همین دیروز بود که یکی از پیشگامان سینمایی را نوشتیم و در سوگ نبودش فیلم دیدیم، خبر این بود: «پیتر باگدانوویچ» کارگردان، فیلمنامه نویس، منتقد، مورخ سینما و از مهمترین چهره‌های سینمای آمریکا در سن ۸۲ سالگی درگذشت. کسی که «دیزی میلر» (۱۹۷۴)، «نیکل ادئون» (۱۹۷۶)، «ماسک» (۱۹۸۵) و ... را ساخت و به کارگردانی آثاری مثل: «پدرخوانده»، «جن گیر» و «محله چینی‌ها» نه گفت. یک روز بعد هم خبر درگذشت پیشگام دیگری منتشر شد. سوپراستار و هنرمندی که در جهان چند رکورد اولین به نام خود ثبت کرد و بالاخره در 95 سالگی بدرود حیات گفت. «سیدنی پوآتیه»، هنرپیشه سرشناس هالیوودی و اولین بازیگر سیاه‌پوست برنده جایزه اسکار، در ۹5 سالگی درگذشت. سیدنی پوآتیه که با بازی در فیلم‌هایی چون «راهی به بیرون نیست» (No Way Out)، «زنبق‌های مزرعه» (Lilies of the Field) و در «گرمای شب» (In the Heat of the Night) راه را برای بسیاری از بازیگران به حاشیه رانده شده باز کرده بود. او با نقش‌آفرینی در فیلم زنبق‌های مزرعه به اولین مرد سیاه‌پوست تاریخ سینما تبدیل شد که جایزه اسکار بازیگری گرفت. این هنرپیشه توانا پیش از دریافت این جایزه یک بار هم برای بازی در فیلم ستیزه‌جویان (The Defiant Ones) نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شده بود. پوآتیه درسال ۲۰۰۲ برای نقش‌آفرینی‌های فوق‌العاده و حضور منحصربه‌فرد خود در صحنه از آکادمی علوم و هنرهای سینما اسکار افتخاری گرفت. این بازیگر آمریکایی-باهامایی اولین بازیگری بود که نقش شخصیت‌های سیاه‌پوست را به دور از کلیشه‌های هالیوودی بازی کرد.

پوآتیه در طول فعالیت هنری خود پنج بار نامزد جایزه بفتا و هفت بار نامزد جایزه گلدن گلوب شد و در سال ۱۹۸۲ جایزه دستاورد سینمایی سسیل بی. دمیل را از نهاد برگزار کننده جوایز گلدن گلوب دریافت کرد. این بازیگر سرشناس علاوه بر بازیگری تجربه کارگردانی را نیز داشت و ۹ فیلم بلند سینمایی ساخت. بد نیست این روزهای اگر فرصت شد برخی فیلم‌های او مانند «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید»، «به‌آقا، با عشق»، و «در گرمای شب» را دانلود کنید و ببینید.

• ***

سیدنی پوآتیه هنرپیشه و کارگردان باهامایی-آمریکایی بود. او نخستین بازیگر سیاهپوستی است که اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به دست آورده‌است. پواتیه این جایزه را برای فیلم زنبق‌های مزرعه از آن خود کرد. پواتیه در میامی فلوریدا به دنیا آمد و با حضور در تئاتر آمریکایی نگرو کارش را آغاز کرد وی اولین حضور سینماییش را در در دهه ۵۰ با فیلم راه خروجی نیست (که از اولین فیلم‌های هالیوودی بود که به مسئله تعصب نژادی می‌پرداخت) تجربه کرد.