خبر جدید این که رئیس کل بانک مرکزی تغییر کرده و شخص جدیدی به جای قبلی منصوب شده است. با شنیدن این خبر مطالبی را به برخی دوستان عرض کردم که دراین رسانه نیزعنوان می‌کنم:

1. من همیشه یادم می افتد به داستان تاریخی حاکم مراغه. همزمان با استقبال از حاکم جدید حاکم قبلی معزول را با کتک از شهر بیرون می‌کردند و گرچه این سرنوشت همه حاکمان بود اما بعدی هم هرگز درس نمی‌گرفت.
2. بد نیست یاد آور بشوم که این رئیس جدید هم علیرغم این که چه دستوراتی به او داده شود کار چندانی از ایشان ساخته نیست. منصفانه نیست که چند وقت دیگر به جز اقدامات خاص خود فرد، گناه شرایط به گردن او بیفتد.
3. نکته بعد اینکه، شنیده شده برخی نزد مقامات رفته و وعده ارز دوازده هزار تومان یا دراین حدود را داده‌اند به شرطی که فرد دلخواه آنان رئیس کل شود که البته پیشنهاد فرد دیگری بوده است. اما، اگر فکر کنند با بگیر و ببند و تحکم و خشونت و محدودیت کاری انجام می‌شود، بدانند که چنین شیوه‌هایی در گذشته بارها تکرار شده و نتیجه معکوس داده است.
4. زمانی که در دولت قبلی شایعه مطرح شد که می‌خواهند قیمت دلار را حدود چهار هزار تومان اعلام کنند بنده در خارج کشور بودم، به دوست روزنامه نگاری ایمیل زدم که به اصلاح طلب‌ها و خرد ورزهای نسبی در دولت اطلاع بدهید که این کار فوق العاده خطرناکی است، خود را از این کار مبری دارند. آن دوست گرانقدر در بی حاصلیِ نصحیت، جواب حکیمانه‌ای داد که من تا کنون آویزه گوش کرده‌ام. آن اقدام خسارت بار انجام شد و زیان اساسی به ملت و دولت رسید.
5. پس در این شرایط چکار می‌توان کرد؟ سوالی که اگرچه جوابش مشخص است اما بدون ابزار لازم انجامش میسر نیست.