مدیرعامل خانه کتاب از پرداخت هشت هزار میلیارد ریال تسهیلات کم بهره به ناشران و کتابفروشان خبر داد.به گزارش ایرنا از روابط عمومی و امور بین‌الملل خانه کتاب و ادبیات ایران، ابراهیم حیدری، درباره پرداخت ۸ هزار میلیارد ریال تسهیلات کم‌بهره به ناشران و کتابفروشان گفت: این فرایند بر پایه پیوند میان سرمایه خانه کتاب و ادبیات ایران، معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بانک سینا به عاملیت بنیاد علوی، اطلاعات موجود در خانه کتاب و ادبیات ایران و شناخت حرفه‌ای تشکل‌های صنفی شکل گرفته است.
وی افزود: تامین سرمایه این تسهیلات با مشارکت خانه کتاب و ادبیات ایران به نمایندگی از معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بانک سینا به عاملیت بنیاد علوی صورت گرفته است.

مدیر گروه طنز و ادبیات رادیو صبا با اشاره به برنامه‌های این شبکه همزمان با اول مهر بیان کرد که قرار است یادبودی برای کودکان شهید میناب نیز برگزار شود.ساجد قدوسیان قائم‌مقام و مدیر گروه طنز و ادبیات رادیو صبا درباره برنامه‌های این شبکه برای آغاز سال تحصیلی به خبرنگار مهر گفت: تلاش شده موضوع مدرسه و مهر در یک برنامه خلاصه نشود و هر یک از برنامه‌ها متناسب با ساختار و مخاطبان خود، به بخشی از این موضوع بپردازند.وی با اشاره به محورهای مختلف برنامه‌های شبکه افزود: خاطرات مدرسه، شور و شوق دانش‌آموزان، تجربه خانواده‌ها، اخبار مدارس، هوش مصنوعی و فعالیت‌های خیرخواهانه و جهادی از جمله موضوعاتی هستند که در برنامه‌های مختلف رادیو صبا مورد توجه قرار گرفته‌اند. «صبح صبا» یکی از برنامه‌هایی است که از همان ساعات ابتدایی روز، مخاطبان را در فضای مهر همراهی می‌کند.

شب‌های شنبه، دوشنبه و چهارشنبه، همه خانواده‌ها دور هم جمع شده‌ و با اشتیاق چشم به صفحه تلویزیون دوخته‌اند. دلیلش هم ساده است؛ پخش سریال کمدی اسباب زحمت از شبکه یک که توانسته با همان زبان ساده و خنده‌دارش، جای خودش را در دل مخاطبان باز کند.
 این سفر خنده‌دار که از ماه رمضان سال گذشته شروع شد، در مقطعی به خاطر شرایط حساس جنگی و وقایع تلخ آن روزها با وقفه‌ای مواجه شد، اما بعد از پایان ماه‌های محرم و صفر، پخش آن با قدرت ادامه دارد و هر قسمتش تبدیل به یک جاذبه تلویزیونی شده که شهروندان را برای تماشای ماجراهایش پای تلویزیون می‌نشاند.
‌جادوی شخصیت‌ و خنده‌های بی‌پایان
آنچه اسباب زحمت را از دیگر سریال‌های کمدی متمایز کرده، شخصیت‌پردازی‌های خاص و بازی‌های درخشانی است که در آن می‌بینیم. تماشای کلنجارهای احمدآقا، صادق و ناصرخان با مشکلات روزمره، طوری طراحی شده که هر کدام از ما می‌توانیم تکه‌ای از زندگی خودمان یا اطرافیانمان را در آن‌ها پیدا کنیم.
 همین نزدیکی به فضای خانواده ایرانی باعث شده تا این مجموعه به جای تکیه بر شوخی‌های تکراری، از دل موقعیت‌های واقعی و خانوادگی بخنداند. فصل اول این مجموعه که در ۲۴ قسمت تولید شده است، با ریتمی تند و شوخی‌های به جا، مخاطب را تا لحظه آخر با خودش همراه می‌کند و همین است که باعث شده در حال حاضر یکی از پربیننده‌ترین کمدی‌های تلویزیون باشد.
‌خبر خوش برای مشتاقان کمدی، سفر به فصل دوم
در حالی که ما هر هفته منتظر قسمت‌های جدید فصل اول هستیم و از دیدن ماجراهای این شخصیت‌های دوست‌داشتنی لذت می‌بریم، خبر بسیار هیجان‌انگیزی به گوش می‌رسد.
شنیده‌ها حاکی از آن است که دوربین‌ها برای ساخت فصل دوم این مجموعه هم به حرکت درآمده‌اند. خبر خوش برای طرفداران این است که فصل دوم اسباب زحمت با حضور همان گروه بازیگران محبوب فصل نخست مقابل دوربین می‌رود.
 یعنی دوباره قرار است همان وقایع خاص و خنده‌دار که احمدآقا، صادق و ناصرخان رقم می‌زنند  را ببینیم و با هر کدام از آن‌ها در ماجراهای جدیدشان همراه شویم. این مجموعه که به سفارش سیمافیلم تولید می‌شود، قصد دارد در فصل جدید، سطح جذابیت‌ها را باز هم بالاتر ببرد.
‌‌ماجراهای تازه در جاده‌های ایران
اگر فکر می‌کنید داستان‌ها فقط در محیط‌های تکراری پیش می‌روند، سخت در اشتباهید.
در فصل دوم، سازندگان سریال تصمیم گرفته‌اند شخصیت‌ها را از محیط همیشگی‌شان خارج کنند و آن‌ها را به سفرهایی پرماجرا به شهرهای مختلف ایران ببرند. تصور کنید احمدآقا و همراهانش با آن اخلاقیات خاص و بامزه‌ای که دارند، وقتی وارد شهرهای مختلف شوند چه اتفاقات عجیب و غریبی برایشان می‌افتد. این سفرها قرار است موقعیت‌های طنز تازه‌ای را خلق کند و ماجراهای پیچیده‌تری را برای خانواده‌های این سریال رقم بزند. در واقع، جاده‌های ایران قرار است میزبان دردسرهای جدید و خنده‌های بیشتری باشد که احتمالاً تماشای آن برای بیننده لذت‌بخش‌تر از هر زمان دیگری خواهد بود.
‌‌تکیه بر طنز موقعیت و خانواده
چیزی که در فصل دوم نیز روی آن تاکید زیادی شده، حفظ همان خط سیر فصل اول است، یعنی تکیه بر طنز موقعیت. نویسندگان سریال قصد دارند بدون اینکه از مسیر کمدی خانوادگی خارج شوند، با استفاده از تضادهای فرهنگی و محیطی در شهرهای مختلف، خنده‌های تازه‌ای خلق کنند.  با شروع تولید فصل دوم، امید است که این اثر بتواند جایگاه خود را به عنوان یکی از برترین‌های ژانر کمدی در تلویزیون تثبیت کند.

روزبه حصاری در نقش «کورش» روی صحنه می‌رود
روزبه حصاری بازیگری که در یک دهه گذشته در آثار گوناگون نمایشی روی صحنه بوده، از امروز با بازی در نقش «کورش» در تالار اصلی مجموعه تئاترشهر روی صحنه می‌رود.به گزارش ایسنا، شخصیت کورش برای بسیاری از هنرمندان شخصیت جذابی بوده است اما کمتر کسی جسارت نزدیک شدن به چنین شخصیتی را داشته است.پیش از این پری صابری که عموما نمایش‌هایش درباره چهره‌های ادبی و مفاخر ایران بوده‌اند، بعد از اجرای آثاری درباره حافظ، سعدی، سهراب سپهری، فروغ فرخزاد و تعدادی از داستان‌های شاهنامه، سراغ کورش رفت و نمایشی را به همین نام در تالار وحدت روی صحنه برد.

«کما ۲» محمدحسین فرح‌بخش مجوز گرفت
شورای پروانه فیلمسازی در جلسه اخیر خود با ساخت ۴ فیلم‌ سینمایی موافقت کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره‌کل روابط عمومی سازمان سینمایی، جلسه شورای پروانه فیلمسازی برگزار شد و فیلمنامه‌های «آستان دوست» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی داریوش یاری و نویسندگی داریوش یاری و حسین مهکام، «کما ۲» به تهیه‌کنندگی، کارگردانی و نویسندگی محمدحسین فرح‌بخش، «عصر جمعه» به تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی، کارگردانی محمد پایدار و نویسندگی حسین تراب نژاد اصفهانی پروانه ساخت دریافت کردند. همچنین فیلم «باند سوخته» به تهیه‌کنندگی محسن آقاعلی اکبری، موافقت شورای پروانه فیلمسازی سینمایی را اخذ کرد.

پوستر ویژه بخش میناب، در کنار پوستر اصلی سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان رونمایی شد؛ بخشی که به موضوع «کودکان و آسیب‌های ناشی از جنگ» اختصاص دارد و به یاد کودکان مدرسه شجره طیبه میناب نام‌گذاری شده است. دبیر جشنواره درباره آن گفت این پوستر «با رنگ‌ها و خطوط کودکانه‌اش، انگار هنوز به جهانی باور دارد که در آن، کودک باید با مداد، با دوربین و با خیال، آینده‌اش را نقاشی کند». اما همین توصیف، دقیقاً نقطه‌ای است که ضعف پوستر را آشکار می‌کند: شکاف میان ادعای «کودکانه بودن» و آنچه چشم مخاطب می‌بیند.نخستین مسئله، کارکرد دوگانه‌ای است که این پوستر به دوش می‌کشد. از یک سو، قرار است یادبودی باشد برای کودکانی که در یک حادثه خشونت‌بار جان باخته‌اند؛ از سوی دیگر، باید به عنوان پوستر یک بخش جشنواره سینمایی، مخاطب — به‌ویژه کودک و نوجوان — را به تماشای فیلم دعوت کند. این دو مأموریت، در عمل یکدیگر را تضعیف می‌کنند. رنگ‌ها و خطوطی که قرار بوده «کودکانه» باشند، در بستر یک روایت سوگ‌محور، بیش از آنکه شادابی و خیال‌انگیزی منتقل کنند، حسی دوگانه و حتی متناقض ایجاد می‌کنند. پوستر معلوم نمی‌کند می‌خواهد بچه‌ها را بخنداند یا بزرگ‌ترها را بگریاند.
دومین مسئله، ابهام بصری در انتقال «سینما» به عنوان محور رویداد است. مخاطبی که پوستر را بدون متن‌های توضیحی می‌بیند، به‌سختی می‌تواند حدس بزند با پوستر یک جشنواره فیلم روبه‌روست. عناصر بصری، هیچ ارجاع مشخصی به تصویر متحرک، دوربین، پرده یا حتی خود جشنواره ندارند. این در حالی است که بخش میناب، خود موضوع فیلم‌هایی است که قرار است در جشنواره نمایش داده شوند؛ پوستر اما نه به فیلم ارجاع می‌دهد و نه به بخش مسابقه.
نکته سوم، نسبت پوستر با مخاطب کودک است. اگر معیار را همان ادعای دبیر جشنواره بگذاریم — یعنی «اعتماد به جهان‌بینی کودک» — پوستر باید به زبان بصری‌ای سخن بگوید که کودک امروز آن را بفهمد. اما ترکیب‌بندی نهایی، بیشتر به یک اثر گرافیکی رسمی شبیه است تا دعوتی از یک کودک به تماشای فیلم. کودکان امروز با تصاویر پویا، رنگ‌های اشباع و روایت‌های سریع بزرگ شده‌اند؛ پوستری که نه ایده بصری قوی دارد و نه زبان تصویری‌اش با ذائقه آن‌ها هم‌خوانی دارد، در رقابت برای جلب توجه آن‌ها ناکام می‌ماند.