیمان آکوس را با انگلیس و آمریکا برای ساخت زیردریایی‌ها امضا کرد و از توافقی مشابه با فرانسه که باعث خشم پاریس شد، خارج شد. وی گفت: توافق مذکور اعتبار صلح‌طلبانه استرالیا را د معرض خطر قرار داده است. شهروندان چینی هم سال من استرالیا را یک کشورصلح دوست می‌دانند اما امروزه این مردم فهمیده‌اند که یک زیردریای اتمی با هدف حملات دوربرد علیه یک هدف درفاصله‌ای دوردست طراحی می‌شود. سفیر چین دراسترالیا همچنین گفت: خوب شما به چه کسی می‌خواهید حمله کنید؟ شما دیگر یک مدافع صلح یا عاشق صلح نیستید بلکه به یک شمشیر متحرک تبدیل شده‌اید.

ایرنا: وزیر دادگستری ضمن تاکید بر اتحاد کشورها برای مبارزه با فساد، از رئیس دفتر مبارزه با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد خواست درزمینه استرداد دارایی‌های ناشی ازفساد به ایران نقش پررنگ‌تری ایفا کند. امین حسین رحیمی درحاشیه نهمین نشست دولت‌های عضو کنوانسیون مبارزه با فساد با رئیس دفتر مبارزه با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد دیدار کرد. وزیر دادگستری در این دیدار ضمن ابراز خشنودی از انتخاب یک مسلمان به این سمت، به خانم والی گفت که کشورها چاره‌ای ندارند جز آنکه در زمینه مبارزه با فساد متحد شوند. وی مهمترین جلوه مبارزه با فساد را محروم کردن مجرمان فساد ازعواید حاصل از جرم دانست و ازدفترمبارزه با جرم و مواد مخدر به عنوان یکی از بانیان این نشست خواست تا در زمینه استرداد دارایی‌های ناشی از فساد به ایران نقش پررنگ‌تری ایفا کند.

ادامه از صفحه یک:

درست در این بحبوحه، سطح تنش‌های چین نیز با دولت آمریکا در مساله تایوان به نحو بی‌سابقه‌ای افزایش یافته (چین دهه‌هاست که ادعای مالکیت بر جزیره تایوان را دارد و تاکید کرده که اگر تایوان بخواهد اعلام استقلال کند، ارتش آزادیبخش چین در حمله به این جزیره ذره‌ای تردید نخواهد کرد) و اخیراً هم اقدام دولت آمریکا و شماری از متحدان آن نظیر استرالیا و کانادا در تحریم دیپلماتیک بازی‌های المپیک زمستانی چین، بر وخامت هر چه بیشترِ روابط پکن و واشنگتن افزوده است.

در این چهارچوب، بسیاری از ناظران و تحلیلگران بر این باورند که الگویِ اوج گیری تنش‌های جاری میان چین-روسیه، و آمریکا و غرب، تا حد زیادی با الگویِ مطرح شده در «نظریه انتقال قدرت Power Transition» همخوانی دارد. بر اساس نظریه مذکور که «جان میرشایمر» استاد برجسته علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو آن را برای نخستین بار مطرح کرده، کشورهایی نظیر چین و روسیه به عنوان قدرت‌هایی نوظهور، برای اینکه در نظام بین المللِ غرب محور، متناسب با قدرت و جایگاه جدید خود امتیاز کسب کنند، ابتدا در حوزه پیرامونی خود و سپس در ابعادی گسترده‌تر دست به پیشروی خواهند زد و جاه طلبی‌هایشان را عملی می‌سازند. از این رو، تایوان و اوکراین، عملاً از دید آمریکا و غرب، خطوط مقدمی هستند که اگر نتوان در آن‌ها چین و روسیه را مشغول و متوقف کرد، عملاً در ادامه راه، کلیتِ نظامِ بین المللی غربی به خطر خواهد افتاد و جهان وارد نوعی فرآیند انتقال قدرت به ضرر کانون‌های قدرت جهانِ غرب خواهد شد.

در این راستا، بسیاری از احتمال بسیج شدن کلیه امکانات جهان غرب در جبهه آمریکا جهت مقابله با چین و روسیه خبر می‌دهند با این حال، اینطور به نظر می‌رسد که اساساً در دوره کنونی، واشنگتن و به طور کلی کشورهای غربی، با یک چالش اساسی رو به رو هستند و آن نگرانی و وحشت آن‌ها از ایجاد یک جبهه متحد قدرتمند ضدغربی با محوریت چین و روسیه و البته اوج گیری بازیگران منطقه‌ای مؤثر دیگری نظیر جمهوری اسلامی ایران است. در این راستا، بسیاری از ناظران و تحلیلگران بر این باورند که دلیل اصلی گرایش و نزدیکی ترامپ رئیس جمهور سابق آمریکا به دولت روسیه و شخص پوتین، نه پیوندهای شخصی وی با رئیس جمهور روسیه، بلکه ترسِ راهبردی واشنگتن از امکان اتحاد بالقوه پکن و مسکو علیه ایالت متحده آمریکا بود و واشنگتن از این طریق سعی داشت تا در جبهه مخالفِ خود، ایجاد شکاف کند. با این حال، بر اساس همین تفسیر، اکنون جبهه ضد آمریکایی به مراتب متحدتر از دوره ترامپ است و اتحاد چین و روسیه نیز به نحو ملموسی ماهیتی منجسم و البته متحدتر یافته است. درست در همین شرایط است که اخیراً «فرانسیس فوکویاما»، واضع ایده جنجالیِ «پایان تاریخ»(پس از سقوط شوروی و شکست آن در نبرد با سرمایه داری غربی که در قالب این ایده، سرمایه داری، ایدئولوژی برتر و غالبِ جهان معرفی می‌شد)، به تازگی در مقاله‌ای برای نشریه اکونومیست می‌نویسد که «آمریکا باید از موقعیت هژمونیک خود در عصر پساجنگِ سرد، خداحافظی کند. فوکویاما به طور خاص جهان کنونی را دیگر جهانی نمی‌بیند که در آن واشنگتن هر آنچه بخواهد، با آزادی عملِ فراوان عملی کند». فوکویاما جدای از آرایش بین المللی کنونی در جهان، به ساختارهای پوسیده سیاسی، اجتماعی و البته اقتصاد داخلی آمریکا اشاره دارد و می‌گوید «آمریکایِ کنونی همچون ساختمان و بنایی عظیم و باشکوه است که از درون تهی شده است».

در این راستا، اینطور می‌رسد که آمریکا، با علمِ به این وضعیت بحرانی، شاید بخواهد در لوای ژست صلح طلبانه خود و تصویری که از خودش به عنوان مانعی در برابر آنچه جاه طلبی‌های چین و روسیه ساخته استفاده کند و عامدانه دست به ایجاد جنجال و تنش‌های ساختگی و ماجراجویانه بزند تا بتواند از این طریق، نظام بین المللی که خود در رأس آن است را حفظ کند. از این رو، این گزاره که شاید تایوان و اوکراین، به خطوط مقدم یک تنش گسترده و فراگیر بین المللی تبدیل شوند، چندان بیراه نخواهد بود و مسلماً سیاست سازان در پکن و مسکو نیز به این امر واقف هستند و سعی می‌کنند با اتخاذ راهبردهایی خاص، از افتادن در تله‌های تعبیه شده از سوی آمریکا علیه کشورهایشان، جلوگیری کنند. با این حال، آنچه بیش از همه عیان است این نکته می‌باشد که جهان در آستانه یک لحظه حساس تاریخی دیگر است که شاید بتوان آن را «پایانِ تاریخی» دیگر توصیف کرد. لحظه‌ای که در قالب آن، به احتمال فراوان کریدورهای قدرت از غربِ جهان، به سمت شرق، تغییر مسیر خواهند داد.

همه چشم انتظار وین هستند و موافق باشیم یا نه بیش از همه بازارو معیشت چشم به راه. همه جور خبری هم می‌رسد از راه. معمولاً روس‌ها خوشبین های وین هستند، ایرانی‌ها امیدوارهای وین و اروپایی‌ها و آمریکا در تیم نگران‌ها بازی می‌کنند. چین هم فعلاً روی نیمکت است!

چندی پیش و در جریا مذاکرات دیپلمات‌های سه کشور اروپایی در وین با انتشار بیانیه‌ای مشترک به مواضع ایران در مذاکرات احیای برجام انتقاد کردند و مدعی شدند ایران پیشنهادهایی ارائه کرده است که با برجام ناسازگار است.

 به استناد گزارش فرارو، مقامات دیپلماتیک فرانسه، آلمان و انگلیس ضمن ابراز تأسف از این رویکرد تیم جدید ایران گفتند که در این مرحله هنوز امکان مذاکره جدی فراهم نشده است. مسئولان دیپلماتیک سه کشور اروپایی مدعی شدند: «وقت ارزشمندی را در مذاکرات برای بحث بر سر مواضع جدید ایران از دست می‌دهیم. مواضعی که با برجام سازگار نیست و فراتر از آن چیزی است که در این توافق تعیین شده است.» به گفته دیپلمات‌های فرانسوی، آلمانی و انگلیسی در صورت «عدم پیشرفت سریع» در مذاکرات به زودی دیگر برجام تنها «پوسته‌ای توخالی» خواهد بود. گویا یادشان رفته

خالی شدن برجام از محتوا نه اکنون بلکه از زمانی آغاز شد که طرف‌های آمریکایی و اروپایی با نقض عهد و بی‌عملی به جهان اعلام کردند که ارزشی برای تعهدات خود قائل نیستند و همه چیز برای آن‌ها صرفاً ابزاری سیاسی است.

مسئولان دیپلماتیک سه کشور اروپایی درباره وضعیت کنونی مذاکرات ادامه دادند: «این شرایط مأیوس‌کننده است زیرا نمای کلی توافقی منصفانه و کلی که امکان رفع همه تحریم‌های مرتبط با برجام را فراهم می‌کند و به نگرانی ما بابت جلوگیری از تکثیر [سلاح هسته‌ای] پاسخ می‌دهد از تابستان گذشته کاملاً مشخص شده است.» آن‌ها تاکید کردند: «وقت تنگ است و برجام بدون پیشرفتی سریع و با در نظر گرفتن پیشرفت سریع برنامه هسته‌ای ایران به زودی تبدیل به پوسته‌ای توخالی خواهد شد.» موضع تند سه کشور اروپایی از سوی برخی ناظران فضاسازی در میانه مذاکرات ارزیابی شده است. مذاکراتی که هنوز در جریان است و روایت‌های متفاوتی از آن منتشر می‌شود.

بد نیست بدانید ادعای دیپلمات‌های تروئیکای اروپایی در حالی مطرح می‌شود که منابع ایرانی و روسی از پیشرفت مذاکرات می‌گویند و در طرف مقابل هم نماینده اتحادیه اروپا تاکید کرده است تلاش‌ها برای رسیدن به توافق ادامه دارد.

علی باقری مذاکره کننده ارشد ایران در توئیتی نوشت: «بعضی بازیگران به جای دیپلماسی واقعی به عادت مقصرنمایی خود پافشاری می‌کنند. ما سریعاً پیشنهادهای‌مان را ارائه کردیم و به نحوی سازنده و منعطف تلاش کردیم تا اختلافات کم شود.»

او تصریح کرد: دیپلماسی، خیابانی ۲ طرفه است. اگر اراده‌ای برای جبران خطای مقصر باشد، راه برای توافق خوب سریع هموار می‌شود.

این در حالی است که مذاکرات وین پنجمین روز خود را دنبال می‌کند و براساس گزارش منابع ایرانی «روند مثبت» و «روبه جلویی» داشته است. گزارش رسانه‌های ایرانی حاکی از آن است که طرفین «در زمینه شناسایی نقاط اختلافی در حال نزدیک شدن به یک اتفاق نظر هستند.» با این حساب به نظر می‌رسد مذاکرات به دور بعدی و بعد از تعطیلات سال نو میلادی موکول خواهد شد.

• احتمال دستیابی به توافق کم در برابر کم در مذاکرات هسته‌ای

در همین رابطه تحلیلگر یک اندیشکده آمریکایی بیان می‌کند که احتمال شکل‌گیری یک توافق محدودتر در مذاکرات هسته‌ای وجود دارد که بر اساس آن ایران برخی از فعالیت‌ها را متوقف کرده و ایالات متحده برخی از منابع مسدود شده ایران در بانک‌های خارجی را آزاد کند. اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا در مصاحبه‌ای با «ری تکیه» به بررسی مواضع ایران در مذاکرات هسته‌ای پرداخته است. وی در پاسخ به سوالی در خصوص «سخت‌تر بودن مواضع تیم جدید مذاکره کننده ایران در مقایسه با تیم قبلی» این امر را یک شکست بالقوه معرفی کرده و اظهار می‌کند: «مذاکره کنندگان ایرانی در حال تعریف واقعیت جدیدی با اتخاذ مواضع سختگیرانه تر هستند. آن‌ها اصرار دارند که ایالات متحده همه تحریم‌های اعمال شده توسط دولت دونالد ترامپ و حتی تحریم‌های مرتبط با موضوعاتی مانند تروریسم -که بخشی از توافق اصلی برنامه جامع اقدام مشترک در جامعه بوده‌اند- را لغو کند. در زمینه هسته‌ای نیز ایران خواهان حفظ برخی دستاوردهای سال‌های گذشته مانند پیشرفت در قابلیت‌های غنی‌سازی اورانیوم هستند».

تحلیلگر این اندیشکده آمریکایی در ادامه با اشاره به اصرار ایران مبنی بر اینکه ایالات متحده باید اولین گام را برای لغو تحریم‌های خود بردارد، ادعا می‌کند که مواضع ایران بر خلاف توافق سال 2015 است. تکیه سپس به رویکرد دولت جدید ایران برای به کارگیری «اقتصاد مقاومتی» به منظور حل مشکلات کشور از جمله مهار تورم، ایجاد اشتغال و ساخت مسکن می‌پردازد. از نظر این مصاحبه شونده، دولت ایران به جای تلاش برای گشایش‌های تجاری از طریق کشورهای غربی، تجارت با همسایگان و متحدان نزدیک ایران را در پیش گرفته است. در ادامه این مصاحبه، «توافق محدودتر» که بر اساس آن «ایران برخی از فعالیت‌ها را متوقف کرده و ایالات متحده برخی از منابع مسدود شده ایرانی در بانک‌های خارجی را آزاد کند» به عنوان یکی از سناریوهای محتمل برشمرده شده است. تکیه معتقد است: احتمال توافق «کم در برابر کم» وجود دارد؛ زیرا از این طریق، تنش‌ها کاهش خواهد یافت.

رییس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفت: در متن ماده ۶ لایحه رتبه‌بندی قید شده؛ هریک از معلمان باید ۸۰ درصد مجموع حقوق فوق‌العاده‌های هیأت علمی مربی پایه یک دانشگاه تهران دریافت کنند که رقم آن معادل ۸ میلیون و ۲۰ هزار تومان می‌شود. علیرضا منادی سفیدان با اشاره به ادامه بررسی لایحه رتبه‌بندی معلمان در نشست روز سه‌شنبه جلسه علنی مجلس، گفت: این لایحه دارای ۷ ماده است و در نشست امروز (سه شنبه) تا ماده ۴ این لایحه مورد بررسی قرار گرفت. امیدواریم بررسی ادامه این لایحه فردا (چهارشنبه) به پایان برسد.

• سوابق دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی در رتبه معلمان تأثیرگذار خواهد بود

نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی افزود: براساس مصوبه امروز صحن علنی مجلس در ماده ۴ لایحه رتبه‌بندی؛ تمامی معلمانی که به مدت ۴ سال در دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی تحصیلکرده باشند، ۴ سال سابقه آنها در امتیازگیری برای کسب رتبه محاسبه می‌شود.

• تأثیر سوابق پژوهشی معلمان در رتبه معلمان

منادی سفیدان ادامه داد: مصوبه دیگر امروز صحن علنی مجلس بر این مبنا بود که علاوه بر «دوره‌های ضمن خدمت، شایستگی‌های عمومی، تخصصی و حرفه‌ای، عملکرد رقابتی، دانش تخصصی-تربیتی، خلاقیت و نوآوری، سنوات تجربه معلمی، سوابق مدیریتی در آموزش و پرورش، آخرین مدرک تحصیلی و کسب امتیازات لازم در نظام رتبه‌بندی معلمان»، سوابق پژوهشی نیز در کسب رتبه برای معلمان تأثیرگذار باشد.

وی یادآور شد: با توجه به اینکه رتبه‌بندی کار تخصصی و فنی بود، زمان زیادی از کمیسیون و صحن مجلس می‌برد و به همین دلیل چندین مرتبه از صحن به کمیسیون ارجاع شد.

• بازنشستگان سال ۱۴۰۰ مشمول این لایحه می‌شوند

رییس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس تأکید کرد: براساس لایحه ارائه شده به صحن مجلس توسط کمیسیون آموزش، رتبه‌بندی که اجرای آن از ۳۱ شهریورماه ۱۴۰۰ اجرایی می‌شود و بازنشستگان سال ۱۴۰۰ نیز مشمول آن خواهند شد.

منادی‌سفیدان اضافه کرد: در ماده ۶ لایحه ارائه شده به کمیسیون آمده است، برای معلمان با رتبه آموزشیار معلم ۱۰ درصد، مربی معلم ۲۵ درصد، استادیار معلم ۳۷ درصد، دانشجویار معلم ۴۷ درصد و استاد معلم ۵۲ درصد به مجموعه حقوق مزایا و فوق‌العاده‌های مستمر و ارقام مندرج در احکام کارگزینی معلمان افزوده می‌شود.

• حداقل دریافتی معلمان در نظام رتبه‌بندی ۸ میلیون تومان خواهد بود

وی تصریح کرد: همچنین در لایحه‌ای که به تصویب کمیسیون رسیده، حداقل دریافتی معلمان بر اساس طرح رتبه‌بندی مبلغ ۸ میلیون و ۲۰ هزار تومان خواهد بود چرا که در متن ماده ۶ این لایحه قید شده؛ هریک از معلمان باید ۸۰ درصد مجموع حقوق فوق‌العاده‌های هیأت علمی مربی پایه یک دانشگاه تهران دریافت کنند که رقم آن معادل ۸ میلیون و ۲۰ هزار تومان می‌شود.