نسل فردا: جشنواره مسکو دومین جشنواره قدیمی جهان است و به‌عنوان یکی از جشنواره‌های رتبه الف جهان شناخته می‌شود. این رویداد ۱۹الی ۲۶ آپریل در مسکو برگزار خواهد شد.۱۱ فیلم سینمایی از ایران، آلمان، مکزیک، استرالیا، رومانی، بنگلادش، قطر، ترکیه، مولداوی و روسیه در بخش مسابقه اصلی جشنواره مسکو حضور دارند که نماینده ایران «آه سرد» ساخته ناهید صدیق است.
«آه سرد» پیش از این در سی و نهمین جشنواره سانتا باربارا در آمریکا حضور داشته است.بازیگران فیلم «آه سرد» ایمان صدیق، علی باقری، محمد اشکانفر، سالار دریامج، امیر شمس، امیر آرام، کوروش اشراقی، حسام رضاییان، اهورا بهرامی و برسام بهرامی هستند. عرضه و توزیع بین المللی «آه سرد» توسط ماداکتو پیکچرز انجام می‌شود.

نسل فردا: رضا داودنژاد بازیگر سینما و تلویزیون که چند سال پیش پیوند کبد انجام داده بود، به دلیل عوارض عفونت خونی از دنیا رفت. و امروز شنبه ۱۸ فروردین‌ماه مراسم خاکسپاری این هنرمند برگزار می‌شود و قرار است در کنار مادربزرگش احترام سادات حبیبیان در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شود.مراسم یادبود رضا داودنژاد بازیگر سینما و تلویزیون ایران نیز دوشنبه ۲۰ فروردین ماه برگزار می‌شود.پیکر این بازیگر و تهیه کننده که ۱۳ فروردین ماه از دنیا رفت، امروز  ۱۸ فروردین ماه راس ساعت ۹ صبح از خانه سینما خیابان وصال به سمت قطعه هنرمندان بدرقه می‌شود.مراسم یادبود رضا داودنژاد ( فرزند علیرضا داودنژادکارگردان سینما) روز دوشنبه ۲۰ فروردین ماه از ساعت ۱۳ تا ۱۴ و ۳۰ در مسجد جامع شهرک غرب واقع در میدان صنعت ابتدای بلوار فرحزادی نبش حسن سیف برگزار می‌شود.

هفت سر اژدها یک سریال لوس و بی‌معنی از ابولقاسم طالبی است که هیچ بویی از ماجرا نبرده. طالبی شناخت چهره به چهره‌ای از وزارت اطلاعات دارد و به همین منظور مثلا قصه‌های او موجودیتی از این وزارت‌خانه را به نمایش می‌کشند. هنوز متعجبم که این سریال را همان کارگردان «قلاده‌های طلا» ساخته باشد!. استفاده از حمید صفت در نقش پسر یک قاضی و استفاده از واشقانی به عنوان یک آقازاده در فیلم بسیار غلط و بی‌جا است. نمایشی که نهایتا تلاش دارد نشان دهد این وزارت همه‌چیز را کنترل می‌کند، منجر به تمسخر آن خواهد شد. چرا باید این همه بر و بیای پر سر و صدا برای پسر یک قاضی که در کما و بیمارستان است، باشد؟ چرا باید این همه تصویر اشتباه از آشپزی نشان کرده او داشته باشیم و به نظر ‌برسد فیلم در یک بازه زمانی برای آموزش آشپزی ساخته شده؟ سریال «هفت سر اژدها» عملا حرفی برای گفتن ندارد و نمایشی هم که بر ضد آقازاده‌ها و مفاسد اقتصادی نشان می‌دهد یک خودنمایی چندمجهولی است.
قصه
میان ایجاد ماجرا و قصه‌گویی یک تعلیق دراماتیک فاصله است. ما نمی‌توانیم باور کنیم همه با نفوذان نظام از یک بیمار در کما رفته حفاظت می‌کنند. این عدم باور به خاطر شوخی‌های بی‌جایی است که کاراکترها بعضا با هم دارند. مثل کنایه زدن به سرپرستار، مثل شوخی نگهبان بیمارستان با بازپرس پرونده که می‌گوید من هم قاضی پرونده‌ام و مهم‌تر از همه تصویری که از آشپزی به مردم نشان می‌دهد. حقیقت این است که طالبی مال سریال سازی نیست و تا به این‌جا نشان داده مخصوصا وقتی «به کجا چنین شتابان» را می‌سازد قصه را بیشتر از آنکه بار دراماتیک بخشد یا به کشمکش آن اضافه کند آن را آن‌قدر کش می‌دهد تا پاره شود. این ارجاع را از من بپذیرید که وقتی حاتمی کیا مثلا سریال «حلقه سبز» را می‌سازد بلد است قصه‌گویی در مدیوم یک رسانه ملی چه جایگاهی دارد. یکی دیگر از موضوعاتی که تناقض در قصه سریال مورد بحث ایجاد می‌کند، حرف زیاد داشتن برای گفتن است و نگفتن هیچ کدام. کسی که می‌خواهد در وطن خود بماند و تحصیل کند چرا باید به مهاجرت برای تحصیل فکر کند؟ روانشناسی یا روانپزشکی، نفوذ آقازاده یا دلگی او، عدم اطمینان کاراکترها به یک دیگر حتی آنها که اطلاعاتی هستند و... فیلم پر است از حرف در صورتیکه تلاشی برای به ثمر رساندن یک از آنها نمی‌کند.
پیرنگ
مدیوم «هفت سر اژدها» یک چاره اندیشی سینماتیک طلبکار است. ما در فیلم «پنجره پشتی» هیچکاک، آنچه از تلاش برای یافتن سر نخ در داستان می‌بینیم را حاصل ساختار مناسب و ایجاد آن توسط آلفرد خواهیم یافت. در سریال مورد بحث این ساختار دیده نمی‌شود؛ فُرم به دفعات دستخوش تغییر خواهد شد به واسطه‌ی اینکه قصه جاهای دیگری را برای تعریف کردن هدف دارد. ما یک پیرنگ کلی داستانی در فیلم نداریم و این پیرنگ‌های فرعی هستند که به اسم خرده پیرنگ به یک دیگر متصل شده‌اند و در حال استیصال بیننده/ تماشاگر را قرار می‌دهند. «هفت سر اژدها» بعدها اگر از کلاهش خرگوش هم درآورد مورد تشویق واقع نخواهد شد، چرا که مدیوم در این مدیا به عنوان یک ابزار مورد استفاده قرار گرفته نه به عنوان یک نیاز برای ارائه هنر.
 سنگربان
از سوی دیگر ما رفتار درستی از یک قاضی با خانواده‌اش نمی‌بینیم. آنقدر ساده است که ما از پدر خود که قاضی است بخواهیم پرونده‌ای قضایی را به جلو یا به عقب اندازد؟! فیلم یک گُل به خودی بزرگ است در حالی که تلاش می‌کند سنگربان لایقی باشد. از سویی دیگر ما اطلاعات را باور نمی‌کنیم. یک سری افرادی که قدرت کلامی و تکه انداختن به دیگران را دارند که آدم‌های اطلاعاتی شناخته نمی‌شوند. کاراکترها مجهول، هویت‌ها مجهول، قصه پر دغدغه که توانایی حتی به انجام رساندن یکی را ندارد، رابطه عاطفی نشان کرده پسر قاضی هرگز مثالی از عشق نمی‌شود چرا که مدام گذشته او به رخ نامزدش کشیده خواهد شد و او می‌گوید حالش مهم است. یک ارجاع بزرگ به موضوع خود حمید صفت. سریال در محدوده دراماتیک حرفی برای گفتن ندارد حتی جالب است که مانند «قلاده‌های طلا» توان ایجاد اکشن و هیجان را نداشته و مدام در حال شعار دادن است.
 زیرخاکی، نون خ، مردان آهنین و شب خوش
اجرای متفاوت مهران غفوریان در «شب خوش» تنها دارایی صدا و سیما از عید نوروز است. تصویر یک تاک شو که بسیار محترمانه است و قصد میل به سمت هارد تاک را ندارد یا سعی در ایجاد سوالات انحرافی نمی‌کند. این برنامه با ارائه نکات رانندگی و مرور آنها برای مسافران بوی عید و میهمانی می‌دهد از سویی دیگر واقعا چهره مُنگلیسم، همواره خندان، پژمان جمشیدی در «زیر خاکی» تحمل کردنی نیست و ژاله صامتی به عنوان پارتنر اگرچه با مهارت اما تکراری بوده و دیگر شعف برای مخاطبان ایجاد نمی‌کند انتخاب این سریال برای حضور در کنداکتور نوروزی صدا و سیما از بیخ اشتباه است. بازگشت «مردان آهنین» با اجرای علیرام نورایی با انتظارها بسیار فاصله دارد. آیتم‌هایی که بدون حضور خودنگاه یک آیتم جهانی نخواهند شد و سرانجامی با تقلب از روی دست خارجی‌ها نخواهند داشت. «نون خ» اما یک شروع خوب دارد. سریالی که از نیمه دوم فروردین 1403 پخش آن آغاز شد برای قضاوت کردن بسیار زود است اما شروع آن قابل قبول و دوست داشتنی است هرچند همچنان مانند فصل چهارم آن جای خالی علی صادقی احساس می‌شود.

  محمدمهدی اسماعیلی در حاشیه برگزاری راهپیمایی در جمع خبرنگاران گفت: رژیم صهیونیستی با کودک‌کشی خود، روی تمام سفاکان تاریخ را سفید کرده است.وی افزود: امسال با توجه به اتفاقات اخیر غزه و جنایت‌هایی که رژیم صهیونیستی در طول بیش از ۶ ماه انجام داده و کودک کشی بی‌نظیری که انجام داده، این رژیم روی سفاکان تاریخ را سفید کرده است.استاد دانشگاه تهران ادامه داد: افکار عمومی در جهان ملتهب و هر کدام به نوعی نگران این بحث هستند.عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تصریح کرد: امروز با اتفاقی که افتاده و شهدای عزیزی که در حال تشییع هستند، همگی باعث شده که یک ابراز انزجار ملی، یک وحدت و انسجام ملی شکل گیرد.اسماعیلی گفت: شاهد هستید که مردم با همه سلایق سیاسی، گروهی و همه تفاوت‌های متعارفی که در یک کشور آزاد، پیشرفته و مستقل مانند ایران وجود دارد، پای آرمان بزرگ حمایت از مظلوم و فلسطین به میدان آمده اند.وزیر فرهنگ با اشاره به حضور پرشور مردم در راهپیمایی روز قدس تصریح کرد: این حضور پرشور در آغاز سال جدید حرکتی نویدبخش برای انسجام بیشتر در داخل کشور به‌شمار می‌رود، موجب امید آفرینی می‌شود و اشتیاق عمومی را برای مشارکت تاثیرگذار در پیشبرد اهداف میدانی و سیاسی نظام جمهوری اسلامی را فراهم می‌کند.عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه برای نخستین بار است که این‌گونه رژیم صهیونیستی را در فضای رسانه‌ای شکست‌خورده می‌بینیم، تاکید کرد: فضای رسانه‌ای در دنیا بر اثر روشنگری خبرنگاران و رسانه‌های مستقل، مقاومت و رسانه‌های عزیز کشورمان کاملا به نفع جریان مقاومت و غزه تمایل پیدا کرده و خود را در اجتماعات چند صد هزار نفری در فضاهای فرهنگی و هنری و ورزشی نشان می‌دهد و این جای تقدیر از همکاران رسانه‌ای در داخل کشور هم دارد که در این مدت با هم و در کنار هم برای موضوع غزه در میدان بودند.
 

 فروردین ماه  گالری‌ها و نگارخانه‌های پایتخت میزبان علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی هستند.پس از پایان تعطیلات نوروزی، بعضی از گالری‌ها و نگارخانه‌های شهر تهران میزبان نمایشگاه‌ها و رویدادهای هنری جدید هستند، نمایشگاه عکس و پوستر «خروش ملت‌ها» به‌ مناسبت روز جهانی قدس با همکاری موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس از ۱۸ فروردین تا ۱۲ اردیبهشت ساعت ۱۰ تا ۱۶، به‌ جز پنجشنبه‌ها و روزهای تعطیل در موزه هنرهای معاصر فلسطین به نشانی میدان فلسطین، خیابان طالقانی، خیابان شهید برادران مظفر، تقاطع بزرگمهر، شماره ۷۴ برپاست.این نمایشگاه شامل بیش از ۴۰ قطعه عکس از صدها هزار نفر از حامیان مردم غزه در شهرهای مختلف جهان است که برای اعلام همبستگی با مردم مظلوم فلسطین و محکومیت جنایات وحشیانه رژیم صهیونیستی، تظاهرات اعتراضی برپا کردند. همچنین، در این نمایشگاه، ۱۵ پوستر از بیانات رهبر معظم انقلاب، درباره مردم مظلوم فلسطین، به نمایش گذاشته می‌شود. نمایشگاه‌های انفرادی از آثار فریدون آو هنرمند پیشکسوت با عنوان‌های «برای نوروز» و «آثار بزرگ روی بوم» تا هفتم اردیبهشت جمعه‌ها ساعت ۱۳ تا ۲۰ و دوشنبه تا پنجشنبه‌ ساعت ۱۱ تا ۱۹ در گالری‌های پلاس ۲ و زیرزمین دستان به نشانی خیابان فرشته، خیابان بیدار، پلاک‌های هشت و ۶ برگزار می‌شود. بازدید از نمایشگاه‌ها روزهای ‎شنبه‌، یکشنبه‌ و تعطیلات رسمی با تعیین وقت قبلی امکانپذر ست.نمایشگاه گروهی «سه گانه شماره ده» با آثار پگاه شاملو، تارا شعیب و میلاد نیکو، تا ۳۱ فروردین ساعت ۱۲ تا ۱۹ ادامه دارد. نمایشگاه گروهی «نوبَهار» با آثار تاج سر جعفری، بهاره شورگشتی، النا موسوی، دینا دانشور، حنانه جالو، سمانه اسحاقی، نیلوفر رهنما، نگاره آیت، شادی سعیدی، مهشید دهکردی، مهدی عابدینی و محمد زحمتکش، تا ۲۸ فروردین جمعه‌ها ساعت ۱۶ تا ۲۰ و دوشنبه تا پنجشنبه ساعت ۱۴ تا ۱۹ در گالری اِو به برپاست.

 در بین آثار سینمایی ایران کم نیستند فیلم‌هایی که شخصیت‌های داستان‌ آن‌ها مستقیم یا غیرمستقیم با مسئله اشغال فلسطین توسط رژیم صیونیستی درگیر می‌شوند که از میان آن‌ها به «سرب» مسعود کیمیایی، «هیام» محمد درمنش، «شکارچی شنبه» پرویز شیخ‌طادی، «سی‌وسه روز» جمال شورجه، «تولدی دیگر» و «بیگانگان» عباس رافعی و «قناری» جواد اردکانی می‌توان اشاره کرد ولی بجز «سرب» که بیشتر تحت سیطره نام فیلمسازش قرار دارد، هیچ کدام به اندازه «بازمانده» بخاطر ارتباط فیلم با فلسطین معروف و ماندگار نشدند.  
هنوز هیچ  اثر برجسته‌ در حد و اندازه این فیلم ساخته نشده است
در واقع برنامه‌ریزی مدیران سینمایی و تلویزیونی بر ساخت ادامه یا نسخه‌ای دیگر از فیلم سینمایی «بازمانده» که مرحوم سیف‌الله داد ۳۰ سال قبل آن را ساخت، نشان می‌دهد که پس از گذشت سه دهه هنوز هیچ اثر  برجسته‌ و تاثیرگذاری در حد و اندازه این فیلم ساخته نشده است.اما حالا پس از سال‌ها ، وعده تولید ۶ فیلم با موضوع غزه داده شده که البته فعلا خبر رسمی از آن‌ها نیست؛ هرچند نکات و پرسش‌های مهمی در این زمینه وجود دارند از جمله اینکه آیا قرار است این فیلم‌ها فقط به نوعی رفع تکلیف باشند یا می‌توان انتظار داشت که پس از ۳۰ سال فیلم دیگری در قد و قامت «بازمانده» به سینمای ایران اضافه شود؟  این پرسش به این دلیل مهم است که در شرایط فعل و از جنبه‌های گوناگون، تولید همان «بازمانده» ‌ای که سیف‌الله داد ساخت، بیشتر به یک رویا می‌ماند. حتی ساخت ادامه «بازمانده» طبق برخی پیگیری‌ها ، با موانع جدی در زمینه‌های مختلف روبرو بوده که احتمالا تولید آن را غیرممکن یا دست‌کم با پروسه‌ای بسیار سخت و پرچالش مواجه می‌کند.  
نامزد بهترین فیلمنامه و بازیگر نقش اول زن
فیلم سینمایی «بازمانده» براساس داستانی با نام «بازگشت به حیفا» از غسان کنفانی در سال ۱۳۷۳ ساخته شد و جایزه ویژه هیئت داوران چهاردهمین جشنواره فیلم فجر را کسب کرد و نامزد بهترین فیلمنامه و بازیگر نقش اول زن هم شد.سلمی المصری، هنا نصور، هانی سعدی، مهنا قطیش، فیلدا قطیش، قیلدا سمور، غسان مسعود، جیانا عید، بسام کوسا، علا کوکش و جمال سلیمان در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. شاید بازخوانی برخی صحبت‌ها از چگونگی ساخت این فیلم و بررسی تاثیر و جایگاهش بتواند تا حدی سختی‌های ساخت اثری قدرتمند و ماندگار در این زمینه را روشن کند. چند سال قبل «سلمی المصری» بازیگر نقش «صفیه» در فیلم سینمایی «بازمانده» که به تهران سفر کرده بود در مصاحبه‌ای از شرایط فیلمبرداری در دمشق و بستن خیابان لاذقیه و نیز ایستگاه قطار سخن گفته بود.  
برنامه‌ریزی‌هایی برای ساخت ۶ فیلم با موضوع غزه و فلسطین
آبان‌ماه سال گذشته خبر رسید، برنامه‌ریزی‌هایی جدی برای ساخت ۶ فیلم با موضوع غزه و فلسطین انجام شده و به مرحله عقد قرارداد هم رسیده است اما تاکنون جزئیاتی از این پروژه‌ها مشخص نشده و «بازمانده» سیف‌اله داد همچنان تنها اثر برجسته در ویترین سینمای ایران با موضوع فلسطین است.از پاییز سال ۱۴۰۲ و همزمان با فجایعی که در غزه رخ می‌داد مسئولان فرهنگی و بخصوص سینمایی کشور بر لزوم توجه به تولید محتوا با موضوع فلسطین و غزه تاکید کردند.  در آخرین روزهای آبان سال قبل محمدمهدی اسماعیلی  وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی  خبر داد، ۶ فیلم سینمایی جدید در بنیاد سینمایی فارابی با موضوع غزه در حال عقد قرارداد است و حتی فیلمبرداری یکی از آن فیلم‌ها در همان پاییز شروع می‌شود.وی همچنین گفته بود: همکارانم در بنیاد سینمایی فارابی برای ساخت  «بازمانده ۲» با تهیه‌کننده (منوچهر محمدی) وارد مذاکره شدند و این فیلم در مسیر ساخت قرار می‌گیرد.اسماعیلی تاکید کرده بود: بنای ما این است که از همه فیلم‌های کوتاه و فیلمنامه‌هایی که به موضوع فلسطین می‌پردازند حمایت کامل کنیم چرا که این مسئله دستور مستقیم رییس جمهور است.  
روایت‌های مرتبط با غزه در رویدادها و جشنواره‌های سازمان سینمایی
محمد خزاعی  رییس سازمان سینمایی  هم گفت: «سازمان سینمایی به منظور ثبت و ضبط این مقطع از تاریخ سرزمین فلسطین از آثار تصویری (کوتاه، مستند، انیمیشن و سینمایی) با محوریت روایت و انعکاس جنایات صهیونیست‌ها در غزه حمایت می‌کند.خزاعی خبر داده بود، «براساس این فراخوان علاقمندان می‌توانند طرح‌ها و فیلم‌نامه‌های خود را به موسسات سازمان سینمایی (مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و پویانمایی، انجمن سینمای جوانان ایران و بنیاد سینمایی فارابی) ارسال و آثار متقاضی پس از بررسی، ارزیابی و انتخاب در مسیر تولید قرار می‌گیرند.»

ایرنا:  هنرمندان آزادی‌خواه و صلح‌طلب حوزه موسیقی در ایران و جهان با انتشار آثار مختلفی ضمن حمایت از مردم مظلوم فلسطین و آرمان‌های آنان، انزجار خود را از اقدامات و جنایات رژیم صهیونیستی در سرزمین‌های اشغالی اعلام کردند.
به گزارش   ایرنا، حضرت امام خمینی (ره) بنیانگذار و رهبر کبیر انقلاب اسلامی، سال ۱۳۵۸ (رمضان ۱۳۹۹ قمری) آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را به عنوان روز جهانی قدس نامگذاری کردند تا مرحله جدیدی در همبستگی با مساله فلسطین و مبارزه ملت فلسطین در سایه بیداری ملت‌های مسلمان و آزادیخواه در منطقه و جهان در برابر صهیونیست‌ها و استکبار جهانی آغاز شود و امروزه علاوه بر ایران، در کشورهای مختلفی از جهان، راهپیمایی و مراسم روز قدس برگزار می‌شود.
نامگذاری این روز در ۴۴ سال گذشته با حمایت بسیاری از روشنفکران مواجه بوده است و هنرمندان بسیاری در جهان در حوزه‌های سینما، هنرهای نمایشی، تئاتر و هنرهای تجسمی به خصوص در حوزه موسیقی با هر عقیده سیاسی و مذهبی آثاری را با شعارهای «نه به جنگ و صلح طلبی» در حمایت از مردم مظلوم فلسطین ساختند، اجرا کردند و با آرمان‌های آنان همراه شدند و اعلام انزجار خود را نسبت به رژیم صهیونیستی اعلام کردند و حتی در مواردی توانستند تاثیرگذاری بیشتری به خصوص در نسل جوان داشته باشند.
راجر واترز آهنگساز، نوازنده گیتاربیس انگلیسی و خواننده سابق گروه «پینک فلوید»، یاسین السلمان رپر عراقی- کانادایی مشهور به «نارسی»، گوردن متیو سامنر خواننده راک انگلیسی معروف به «استینگ»، ماهر زین خواننده لبنانی، امیر عید خواننده مصری و جولیا پطرس خواننده مسیحی لبنانی از جمله هنرمندانی هستند که آثاری را در حمایت از مردم فلسطین اجرا کردند، قطعه «تلک القضیه» امیر عید درباره تجاوز اسرائیل به نوار غزه و تعصب غرب نسبت به اشغالگری در یک جشنواره فیلم معتبر مصری اجرا شد و تاکنون میلیون‌ها بار در فضای مجازی دیده شده است. قطعه «وین الملایین» به خوانندگی پطرس که با صراحت به مقاومت فلسطین و مقاومت لبنان در برابر رژیم اسرائیل اشاره می کند به زبان‌های مختلفی بازخوانی شده است.
خوانندگان و آهنگسازان ایرانی نیز پیش‌تر از هنرمندان سایر کشورها، آثار قابل توجهی را در قالب گفتمان مقاومت و حمایت از مردم مظلوم فلسطین ساختند و اجرا کردند. در سال‌های اخیر نیز نهادها و سازمان‌های مختلفی همچون مرکز موسیقی و سرود سازمان صدا و سیما، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران و مرکز آوای انقلاب اسلامی (مأوا) حضور فعالی در این حوزه داشته و آثار متعددی را به خصوص برای آشنایی نسل جوان با آرمان‌های فلسطین ساختند و منتشر کردند که به بعضی از این آثار می‌پردازیم.
قطعه «همپای جلودار» یکی از ماندگارترین آثار موسیقی با موضوع مظلومیت فلسطین اشغالی است، این قطعه دهه ۶۰ با ترانه‌ای از زنده یاد حمید سبزواری، آهنگسازی و خوانندگی حسام‌الدین سراج و دکلمه زنده یاد فرج‌الله سلحشور در قالب آلبوم «نینوا ۱» منتشر شد.
زنده یاد سبزواری در شعر «همپای جلودار» به خوبی وضعیت مردم مظلوم کشورهای منطقه به ویژه مردم فلسطین را با زبان شعر به تصویر کشیده است. این شاعر معتقد بود که سرنوشت مردم فلسطین در گرو بیداری جهان اسلام و مسلمانان کشورهای جهان است و اگر برای از بین بردن این غده سرطانی همتی چاره ساز از سوی مسلمانان جهان صورت نگیرد، رژیم صهیونیستی قصد سایر مناطق و کشورهای اسلامی را خواهد کرد.
«مسجد الاقصی» و «نفرین به تو تندیس آزادی»
زنده یاد اسفندیار قره باغی از خوانندگان موسیقی کلاسیک، آهنگساز و از بنیاگذاران سرودهای انقلابی در ایران، ملقب به «صدای انقلاب» و خواننده سرود حماسی «آمریکا ننگ به نیرنگ تو» نیز آثاری را در حمایت از مردم مظلوم فلسطین در برابر رژیم صهیونیستی منتشر کرده است.قره باغی سرود «مسجد الاقصی» را با شعری از زنده یاد حمید سبزواری، آهنگسازی مهیار فیروزبخت و تنظیم حسین یوسف زمانی با همراهی گروه کُر صدا و سیما خوانده است. شاعر این اثر، در شعر خود، به ایجاد امید و انگیزه در دل مردمان فلسطین و لبنان می‌پردازد. نزدیک بودن به پیروزی و نابودی دشمن، از دیگر مواردی است که در شعر این سرود به آن پرداخته شده است.
«دیده بگشا» تا «کابوس صهیون»
قطعه «دیده بگشا» از آلبوم «ماه غریبستان» با شعری از محمدعلی معلم دامغانی، آهنگسازی علیرضا کهن دیری و خوانندگی محمد اصفهانی دهه ۸۰ منتشر شد، این قطعه گرچه فضای معنوی و مذهبی درباره حضرت علی(ع) دارد اما محتوای آن با اتفاقات و حوادث فلسطین اشغالی ممزوج شده است. این قطعه پیش از گنجاندن در آلبوم، در روزهایی که مردم غزه زیر حملات وحشیانه اسراییلی‌ها قرار داشتند در قالب نماهنگ به دفعات از شبکه‌های تلویزیون به روی آنتن رفت.
 

میزان: در عصر پیشتازی فضای مجازی و سرعت انتقال داده‌ها، رسانه و برنامه‌سازی هم بی تاثیر از این فضا نیستند و چه بسا باید همگام با آن قدم بردارند زیرا بیننده و مخاطبان نیز توقع برخورداری از محتوا و تولیداتی را دارند که هرچه بیشتر آنها را از موضوعات پیرامون‌شان آگاه کند. در چنین شرایطی تلویزیون که همیشه مخاطبان مختص به خود را داشته هم باید از این روند غافل نماند و در تولیدات خود سرعت و به‌روز بودن را مدنظر قرار دهد. با توجه به نکات مطرح شده از برنامه‌ای کوتاه در تلویزیون نام می‌بریم که بخشی از نکات گفته شده در آن مشهود است.
  برنامه «نوسان» کاری از گروه اجتماعی، اقتصادی شبکه دو سیما به تهیه‌کنندگی و کارگردانی قاسم عوض‌بیگی است که اجرای آن را محمد طادی بر عهده دارد. «نوسان» با محوریت پخش مستند‌های کوتاه و بلند به موضوعات و حواشی این روز‌های اتفاقات فلسطین و غزه در قالب پخش تصاویر و ویدئو‌هایی در چند بخش می‌پردازد. این برنامه هرشب حدود ساعت ۲۰ به‌مدت تقریبا ۲۰ دقیقه به‌صورت زنده روی آنتن می‌رود.
برنامه کوتاهی که به آن می‌پردازیم از پاییز سال گذشته از شبکه دو سیما پخش می‌شود و به واسطه مدت‌زمان کوتاه و سرعت بالا با سلیقه امروزی مخاطب در رسانه، تناسب دارد. علاوه بر محتوای برنامه، نحوه ارائه آن به مخاطب موضوع مهمی است که مسیر «نوسان» را تحت تاثیر قرار دهد. توضیحات سریع و بداهه در راستای روشنگری و انتقال موضوعات به بیننده نقش پررنگی دارند، بنابراین مجری باید همسو با جریان برنامه به شکلی درست پیش برود.
اجرا در برنامه «نوسان» از چند جهت دارای اهمیت است. محمد طادی در این برنامه کاری سخت و حساس دارد. زنده بودن برنامه جدا از جذابیت و در لحظه بودن، دشواری‌هایی را هم برای میزبان برنامه به‌همراه می‌آورد، علی‌الخصوص وقتی برنامه مهمان حضوری ندارد و مجوری‌محور است. بنابراین مجری در ۲۰ دقیقه نقش پررنگی در ارائه و هدایت بیننده دارد. مورد بعدی سبکی است که در این برنامه می‌بینیم. طادی (مجری برنامه) از ابتدا تا انتها به‌شکل ایستاده و کاملا در تعامل با مخاطب راجع به ویدیوها و موضوعات صحبت می‌کند، در صحنه حرکت می‌کند، دوربین‌های پر تعداد، توضیحات تکمیلی برای هر ویدئو، لحن و ادبیات او که به‌شکلی روان با بیننده ارتباط می‌گیرد و ... . برهمین اساس شاید بتوان گفت اجرا در «نوسان» کمی از چهارچوب‌های متداول در برنامه‌هایی با این فرم و محتوا فاصله گرفته و همین نکته به نظر می‌رسد نقطه مثبتی را برای این برنامه تلویزیونی ایجاد کرده باشد.
همان‌طور که گفته شد ماهیت «نوسان» به گونه‌ای است که به حواشی اتفاقات محور مقاومت و غزه می‌پردازد. مظلومیت مردم غزه و جنایت‌های رژیم غاصب اسرائیل بر کسی پوشیده نیست اما زمانی که این حمایت‌ها به رسانه‌های دیداری و شنیداری برسند و تاجایی پیش بروند که سرکوبی اقدامات وحشیانه صهیونیست‌ها مرز نشناسد، قطعا خوشایند نخواهد بود و با واکنش‌های تندی در مجامع حامی صهیونیست‌ها روبه‌رو می‌شود.
علیرغم کاستی‌های موجود در این برنامه، فاصله گرفتن نوع ارائه و سبک اجرا، پوشش بین‌المللی واکنش‌ها به نسل‌کشی اسرائیل، ریتم تند و دیگر موارد از بخش‌های درست رسانه و برنامه‌سازی هستند اما همه این نکات درصورتی باعث صعود برنامه خواهند بود که کیفیت هر روز بیشتر باشد، نظم در ساعت پخش مانند سال گذشته مشاهده شود و افراد متخصص و کارشناسان حوزه بین‌الملل به شکلی ملموس در این برنامه دخیل باشند.