به گزارش نسل فردا به نقل از مرکز رسانه قوه قضاییه، علی القاصی رئیس کل دادگستری استان تهران با صدور ابلاغیه‌ای خطاب به مراجع قضایی از جمله دادستان تهران و سازمان‌های تامین اجتماعی و امور مالیاتی بر اجرای صحیح قوانین در فرآیند وصول محکوم‌به (بدهی قطعی) تاکید کرد. القاصی در این ابلاغیه اعلام کرده است: یکی از جهات و عوامل تهدید محیط کسب و کار به نحوه عملیات اجرایی در جهت وصول محکوم‌به (بدهی قطعی) برخی احکام صادره از شعب سازمان ‌های تامین اجتماعی، امور مالیاتی و مراجع قضایی کشور مربوط می‌شود.به موجب مقررات متعدد از قبیل ماده ۱۹ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی، مواد ۴۹ و ۵۱ از قانون اجرای احکام مدنی، ماده ۲۱۱ قانون مالیات‌های مستقیم، مواد ۵۰، ۶۵، ۸۹، ۹۹ و ۱۰۰ قانون تامین اجتماعی، مواد ۳۶، ۳۷ و ۳۸ از آیین‌نامه اجرایی ماده ۵۰ قانون تامین اجتماعی، عملیات اجرایی در جهت وصول محکوم‌به از موجودی حساب‌های بانکی محکوم علیه، نباید به توقیف و مسدودی حساب‌های بانکی محکوم‌علیه منتهی شود. بلکه صرفا باید به میزان محکوم به، از وجوه موجود در حساب‌های بانکی محکوم‌علیه توقیف شود.رئیس کل دادگستری استان تهران در ادامه این ابلاغیه آورده است که گزارش‌های واصله از دبیر شورای گفت و گوی دولت و بخش‌خصوصی استان تهران و شکایت و اعتراضات متعدد و متکثر از مدیران واحد‌های تولیدی و فعالان اقتصادی کشور حکایت از آن دارد که در برخی موارد در مکاتبات ارسالی از جانب واحد‌های اجرای احکام شعب تامین اجتماعی، امور مالیاتی و مراجع قضایی و متعاقبا در اقدامات و عملکرد مدیران شعب بانک‌های عامل با نقض مقررات مربوطه، نسبت به مسدودی تمامی حساب‌های بانکی محکوم‌علیه نزد تمامی بانک‌ها و موسسات اعتباری غیربانکی اقدام می‌شود.رئیس کل دادگستری استان تهران از مراجع ذی‌ربط خواسته  تا هرگاه به دلیل نبود سایر اموال، وصول محکوم‌به از محل حساب‌های بانکی ضرورت پیدا کند، اولاً از مسدودسازی تمامی حساب‌های بانکی محکوم‌علیه جدا خودداری شود و ثانیاً، فقط تا میزان محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی (نه بیشتر) از حساب‌های بانکی محکوم‌علیه توقیف شود.

رویداد۲۴: تابستان هنوز به روز‌های اوج گرمای خود نرسیده، اما نشانه‌های بازگشت بحران برق دوباره آشکار شده است. از نقاط مختلف کشور گزارش‌هایی از قطعی برق منتشر شده و شرکت توانیر نیز از آغاز خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده خبر داده است؛ خاموشی‌هایی که قرار است دو روز پیش از اجرا اطلاع‌رسانی شوند.
اما تجربه روز‌های گذشته نشان می‌دهد فاصله میان وعده اطلاع‌رسانی و واقعیت زندگی مردم همچنان زیاد است. روز شنبه در بخش قابل توجهی از تهران، برق بدون اعلام قبلی و برای ساعت‌های طولانی قطع شد. قطعی‌هایی که در برخی مناطق چندین ساعت ادامه داشت و در شرایط گرمای شدید، زندگی شهروندان را مختل کرد. واکنش‌های گسترده کاربران در فضای مجازی نشان داد مسئله فقط خاموشی نبود، بلکه بی‌خبری و نبود پاسخگویی نیز به نارضایتی‌ها دامن زد.
با وجود افزایش انتقادها، توضیح مشخص و جامعی درباره این قطعی‌های طولانی ارائه نشد و تنها برخی مسئولان از بروز «ایراد فنی» در شبکه سخن گفتند؛ پاسخی که برای بسیاری از شهروندان یادآور سال‌های گذشته است؛ سال‌هایی که قطعی برق بار‌ها با عنوان نقص فنی یا افزایش مصرف توضیح داده شد، اما ریشه‌های اصلی بحران همچنان باقی ماند.
-وعده‌های تکراری و بحران ناترازی
مسئولان وزارت نیرو و توانیر افزایش دمای هوا، رشد مصرف وسایل سرمایشی و فشار بر شبکه را از عوامل اصلی محدودیت‌های برق عنوان می‌کنند. بدون تردید افزایش مصرف در روز‌های گرم تابستان فشار زیادی به شبکه وارد می‌کند، اما کارشناسان معتقدند مسئله برق ایران تنها یک مشکل فصلی نیست.
کمبود سرمایه‌گذاری، اقتصاد ناکارآمد صنعت برق، فاصله میان هزینه تولید و قیمت فروش، فرسودگی بخشی از زیرساخت‌ها و رشد کمتر ظرفیت تولید نسبت به افزایش تقاضا، سال‌هاست به عنوان عوامل اصلی ناترازی برق مطرح می‌شود.
دبیرکل سندیکای صنعت برق نیز تاکید کرده که برق با هزینه‌ای بسیار بالاتر از قیمت فروش تولید می‌شود و همین موضوع توان مالی صنعت برق برای توسعه و سرمایه‌گذاری را کاهش داده است. نتیجه این چرخه، بازگشت دوباره خاموشی‌ها در هر تابستان است.
-تجربه تلخ سال گذشته؛ جدول خاموشی که همیشه اجرا نشد
سال گذشته نیز بحران برق به یکی از جدی‌ترین دغدغه‌های مردم و صنایع تبدیل شد. در نهایت پس از افزایش اعتراض‌ها، جدول زمان‌بندی خاموشی‌ها اعلام شد تا شهروندان بتوانند برای قطعی برق برنامه‌ریزی کنند.
اما حتی همان جدول نیز در بسیاری از موارد با واقعیت منطبق نبود. گزارش‌های متعدد شهروندان نشان می‌داد در بخش قابل توجهی از موارد، برق در ساعت‌هایی غیر از زمان اعلام‌شده قطع می‌شد یا مدت قطعی‌ها بیشتر از برنامه اعلامی بود. همین مسئله باعث شد اعتماد عمومی نسبت به اطلاع‌رسانی‌های رسمی درباره خاموشی‌ها کاهش پیدا کند.
امسال نیز در شرایطی که مسئولان از اطلاع‌رسانی دو روز قبل سخن می‌گویند، شروع خاموشی‌های ناگهانی نشان داد همچنان میان برنامه‌های اعلامی و تجربه واقعی مردم فاصله وجود دارد.
-برق که می‌رود، آب هم قطع می‌شود
خاموشی فقط به معنای خاموش شدن چراغ خانه‌ها نیست. در بسیاری از ساختمان‌های شهری، سیستم آب‌رسانی وابسته به پمپ‌های برقی است و قطع برق عملا می‌تواند به قطع یا کاهش شدید فشار آب نیز منجر شود.به همین دلیل، یک قطعی چندساعته برق برای بسیاری از خانوار‌ها به معنای اختلال همزمان در چند بخش زندگی روزمره است؛ از کار کردن وسایل سرمایشی در گرمای تابستان گرفته تا تامین آب مورد نیاز ساختمان‌ها.
در چنین شرایطی، حتی اگر شرکت آب و فاضلاب اعلام کند برنامه‌ای برای کاهش فشار آب ندارد، تجربه مردم نشان می‌دهد وابستگی زیرساخت‌های شهری به یکدیگر باعث می‌شود اختلال در یک بخش، بخش‌های دیگر را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
-مردم زیر بار مشکلات؛ بحران‌های زیرساختی فشار را بیشتر می‌کند
قطعی برق در شرایط عادی هم برای مردم آزاردهنده است، اما امروز این مسئله در کنار مجموعه‌ای از مشکلات اقتصادی و اجتماعی دیگر قرار گرفته است. بخش بزرگی از جامعه با افزایش هزینه‌های زندگی، گرانی کالا‌های اساسی و نگرانی درباره تامین نیاز‌های روزمره مواجه است؛ دغدغه‌هایی که باعث شده بسیاری از مردم بیش از هر چیز نگران «نان شب» باشند.در چنین شرایطی، مشکلات زیرساختی مانند خاموشی‌های ناگهانی، اختلال‌های بانکی که طی هفته‌های اخیر ادامه داشته و مشکلات خدماتی، فشار مضاعفی بر شهروندان وارد می‌کند.
مدیرعامل توانیر اعلام کرده در جریان درگیری‌های اخیر، آسیب‌هایی به زیرساخت‌های برق کشور وارد شده؛ حدود ۴۲۰۰ مگاوات از توان شبکه کاهش یافته، بیش از دو هزار نقطه آسیب دیده و خسارت واردشده به تجهیزات صنعت برق از ۶۰ هزار میلیارد تومان عبور کرده است.
این آسیب‌ها بدون تردید فشار مضاعفی بر شبکه وارد کرده‌اند، اما بحران برق ایران پیش از این نیز وجود داشته است. ناترازی تولید و مصرف، کمبود سرمایه‌گذاری و مشکلات ساختاری صنعت برق، مسائلی نیستند که تنها با حوادث اخیر توضیح داده شوند.

 

 پروژه قطار پرسرعت تهران–قم–اصفهان، نمادی از اراده ملی برای عبور از رکود و رسیدن به استانداردهای جهانی حمل‌ونقل است. در کانون این تحول، استان اصفهان نه تنها به عنوان مقصد، بلکه به عنوان بازوی صنعتی و تولیدی، نقشی پیشرو ایفا می‌کند تا رویای سفر ۱۲۰ دقیقه‌ای میان پایتخت و اصفهان را به واقعیت تبدیل کند.
‌در همین راستا، نشست هماهنگی تشکیل کنسرسیوم ملی برای تأمین مالی و تسریع اجرای این ابرپروژه، برگزار شد.
نکته کلیدی و درخشان در این پروژه، تکیه بر توانمندی‌های داخلی است. ذوب‌آهن اصفهان، به عنوان تنها تولیدکننده انواع ریل در غرب آسیا، در این کنسرسیوم نقش محوری ایفا می‌کند. مهدی بهرامی، معاون بازاریابی و فروش ذوب‌آهن، با اعلام آمادگی کامل برای تأمین ریل‌ها مطابق با استانداردهای بین‌المللی، تأکید کرد که حضور این شرکت در قلب پروژه، به معنای کاهش وابستگی به واردات و شتاب بخشیدن به روند اجرایی است.
‌این تخصص صنعتی، اصفهان را از یک مصرف‌کننده به تأمین‌کننده اصلی یکی از حساس‌ترین نیازهای این پروژه تبدیل کرده است؛ ظرفیتی که نه تنها هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، بلکه تضمین‌کننده کیفیت و پایداری زیرساخت‌های ریلی کشور خواهد بود.
علیرضا صلواتی، مجری کل طرح‌های زیربنایی استان اصفهان نیز خبر داد که تاکنون ۷۵ درصد عملیات زیرسازی محور قم-اصفهان و ۸۵ درصد رفع معارضان پروژه به اتمام رسیده است.نکته حائز اهمیت این است که در صورت تأمین منابع مالی از طریق کنسرسیوم جدید، امکان آغاز عملیات ریل‌گذاری در کمتر از شش ماه آینده وجود دارد. این یعنی پروژه از مرحله مطالعاتی و زیرسازی عبور کرده و اکنون در آستانه تبدیل شدن به یک واقعیت ملموس است.گفتنی است : پروژه قطار پرسرعت تهران–قم–اصفهان با طول ۴۱۰ کیلومتر، یک پل ارتباطی برای جابه‌جایی سالانه ۱۶ میلیون مسافر است. بهره‌برداری از این طرح، تحولی بنیادین در زمان سفر ایجاد می‌کند به گونه‌ای که زمان تردد میان تهران و اصفهان به حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ دقیقه کاهش می‌یابد.

در لابه لای اخبار و هیاهوهای سیاسی و اقتصادی که به سرعت درحال انتشار است، ماجرای رفع انسداد میلیاردها دلار پول ایران و بازگشت آن به کشور نیز، موضوع گپ و گفت های رسمی و غیر رسمی است. بر فرض اینکه اخبار منتشرشده درست باشد یا در آینده نزدیک انجام شود، این حق چگونه باید به جیب و سفره مردم برگردد که برایشان ملموس باشد و باعث تشدید بی اعتمادی و سرخوردگی‌های اجتماعی نشود؟.این پرسشی است که احمد بیگدلی نماینده مردم خدابنده در مجلس شورای اسلامی طی توضیحاتی به آن پاسخ داد. او گفت: برای این منظور باید سه موضوع کلیِ مهم را درنظر بگیریم، اول اینکه برنامه ریزی درستی برایش داشته باشیم و مثل آن زمان‌هایی نباشد که این مملکت درآمدهای کلانی داشته ولی بدون برنامه ریزی به سمت تخصیص هزینه‌های جاری کشیده شده و خلاصه دور همدیگر نشستیم و آن منابع را خوردیم و تمامش کردیم.عضو کمیسیون اجتماعی مجلس دوازدهم ادامه داد: بعد از برنامه ریزی، باید به طور شفاف و صریح به مردم گفته شود یا اینکه حداقل به نماینده‌های مردم درمجلس شورای اسلامی اعلام شود که چقدر منابع به دست آمده و برنامه کشور برای این منابع چه خواهد بود.بیگدلی بیان داشت: و در نهایت پس از انجام آن دو مرحله، به نظر من اولاً باید پول‌ها را برای بازسازی آسیب‌های ناشی از جنگ استفاده کنیم و صرف معیشت مردم شود که مهمترین مساله است. باید از این منابع برای تقویت اقتصاد و رفع مشکلات معیشتی اقشار آسیب پذیر مانند کارگران و جامعه هدف نهادهای حمایتی مانند بازنشستگان مانند افرادی که آسیب پذیر معیشتی و اقتصادی هستند به آن سمت برویم.نماینده مردم خدابنده در خانه ملت اضافه کرد: همچنین منابع آزاد شده را باید به سمت تولید- حمایت از اشتغال و رفع مشکلات زیر ساختی ممکلت ببریم، مانند مباحث آب شرب و بهداشت و درمان و راهها که مولد هستند.وی تصریح کرد: خلاصه اینکه، پول‌های آزاد شده باید صرف کشور و مردم شود، نه مثل آن موقع ها که دور همدیگر نشستیم و درآمدهای مملکت را خوردیم و تمامش کردیم باشد.

  معاون صنایع عمومی وزارت صنعت، معدن و تجارت، از قرار گرفتن مواد اولیه صنعت شوینده در اولویت نخست تخصیص ارز خبر داد و گفت که با وجود محدودیت‌های ارزی و مشکلات ایجادشده در صنعت پتروشیمی، طی سه ماه گذشته ارز مورد نیاز این صنعت به‌گونه‌ای تأمین شده که در حال حاضر کمبودی در تولید محصولات شوینده کشور مشاهده نمی‌شود.  به گزارش ایرنا، رضا انصاری روز دوشنبه در سی و سومین نمایشگاه صنعت آرایشی و بهداشتی با اشاره به برنامه وزارت صنعت، معدن و تجارت برای حمایت از صنایع کلیدی کشور اظهار داشت: وزارت صمت ۲۶ کالای منتخب را تعیین کرده است که هرکدام نماینده یکی از صنایع مهم کشور محسوب می‌شوند و تامین نیازهای آنها با حساسیت ویژه‌ای دنبال می‌شود. 
 وی افزود: صنعت شوینده یکی از این صنایع است و مواد اولیه مورد نیاز آن در سطح نخست اولویت‌بندی وزارت صمت برای تخصیص ارز قرار دارد. با وجود محدودیت‌ها و کمبودهایی که طی ماه‌های گذشته در حوزه‌های مختلف ایجاد شده، تلاش کردیم ارز مورد نیاز این صنعت را به نحوی تامین کنیم که تولید کشور با کمبود مواجه نشود. 
 معاون وزیر صمت با بیان اینکه تحولات صنعت پتروشیمی بر فعالیت تولیدکنندگان مواد شوینده تاثیرگذار بوده است، تصریح کرد: با همکاری و هماهنگی میان بخش‌های مختلف دولت، تلاش شده است آثار این مشکلات بر تولید و بازار به حداقل برسد. رویکرد وزارت صمت نیز این است که تأمین مواد اولیه و ارز مورد نیاز صنایع ضروری، به‌ویژه صنایع مرتبط با کالاهای مصرفی مردم، بدون وقفه ادامه یابد. 
 انصاری درباره اولویت‌بندی تعرفه‌های وارداتی صنایع عمومی، گفت: صنایع عمومی نزدیک به نیمی از بخش صنعتی فعال کشور را شامل می‌شوند. در این حوزه، بیش از ۳۰۰ تعرفه وارداتی در سطح نخست اولویت قرار گرفته‌اند و هدف‌گذاری وزارت صمت این است که تا پایان سال، ۱۰۰ درصد ارز مورد نیاز این تعرفه‌ها از منابع بانکی تأمین شود.  وی ادامه داد: سطح دوم با عنوان «حیاتی تولید» تعریف شده و بیش از ۶۰۰ تعرفه را در بر می‌گیرد. در مجموع، بیش از ۹۰۰ تعرفه در سطوح اول و دوم قرار دارند و تلاش می‌شود بخش قابل توجهی از ارز مورد نیاز تعرفه‌های سطح دوم نیز از طریق منابع بانکی تأمین شود. 
 معاون وزیر صمت اضافه‌کرد: سطح سوم با عنوان «ضروری تولید» تعریف شده و بیش از ۳۰۰ تعرفه در آن قرار گرفته است. مجموع تعرفه‌های سطوح اول، دوم و سوم به بیش از یک‌هزار و ۳۰۰ ردیف می‌رسد؛ با این حال، پیش‌بینی می‌شود سهم تأمین ارز بانکی برای تعرفه‌های سطح سوم کمتر از ۵۰ درصد باشد. 
 انصاری خاطرنشان کرد: سطح چهارم نیز به تعرفه‌های مرتبط با «حفظ اشتغال» اختصاص دارد. برآورد فعلی این است که در سال جاری امکان تأمین ارز این گروه از محل منابع بانکی وجود نداشته باشد؛ ازاین‌رو، استفاده از روش‌های جایگزین تأمین ارز برای این دسته از صنایع در دستور کار قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار اقتصادی نسل فردا؛ تقریباً اغلب ناظران و تحلیل‌گران اجماع نظر دارند که یکی از ابعاد مهم درگیری‌ها و اختلاف جاری میان ایران و آمریکا، مساله راهبردی انرژی و به طور خاص، نفت است. جالب اینکه کاخ سفید قبل از تجاوز به ایران و آغاز جنگ رمضان، هیچ ادراکی از این تهدید نداشت. کما اینکه دولت آمریکا که به دنبال سرنگونی نظام سیاسی ایران ظرف 2 تا 3 روز بود، علاوه بر اینکه در جنگ متحمل ناکامی شد، اکنون با معادلات تازه‌ای در تنگه هرمز رو به رو است که نقطه محوری آن، اشراف و تحکیم تسلط ایران بر تنگه مذکور است. موضوعی که خود به یک رسوایی تمام عیار برای دونالد ترامپ و متحدانش تبدیل شده است.
با این همه، به تازگی شاهد 3 پالس معنادار جدید از دست برتر ایران در جنگ انرژی بوده‌ایم. اول اینکه برخی به اشتباه این گزاره را مطرح می‌کنند که آمریکایی‌ها از فرصت آتش بس استفاده کرده‌اند و ذخایر راهبردی انرژی خود را پُر کرده‌اند و آماده می‌شوند تا بار دیگر علیه کشورمان دست به اقداماتی بزنند. این در حالی است که بر پایه جدیدترین داده‌ها، ذخایر راهبردی نفتی آمریکا در پایین‌ترین حد خود در حداقل یک ادهه اخیر است. بگذریم که هنوز رفت و آمد کشتی‌های نفتی در تنگه هرمز هم عادی نشده و با دوران قبل از آغاز جنگ رمضان، فاصله جدی و معناداری دارد. این یعنی ایران توانسته مدیریت خود بر تنگه و زیر سؤال بردن سازوکارهای جعلی آمریکا در تنگه هرمز را به خوبی تحکیم کند. نکته دوم اینکه کریدور دریایی جعلی که آمریکایی‌ها سعی داشته‌اند از آب‌های مجاور با کشور عمان برای خود تعریف و ایجاد کنند و کشتی‌های نفتی را از آن عبور دهند، به هیچ عنوان موفق نیست و حتی ایران در قالب درگیری‌های اخیر توانسته بسیاری از تجهیزات و امکانات راهبری آن را هدف قرار دهد و منهدم کند.
 در عین حال، بسیاری از کشتی‌های نفتی و شرکت‌های بیمه‌ای در دنیا، به این ارزیابی رسیده‌اند که عبور آن‌ها از مسیری غیر از آنچه ایران آن را تعیین کرده، می‌تواند به شدت خسارت‌بار باشد و هزینه‌های سنگینی را به آن‌ها تحمیل کند. این یعنی شکست مضاعف برای کریدور ارتباطی جعلی آمریکا در تنگه هرمز و تثبیت موفقیت ایران در تحکیم اشراف خود بر تنگه هرمز. و در نهایت نکته سوم اینکه بر پایه گزارش‌های رسمی از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، بارگیری نفتکش ها در چند روز گذشته افزایش چشمگیری داشته که این مساله به دلیل پُر شدن مخازن زمینی نفت در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس است. این موضوع نیز خود از بحرانی جدی در این کشورها با محوریت مسائل انرژی حکایت دارد و دست برتر ایران را تأیید می‌کند. به هر حال، در صورت همدستی رژیم‌های عربی منطقه با دشمنان ایران، کشورمان می‌تواند هزینه‌های سنگینی را به مخازن نفتی این دسته از کشورها تحمیل کند که همین مساله به یک چالش راهبردی برای آن‌ها تبدیل شده است. کافی است ایران بار دیگر تنگه هرمز را مسدود کند تا رژیم‌های عربی با بحران‌های جدی رو به رو شوند. موضوعی که با انسداد همزمان تنگه باب المندب، می‌تواند ابعاد جدی‌تری را نیز پیدا کند.
 

وزیر نفت از پیشرفت مذاکرات تجارت گاز بین ایران و روسیه و مطالبه تهران از مسکو برای شتاب‌بخش به روند اجرای آن خبر داد و گفت: بندهای اصلی قرارداد نهایی تجارت گاز ایران و روسیه به نتیجه رسیده و برنامه‌ریزی برای جمع‌بندی نهایی در کوتاه‌ترین زمان انجام شده است.محسن پاک‌نژاد در حاشیه دیدار با سرگئی تیسیلیوف، وزیر انرژی روسیه اعلام کرد: در این دیدار، روند اجرای تفاهم‌های حاصل‌شده در نوزدهمین نشست کمیسیون مشترک همکاری‌های اقتصادی ایران و روسیه که بهمن‌ پارسال برگزار شد، بررسی و پیشرفت اجرای ۱۴۶ بند مورد توافق ۲ کشور ارزیابی شد.وی افزود: توسعه همکاری‌های انرژی از مهم‌ترین محورهای مذاکرات بود. موضوع سرمایه‌گذاری شرکت‌های روس در میدان‌های نفت و گاز ایران بررسی و درباره برخی مشکلات موجود، راه‌حل‌هایی تدوین شد که اجرای آن‌ها در دستور کار قرار گرفته است.
سرگئی تیسیلیوف، وزیر انرژی روسیه از توافق تهران و مسکو برای تسریع در رفع موانع همکاری شرکت‌های ۲ کشور خبر داد و گفت: با وجود شرایط ویژه و تحولات اخیر، نتایج همکاری‌های مشترک در حوزه انرژی رضایت‌بخش بوده است.وی اظهار کرد: توافق کردیم همه مسائل و پرسش‌های شرکت‌های ایرانی و روسی در کوتاه‌ترین زمان ممکن پیگیری و حل‌وفصل شود. 

در حالی که بحران کم‌آبی یکی از چالش‌های جدی زیست‌محیطی کشور است، شرکت ذوب‌آهن اصفهان با تغییر استراتژیک در نگاه خود به منابع آبی، از رویکرد ساده‌ مصرف آب به سمت مدیریت پایدار منابع آب حرکت کرده است. این تغییر راهبرد، منجر به اجرای پروژه‌های پیشرونده‌ای در زمینه بازچرخانی و استفاده از پساب شده است که نتیجه‌ی آن، کاهش چشمگیر فشار بر منابع طبیعی و به‌ویژه رودخانه‌ی زاینده‌رود است.
قلب تپنده‌ی این تحول، بهره‌برداری از تصفیه‌خانه متمرکز پساب ذوب‌آهن اصفهان است. این پروژه که به عنوان بزرگ‌ترین مرکز بازچرخانی آب در صنعت فولاد ایران شناخته می‌شود، با سرمایه‌گذاری کلانی در ابعاد ۲۰ هزار میلیارد ریال توسط بخش خصوصی و یک هزار میلیارد ریال سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انتقال و جمع‌آوری پساب به بهره‌برداری رسیده است.
این تصفیه‌خانه با ظرفیت ورودی ۸۵۰ مترمکعب در ساعت و ضریب بازیابی خیره‌کننده‌ی ۹۰ درصد، سالانه حدود ۶ میلیون و ۷۰۰ هزار مترمکعب آب قابل استفاده تولید می‌کند. این یعنی در هر شبانه‌روز، ۱۸ هزار و ۳۶۰ مترمکعب آب، به جای هدر رفتن، دوباره به چرخه تولید بازمی‌گردد.
مهم‌ترین دستاورد این پروژه، جایگزینی آب بازیافتی به جای آب خام است. با بهره‌برداری از این تصفیه‌خانه، سالانه ۶.۷ میلیون مترمکعب آب بازیافتی وارد چرخه تولید شده که نتیجه‌ی مستقیم آن، کاهش حدود ۴۰ درصدی برداشت آب خام از زاینده‌رود است. این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که حفظ اکوسیستم زاینده‌رود برای شهر اصفهان و حومه، یک اولویت حیاتی است.بررسی آمارهای جاری نشان می‌دهد که در حال حاضر مصرف آب کارخانه حدود ۲۳۰۰ مترمکعب در ساعت است. با توجه به ظرفیت اسمی تولید چدن (۳.۶ میلیون تن در سال)، مصرف ویژه آب حدود ۵.۶ مترمکعب به ازای هر تن محصول برآورد می‌شود.اما نکته کلیدی در اینجاست که با ورود آب بازیافتی به سیستم، میزان برداشت آب خام از منابع طبیعی به حدود ۱۳.۴۵ میلیون مترمکعب در سال کاهش یافته است.