به گزارش تسنیم، در سایه تشدید بی‌سابقه اختلافات دیپلماتیک میان ایروان و مسکو و تداوم محدودیت‌های اقتصادی و تجاری روسیه علیه کالاهای صادراتی ارمنستان، نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، در جریان نشست شورای بین‌دولتی اتحادیه اقتصادی اوراسیا مواضع جدیدی را اتخاذ کرد. وی در این نشست با لحنی آشتی‌جویانه اظهار داشت که برای ارمنستان، تقویت و تعمیق همکاری‌های همه‌جانبه با کشورهای عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا (EAEU) همچنان به عنوان یکی از مهم‌ترین اولویت‌های سیاست خارجی و همچنین سیاست اقتصاد خارجی این کشور پابرجا باقی مانده است.نخست‌وزیر ارمنستان در این اجلاس مهم که در شهر «چولپون‌آتا» واقع در قرقیزستان در حال برگزاری است، ضمن تاکید بر اهمیت این روابط، خاطرنشان کرد که این رویکرد راهبردی و اولویت‌بندی اقتصادی، به طور قطع در برنامه‌های کلان دولت جدید تحت رهبری وی نیز به روشنی منعکس خواهد شد و ایروان قصد ندارد از این مسیر منحرف شود.
 

عضو دفتر سیاسی جنبش انصارا... اعلام کرد: هیچ‌گونه امنیتی برای نیرو‌های سعودی، مزدوران یا اردوگاه‌های آنان در سرزمین ما وجود ندارد. رویداد۲۴:  حزام الاسد، عضو دفتر سیاسی جنبش انصارا...، تأکید کرد که نیرو‌های سعودی، اردوگاه‌های نظامی، مزدوران و عوامل نیابتی آنها در خاک یمن، هدف قرار خواهند گرفت.به گزارش فرارو به نقل از الاخبار، الاسد در توئیتی اعلام کرد: هیچ‌گونه امنیتی برای نیرو‌های سعودی، مزدوران یا اردوگاه‌های آنان در سرزمین ما وجود ندارد. او طرف‌هایی را که عملیات نظامی یمن را محکوم می‌کنند، به چالش کشید تا پیش از انتقاد از عملیات‌های هدف‌گیرنده‌ حضور نظامی عربستان در یمن، اجازه دهند اردوگاه‌های سعودی در خاک خودشان برپا شود و شهروندانشان به خدمت این نیرو‌ها درآیند. وی تصریح کرد که نیرو‌های مسلح یمن ناچارند با هر کسی که مانع مسیر ملت یمن برای دستیابی به حقوق، آزادی و استقلال می‌شود، مقابله کنند.
 

پس از ماه‌ها رایزنی‌های پشت پرده، به نوشته رسانه‌ها در مکه رهبران عربستان، ترکیه و پاکستان یک پیمان دفاعی مشترک را امضا کردند که مهم‌ترین تحول دفاعی و نظامی منطقه در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. به نظر می‌رسد که امضا این توافق مشترک واکنشی به تحولات اخیر پس از حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران، واکنش‌های دفاعی ایران و ناتوانی آمریکا در دفاع از کشورهای جنوب خلیج فارس، به ویژه عربستان سعودی باشد.
به گزارش خبرآنلاین، به نوشته رسانه‌ها روز جمعه، ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ (۷ اوت ۲۰۲۶)، شهر مکه مکرمه میزبان نشستی تاریخی و سرنوشت‌ساز میان رهبران سه کشور مهم جهان اسلام بود. رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه، محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی و شهباز شریف نخست‌وزیر پاکستان، یک توافق دفاعی سه‌جانبه مشترک را  که «پیمان دفاعی مشترک مکه» نام گرفت، امضا کردند. این رویداد با حضور ژنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان و هیئت‌های عالی‌رتبه نظامی همراه بود؛ سفر کاری یک‌روزه‌ای که برهان‌الدین دوران، رئیس اداره ارتباطات ریاست‌جمهوری ترکیه، آن را دیداری در بالاترین سطح توصیف کرده و دیپلمات‌های پاکستانی نیز تاکید دارند که اهمیت ابعاد آن فراتر از بحران‌های جاری خلیج فارس است.
-پیمان مکه از کجا آمد؟
شکل‌گیری این پیمان سه‌جانبه که مذاکرات آن از سال گذشته در جریان بوده، معلول مستقیم تحولات شتابان نظامی و فرسایش شدید بازدارندگی سنتی در منطقه است. ریشه اصلی تصمیم به نهایی‌سازی این سند، به درگیری‌های نظامی اخیر و حملات اسرائیل و آمریکا به ایران و تبعات امنیتی بی‌سابقه‌ای که برای منطقه به همراه داشت بازمی‌گردد. پاسخ‌های موشکی و پهپادی گسترده به زیرساخت‌ها، پایگاه‌های نظامی آمریکا و تأسیسات کلیدی انرژی در منطقه، از جمله تأسیسات گازی رأس‌لفان قطر و مراکزی در بحرین، تکانه‌ای شدید به پایداری امنیتی کشورهای خلیج فارس وارد کرد. اختلال جدی در خطوط مواصلاتی، بسته شدن مقطعی تنگه هرمز و شکل‌گیری محاصره‌های عملی در حوزه دریانوردی، امنیت ترانزیت انرژی را با تهدید جدی مواجه ساخت.
عربستان سعودی با انسداد تنگه هرمز و تهدید انصار... یمن مبنی بر محاصره دریایی در تنگه باب‌المندب خود را در محاصره کاملی می‌بیند که نتیجه ناامنی‌های ناشی از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران است؛ جنگی که توسط آمریکا آغاز شد اما برای جبران خسارات و آسیب‌های آن از سوی واشنگتن هیچ کمکی به عربستان سعودی نشد.
در کنار این تحولات، تشدید مجدد درگیری‌ها در یمن و حملات به اماکن اقتصادی و بندری عربستان (از جمله در نجران)، ابعاد ناامنی را برای ریاض دوچندان کرد. تحلیل‌گران سعودی پیش‌تر تاکید کرده بودند که ریاض در صورت ورود به جنگ ایران، می‌تواند پیمان دفاعی دوجانبه خود با پاکستان را فعال کند؛ اکنون اضافه شدن ترکیه ابعاد تازه‌ای به این معادله می‌دهد.
در طول ۶ ماه گذشته پاکستان برای جلوگیری از اجبار به ورود به جنگی ناخواسته به نیابت از عربستان سعودی، تلاش زیادی کرده‌است تا بتواند از طریق میانجی‌گری میان ایران و آمریکا به جنگ در منطقه پایان دهد.
محرک اصلی استراتژیک برای سران عربستان، «احساس تنهایی امنیتی» و تعمیق بی‌اعتمادی نسبت به چتر حمایتی واشنگتن است. کشورهای خلیج فارس دریافته‌اند که ایالات متحده دیگر تمایلی به ورود مستقیم و پرهزینه برای تضمین امنیت زیرساخت‌های انرژی منطقه ندارد. این خلاء امنیتی و ناکارآمدی چارچوب‌های سنتی، ریاض را بر آن داشت تا به جای اتکای صرف به قدرت‌های فرامنطقه‌ای، به سمت بومی‌سازی امنیت و خلق یک موازنه قدرت جدید حرکت کند. یکی از منابع آنکارا در گفت‌وگو با میدل ایست آی تاکید کرده است: «این توافق موازنه قدرت را در منطقه تغییر خواهد داد و در صورت اجرای موفقیت‌آمیز، ثبات و امنیت مردم این بخش از جهان را ارتقا می‌دهد.»
-هم‌افزایی سه مؤلفه راهبردی
هر یک از اعضای این پیمان سه جانبه یک ویژگی منحصر به فرد دارند که می‌توانند یکدیگر را تکمیل کنند. توافق مکه از لحاظ الگوی ساختاری، پیونددهنده سه پایه متضاد اما مکمل از قدرت در جهان اسلام است که هر کدام دارای مزیت‌های منحصربه‌فردی هستند:
عربستان سعودی (تمکن مالی و ژئوپلیتیک): تنها اقتصاد عضو گروه ۲۰ در جهان عرب، بزرگ‌ترین صادرکننده انرژی و میزبان اماکن مقدس اسلامی (مکه و مدینه) که می‌تواند نقش تامین‌کننده منابع مالی و زیرساختی پیمان را بر عهده بگیرد.
ترکیه (فناوری دفاعی و ساختار ناتو): سرزمینی استراتژیک در میان آسیا و اروپا، دارنده دومین ارتش بزرگ پیمان ناتو و قدرتی نوظهور در صنعت طراحی، ساخت و صادرات تجهیزات و تسلیحات پیشرفته نظامی (نظیر پهپادها و سامانه‌های پدافندی).
پاکستان (توانمندی هسته‌ای و بازدارندگی): تنها کشور دارنده سلاح هسته‌ای در جهان اسلام و یکی از صادرکنندگان نوظهور تسلیحات که دارای ارتش و نیروی انسانی بسیار کارآزموده است.
-نسبت پیمان مکه با ایران
ترکیه از این توافق بیشتر به عنوان ابزاری برای نفوذ در خلیج فارس و توسعه بازار صنایع دفاعی خود بهره می‌برد.ارتباط این توافق با ایران دارای ابعادی پیچیده است که نمی‌توان آن را صرفاً در قالب یک بلوک یکپارچه علیه تهران تحلیل کرد:
جنبه موازنه و مهار: از دیدگاه عربستان سعودی، هدف اولیه این پیمان، ایجاد یک سد بازدارنده در برابر توان موشکی و نفوذ منطقه‌ای ایران و گروه‌های متحد آن است. ریاض با درک آسیب‌پذیری زیرساخت‌های نفتی و انرژی خود، به دنبال آن است که با تکیه بر فناوری ترکیه و بازدارندگی پاکستان، هزینه‌های هرگونه درگیری تلافی‌جویانه را برای ایران بالا ببرد.
رویکرد محافظه‌کارانه و تعدیل‌کننده پاکستان: بر خلاف تمایل ریاض برای ایجاد یک جبهه سخت علیه ایران، پاکستان خط قرمزی پررنگ در مواجهه مستقیم با تهران دارد. اسلام‌آباد به دلیل داشتن مرزهای طولانی مشترک، چالش‌های امنیتی در بلوچستان، نیاز به ثبات مرزی و روابط انرژی، به هیچ وجه مایل نیست به عنوان ابزار نظامی علیه ایران شناخته شود. از این رو، حضور پاکستان می‌تواند مانع از تبدیل شدن این سند به یک پیمان صرفاً ضدایرانی شده و حتی کانال‌های دیپلماتیک را باز نگه دارد.
روابط متوازن ترکیه: آنکارا اگرچه با ایران در برخی پرونده‌های منطقه‌ای رقابت دارد، اما همزمان روابط دیپلماتیک و اقتصادی خود را با تهران حفظ کرده و اخیراً مواضع مشترکی در قبال حملات اسرائیل در منطقه اتخاذ کرده است. ترکیه از این توافق بیشتر به عنوان ابزاری برای نفوذ در خلیج فارس و توسعه بازار صنایع دفاعی خود بهره می‌برد.
در مجموع، این پیمان اگرچه توان بازدارندگی طرف‌های عربی را تقویت می‌کند، اما به دلیل تضاد منافع اعضا، بیشتر رویکردی ترکیبی از «موازنه هوشمند» و «کنترل سطح تنش» را دنبال خواهد کرد.

یک تحلیل‌گر مسائل خاورمیانه نوشت: «همسایگان جنوبی ایران در نتیجه جنگ اخیر، بیش از گذشته به تنوع‌بخشی به شراکت‌های امنیتی به ویژه با قدرت‌های منطقه روی آورده‌اند. در این میان، پیمان ابراهیم (عادی‌سازی با اسرائیل) نه تنها دیگر اولویت نیست.»
به گزارش خبرآنلاین، صابر گل‌عنبری، تحلیل‌گر مسائل خاورمیانه در یادداشتی در واکنش به امضای پیمان دفاعی مشترک مکه میان ترکیه، عربستان و پاکستان نوشت: سفر رهبران پاکستان و ترکیه به عربستان و امضای پیمان نظامی مشترک فراتر از یک رویداد دیپلماتیک گذرا، حلقه‌ای از پازل بزرگ‌تر دگرگونی‌های امنیتی در خاورمیانه است. چه بسا میزبان این نشست بخواهد از این طریق در بحبوحه تنش‌های منطقه پایه‌های اولیه شکل گیری «ناتوی اسلامی» را بنیان نهد. 
در دیداری سه جانبه یک پیمان دفاعی مشترک به امضا رسیده که در یک نامگذاری قابل تامل، «پیمان مکه» نام گرفته است. ریاست جمهوری ترکیه اعلام کرده است که بنا به این پیمان هر گونه حمله مسلحانه به هر کدام از سه کشور، حمله به همه آنها تلقی خواهد شد.اگرچه نگاه‌های تقلیل‌گرایانه، این تحرکات را صرفاً واکنشی انفعالی و ناشی از هراس ریاض می‌دانند، اما واقعیت کنونی بسیار پیچیده‌تر از آن به نظر می‌رسد. اگرچه سایه گسترش جنگ، منطقه را تا حدودی به سمت نوعی «واقع‌گرایی دیپلماتیک» و حل و فصل جنگ از طریق مذاکره و دیپلماسی کشانده تا از خروج اوضاع از کنترل جلوگیری شود، اما این میل به تنش‌زدایی، نافی شکل گیری نگرانی‌های عمیق از گسترش موقعیت و نفوذ منطقه‌ای ایران پس از جنگ پس از شکسته شدن خیلی از تابوها و خطوط قرمز نیست. در واقع، پیشران عزیمت رهبران آنکارا و اسلام‌آباد به ریاض، نه صرفا تعارفات دیپلماتیک یا بهره‌مندی از منابع مالی عربستان، بلکه اشتراک در دغدغه‌های امنیتی جدیدی است که از تبعات جنگ منطقه‌ای اخیر است.این چرخش در حالی رخ می‌دهد که در سه سال اخیر و به‌ویژه پس از جنگ‌های غزه، سوریه و لبنان، تا حدودی یکه‌تازی‌های اسرائیل به محور مشترک نگرانی‌های امنیتی منطقه و حتی ریاض و همسایگان جنوبی به استثنای امارات تبدیل شده بود و همین خود دغدغه و نگرانی مشترک ایران و این کشورها بود. اما اکنون هر چند نگرانی از یکه‌تازی‌های اسرائیل همچنان پابرجاست، ولی در کنار آن هم نگرانی از ایران رفته رفته عمیق‌تر از گذشته شده و می‌شود. در این زمینه هم می‌توان به اظهارات تند چند وقت پیش وزیر خارجه ترکیه در تشبیه رفتار ایران به اسرائیل در منطقه اشاره کرد!
همچنین قسمی تغییر رویکرد عمان که روابط تاریخی با تهران دارد، گواهی بر این مدعاست؛ تغییری که نباید آن را خروجی صرف فشارهای واشنگتن دانست، بلکه بازتابی از ادراک جدید مسقط نسبت به تحولات محیط پیرامونی است.

مذاکرات تهران و مسقط درباره آینده تنگه هرمز در واقع تلاشی برای تدوین سازوکار جدید جهت مدیریت تردد دریایی و کاهش تنش‌هاست؛ مسیری که همچنان با اختلاف‌های جدی میان ایران، آمریکا و دیگر بازیگران منطقه‌ای روبه‌رو است.رویداد۲۴: در میانه ادامه تنش‌ها میان ایران و آمریکا، تنگه هرمز بار دیگر به کانون اصلی دیپلماسی و نگرانی‌های امنیتی تبدیل شده است. مذاکرات تهران و مسقط درباره ایجاد سازوکاری تازه برای تردد کشتی‌ها، اگرچه از سوی برخی رسانه‌ها به عنوان «توافق برای بازگشایی هرمز» تعبیر شده، اما واقعیت پیچیده‌تر از این است. آنچه میان ایران و عمان در حال شکل‌گیری است، نه بازگشایی کامل این آبراه، بلکه تلاش برای ایجاد چارچوبی جدید برای مدیریت رفت‌وآمد دریایی است؛ چارچوبی که همچنان با اختلاف‌های جدی درباره نقش آمریکا، حدود حاکمیت ایران و قواعد عبور کشتی‌ها روبه‌رو است.
-هرمز؛ نقطه اتصال جنگ، انرژی و دیپلماسی
تنگه هرمز بار دیگر به یکی از حساس‌ترین نقاط بحران میان ایران و آمریکا تبدیل شده است؛ آبراهی که هرگونه اختلال در آن می‌تواند بازار جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد و هزینه‌های اقتصادی بحران را از مرز‌های منطقه فراتر ببرد. اهمیت هرمز تنها به عبور بخش بزرگی از صادرات نفت و گاز منطقه محدود نمی‌شود؛ این تنگه در دهه‌های گذشته همواره یکی از مهم‌ترین نقاط رقابت میان ایران، کشور‌های عربی منطقه و قدرت‌های فرامنطقه‌ای بوده است.پس از افزایش تنش‌های نظامی میان تهران و واشنگتن، موضوع امنیت کشتیرانی در هرمز به یکی از محور‌های اصلی رایزنی‌های دیپلماتیک تبدیل شد. در این میان عمان، به دلیل روابط همزمان خود با ایران و غرب، بار دیگر نقش میانجی سنتی خود را بر عهده گرفت تا مانع از تبدیل شدن این آبراه به جبهه‌ای تازه در بحران منطقه شود.مذاکرات میان تهران و مسقط اکنون بر سر این است که چگونه می‌توان یک سازوکار جدید برای عبور و مرور کشتی‌ها ایجاد کرد؛ سازوکاری که از یک سو نگرانی‌های امنیتی ایران را در نظر بگیرد و از سوی دیگر مانع از شکل‌گیری بحران تازه در مسیر تجارت جهانی شود.
-توافق ایران و عمان دقیقا درباره چیست؟
برخلاف برخی روایت‌ها، موضوع مذاکرات ایران و عمان به معنای «باز شدن فوری تنگه هرمز» نیست. گزارش‌های منتشرشده از سوی رسانه‌هایی مانند سی‌ان‌ان و الجزیره نشان می‌دهد که دو طرف درباره یک چارچوب همکاری برای تنظیم تردد دریایی گفت‌و‌گو کرده‌اند؛ یعنی تعیین قواعدی که بر اساس آن کشتی‌ها بتوانند با امنیت و هماهنگی بیشتری از این مسیر عبور کنند.اصل بحث این است که ایران و عمان، به عنوان دو کشور ساحلی تنگه هرمز، معتقدند امنیت این آبراه باید با نقش‌آفرینی کشور‌های منطقه مدیریت شود. تهران تأکید دارد که کشور‌های ساحلی حق دارند درباره امنیت و نحوه عبور شناور‌ها تصمیم‌گیری کنند و حضور نظامی قدرت‌های خارجی نباید بدون هماهنگی با آنها تعیین‌کننده باشد.در مقابل، آمریکا و برخی کشور‌های غربی بر این باورند که هرمز یک مسیر بین‌المللی کشتیرانی است و هیچ کشوری نباید آزادی عبور کشتی‌های تجاری را محدود کند.به همین دلیل، توافق مورد بحث بیشتر درباره ایجاد یک «مدل مدیریت تردد» است، نه لغو محدودیت‌ها یا بازگشت کامل شرایط پیش از بحران.
-چرا بازگشایی هرمز هنوز اتفاق نیفتاده است؟
شبکه سی‌ان‌ان در تحلیل خود تأکید کرده است که حتی اگر ایران و عمان به تفاهم برسند، این موضوع به تنهایی به معنای بازگشت کامل آزادی کشتیرانی در هرمز نیست. دلیل آن روشن است؛ مسئله هرمز فقط میان دو کشور ساحلی نیست و آمریکا نیز به عنوان یکی از بازیگران اصلی امنیتی خلیج فارس در این معادله حضور دارد.از نگاه تهران، مشکل اصلی تنها عبور کشتی‌ها نیست، بلکه مجموعه‌ای از مسائل سیاسی و امنیتی است؛ از حضور نیرو‌های نظامی آمریکا در منطقه گرفته تا تحریم‌ها و اقداماتی که ایران آنها را نقض تعهدات گذشته می‌داند.مقام‌های ایرانی بار‌ها اعلام کرده‌اند که امنیت خلیج فارس باید توسط کشور‌های منطقه تأمین شود و ایران اجازه نخواهد داد وضعیت هرمز به دوران پیش از بحران بازگردد، بدون آنکه نگرانی‌های امنیتی و سیاسی تهران مورد توجه قرار گیرد.در سوی دیگر، واشنگتن نگران آن است که هرگونه توافق جدید به معنای افزایش کنترل ایران بر یکی از مهم‌ترین مسیر‌های انرژی جهان باشد.
بخش اصلی اختلاف میان ایران و آمریکا به تفاوت نگاه دو طرف درباره مفهوم امنیت در تنگه هرمز بازمی‌گردد.
ایران معتقد است امنیت این آبراه زمانی پایدار خواهد بود که کشور‌های ساحلی آن نقش اصلی را داشته باشند و حضور نظامی خارجی کاهش یابد. از این منظر، تهران تلاش می‌کند هرمز را بخشی از حوزه حاکمیت و امنیت منطقه‌ای خود تعریف کند.
اما آمریکا این نگاه را نمی‌پذیرد و معتقد است امنیت مسیر‌های دریایی باید بر اساس قواعد بین‌المللی و آزادی کشتیرانی تضمین شود. واشنگتن نگران است که مدل پیشنهادی ایران به ایجاد محدودیت برای کشتی‌های نظامی یا تجاری منجر شود.

نشست خبری رئیس‌جمهور امروز همزمان با روز خبرنگار برگزار می‌شود
نشست خبری رئیس‌جمهور با اصحاب رسانه همزمان با ۱۷ مرداد، روز خبرنگار برگزار می‌شود.به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، «مسعود پزشکیان» امروز و همزمان با روز خبرنگار، در نشستی خبری پاسخگوی سوالات خبرنگاران از رسانه‌های مختلف خواهد بود.

توئیت معنادار معاون پزشکیان: 
با تمام توان کنار رئیس‌جمهور ایستاده‌ایم
معاون رئیس‌جمهوری در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور با تأکید بر حمایت اعضای دولت از مسعود پزشکیان، مسئولیت ریاست‌جمهوری را برای وی عهدی با ملت ایران دانست.
رویداد۲۴: عبدالکریم حسین‌زاده، معاون رئیس‌جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «مسئولیت برای دکتر پزشکیان، که دل در گرو ایران دارد، بار نیست؛ عهدی است با ملت ایران. رئیس‌جمهوری که جان، آبرو و توان خود را پای ایران گذاشته، هرگز از سختی‌ها نهراسیده و نمی‌هراسد.ما اعضای دولت، با تمام توان و افتخار، در کنار رئیس‌جمهور برای ایران ایستاده‌ایم.»
به نظر می‌رسد این سخنان معاون پزشکیان در واکنش به برخی اظهارنظر‌ها مبنی بر عدم حمایت برخی مسئولان دولتی از سیاست‌های مسعود پزشکیان باشد.

قالیباف: 
واقعیت‌ها را بپذیرید و به تعهدات‌تان عمل کنید
رئیس مجلس شورای اسلامی در پستی که در شبکه ایکس منتشر کرد با کنایه به توئیت‌هایی با مضمون «حمله بزرگی تو راهه صبر کنید، بی‌خیال، اونها می‌خوان مذاکره کنن.» تاکید کرد: واقعیت‌ها را بپذیرید و به تعهدات‌تان عمل کنید.به گزارش ایرنا، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی شامگاه پنج شنبه دراین پست، افزود:این حرف‌ها چیزی جز یک دیپلماسی نمایشی تکراری نیست.وی خاطر نشان کرد: استفاده از قلدری + وعده‌های عمل‌نشده + اخبار جعلی به‌عنوان اهرم فشار برای مذاکره، یک استراتژی شکست‌خورده است.قالیباف تاکید کرد: واقعیت‌ها را بپذیرید و به تعهدات‌تان عمل کنید. ما به نمایش‌های بیشتر نیازی نداریم.

کانال ۱۴ اسرائیل:
 ترامپ به سمت توافق با ایران می‌رود
سرهنگ بازنشسته ارتش اسرائیل اعلام کرد: آمریکا به دنبال رویارویی نیست و در پی توافق با تهران است.کانال ۱۴ اسرائیل مدعی شد ارزیابی‌ها در اسرائیل نشان می‌دهد دونالد ترامپ در مسیر دستیابی به توافق با ایران قرار دارد.به گزارش فرارو، این شبکه به نقل از عوزی دیان، سرهنگ بازنشسته ارتش اسرائیل اعلام کرد: «اسرائیل باید آزادی عمل خود را حفظ کند. ما ناچاریم خودمان برای مهار ایران اقدام کنیم، زیرا آمریکا به دنبال رویارویی نیست و در پی توافق با تهران است.»

دبیر کمیسیون امنیت ملی :
تفاهم ایران و عمان به معنای بازگشایی تنگه هرمز نیست 
دبیر کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با تأکید بر اینکه تفاهم ایران و عمان درباره تنگه هرمز هنوز به‌صورت رسمی اعلام نشده است، گفت: این تفاهم صرفاً درباره مسیر تردد کشتی‌هاست و به معنای بازگشایی تنگه نیست؛ چراکه تا زمانی که جنگ، تهدید و محاصره دریایی آمریکا ادامه داشته باشد، تنگه هرمز باز نخواهد شد.بهنام سعیدی، دبیر کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی تابناک، درباره تفاهم ایران و عمان پیرامون تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز، اظهار کرد: تفاهم ایران با عمان به‌صورت رسمی هنوز اعلام نشده است، اما نکته مهم این است که اگر توافقی میان دو کشور شکل بگیرد، موضوع آن می‌تواند تعیین مسیر تردد در تنگه هرمز باشد.در چنین تفاهمی، حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز همچنان پابرجا خواهد بود و مسیر تردد نیز با نظر و تصمیم ایران مشخص می‌شود. نکته مهم این است که چنین توافقی نباید بهانه یا مفری برای مداخله آمریکا در تنگه هرمز ایجاد کند و حضور و مداخله آمریکایی‌ها باید به‌طور جدی مورد توجه قرار گیرد.وی افزود: در چنین تفاهمی، حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز همچنان پابرجا خواهد بود و مسیر تردد نیز با نظر و تصمیم ایران مشخص می‌شود.

...ادامه از صفحه 1
افزود: سپس به کار نظامی رسیدند. ایران عین بند ۵ تفاهم نامه در تنگه هرمز عمل کرد. کار نظامی آنها نیز به دو صورت انجام‌شد، کشتی‌هایی که از سمت ما عبور می کردند مورد تهدید نظامی قرار می دادند. هواپیما از بالا تهدید می کرد. پیجر سنتکام در منطقه تهدید می کرد که کشتی ها حتما باید از مسیر جنوبی تنگه هرمز عبور کنند.
وی افزود: در روزی که رئیس جمهور و وزیر خارجه برای تشییع رهبری به عراق سفر کرده بودند، در قالب کشتی های تجاری تجهیزات نظامی حمل کردند. در برخی از این‌ها نیروی نظامی بردند و فکر می کردند نیروهای مسلح ما مطلع نیستند. برای چند کشتی حادثه‌ای اتفاق افتاد. به ما چسباندند و نبرد شبانه روزی ۱۳ روزه را شروع کردند. این ها نمی دانستند ما دیگر نه تنها بزن در رو نداریم بلکه نقض عهد هم نداریم.
-دشمن محاسبه واکنش ایران را نکرده بود
قشقاوی با بیان اینکه این ها محاسبه اطلاعات دقیق ما و واکنش در مقابل نقض عهد را نکرده بودند گفت: در مسیر دریایی تنگه هرمز سه چیز مهم است. یکی مسیر ورود و خروج. یکی مدیریت مسیر و یکی هم هزینه احتمالی. ما در مدیریت ایرانی این سه کار را اعلام کردیم و یک ماه هم مذاکره کردیم.
-در ورودی و خروجی تنگه هرمز مدیریت و کنترل ایرانی صورت می گیرد
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس با بیان اینکه من با اطمینان می گویم که چه در ورودی و چه در خروجی مسیر دریایی در تنگه هرمز مدیریت و کنترل ایرانی صورت خواهد گرفت گفت:  بحث هزینه هم سرجای خودش هست. طبیعی است وقتی خدمات ناوبری و محیط‌زیستی ارائه می دهید باید هزینه دریافت کنیم.وی در ادامه با بیان اینکه البته این به معنای این نیست که تنگه هرمز از فردا باز می شود گفت: سایر تعهداتی که آمریکایی‌ها در توافق اسلام آباد دادند مثل رفع تحریم و عدم ورود کشتی‌های متخاصم و به خصوص تعهدات آنان در حوزه لبنان باید اجرایی شود. ما هر تعهدی که می‌دهیم به آن عمل خواهیم کرد. ما قطعنامه ۵۹۸ را در تاریخ خود داریم. ما به عهد خود وفادار هستیم.
-در هیچ مقطعی به این میزان هماهنگی و هم افزایی نداشتیم
قشقاوی با تاکید بر اینکه در هیچ مقطعی در جمهوری اسلامی به میزان امروز بین دیپلماسی و میدان و دولت هماهنگی و هم افزایی نبوده است گفت: امروز همه یکی هستند. هر کسی چیز دیگری بگوید از خودش گفته است. همه ما تابع حضرت آقا بوده و هرچه ایشان بگویند عملیاتی می کنیم. امنیت ملی و منافع ملی زیر پرچم ایران در اولویت است.
وی در ادامه با بیان اینکه آمریکایی‌ها هرچه می توانستند انجام دادند افزود: امروز همه رسانه‌های آمریکایی می گویند اسلحه کم آوردیم. دیگر باید برگردند به دیپلماسی. ما هم بر اساس منافع ملی خود عمل می کنیم. در رأس نیز رهبر انقلاب هستند. جای هیچ نگرانی در هیچ زمینه ای وجود ندارد.
نیویورک تایمز: 
غرب تمایلی به تجهیز اوکراین به موشک‌های رهگیر ندارد
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی فاش کرد که غرب‎ برای ارائه موشک‌های رهگیر به اوکراین بی‌میلی فزاینده‌ای نشان می‌دهد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ریانووستی، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: درخواست‌های ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهور اوکراین برای دریافت موشک‌های رهگیر، دیگر مانند گذشته نتیجه‌بخش نیست زیرا شرایط ژئوپلیتیکی تغییر کرده است.در گزارش نیویورک تایمز آمده است: متحدان غربی با بی‌میلی بیشتری موشک‌هایی را واگذار می‌کنند که ممکن است برای دفاع از خود به آن‌ها نیاز داشته باشند؛ به‌ویژه در شرایطی که جنگ در چندین جبهه، از جمله خاورمیانه، ادامه دارد و درگیری‌ها ذخایر جهانی را کاهش داده است.از سوی دیگر، الکسی فادیف، معاون مدیر اداره اطلاعات و مطبوعات وزارت خارجه روسیه گفت که تلاش‌های ولودیمیر زلنسکی برای دریافت مجوز تولید موشک‌های سامانه‌های پاتریوت در آمریکا بی نتیجه بوده است.