دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به تازگی و در پی اوج‌گیری مجدد درگیری‌ها میان ایران و آمریکا با محوریت تنگه هرمز، از تحمیل دوباره محاصره دریایی به کشورمان خبر داده است. برخی منابع گفته‌اند که ترامپ در نامه‌ای به کنگره آمریکا، ازسرگیری مجدد درگیری‌ها با ایران را نیز اعلام کرده است. مسائلی که تحلیل و تفسیرهای مختلفی را برانگیخته‌اند. با این همه، به نظر می‌رسد حداقل به 3 دلیل عمده و محوری، استفاده مجدد آمریکااز کارت محاصره دریایی علیه ایران، راه به جایی نمی‌برد و اثرگذاری گذشته را ندارد. اول اینکه بر اساس داده‌های رسمی نفتی، ایران در دوره بیش از 20 روزه پس از امضای تفاهمنامه با آمریکا، توانسته بیش از 80 میلیون بشکه نفت به ارزش تقریبی 6 میلیارد دلار را صادر کند و البته که 30 میلیون بشکه نفت ایران نیز سوار بر نفتکش‌ها در آب‌های بین المللی است و ایران می‌تواند روی پول ناشی از فروش آن‌ها هم حساب باز کند. از این رو، از منظر اقتصادی، ایران به نسبت دوره قبلی اعمال محاصره دریایی علیه کشورمان، از تاب‌آوری اقتصادی بهتری برخوردار است. اهمیت این مساله زمانی بیش از پیش درک می‌شود که بدانیم وضعیت ذخایره استراتژیک انرژی آمریکا خوب نیست و در پایین‌ترین سطح در حداقل دو دهه اخیر به سر می‌برد. گزاره‌ای که خود از تضعیف تاب آوری آمریکا در قیاس با ایران حکایت دارد. نکته دوم اینکه در پی شهادت رهبر شهید شاهد شکل گیری وحدت و انسجام ملی مثال‌زدنی در ایران بودیم که این مساله خود پشتوانه رزمندگان و مذاکره کنندگان کشورمان در تقابل با آمریکا است. در واقع، اکنون هم در داخل ایران وحدت گسترده‌ای در برخورد با دشمن وجود دارد و هم در کلیت جبهه مقاومت، اراده‌ها در تقابل با دشمنان، جدی‌تر و راسخ‌تر از قبل شده است. از این زاویه نیز، محدودیت‌های طرف آمریکایی در امر تحمیل محاصره دریایی به ایران در قیاس با کشورمان به مراتب بیشتر است و البته که طرف آمریکایی باید بهای گزافی را بپردازد. و در نهایت نکته سوم اینکه ترامپ سرمایه سیاسی جنگی همه جانبه علیه ایران را ندارد. به طور خاص در قالب سیاست داخلی آمریکا، کافی است او بخواهد دست به یک تجاوز گسترده به کشورمان بزند. تردیدی نیست که سیلی از انتقادات و تحرکات قانونی علیه وی به راه خواهد افتاد و موقعیت او و حزب جمهوریخواه در آستانه برگزاری انتخابات میاندوره‌ای کنگره آمریکا، ضعیف‌تر از قبل خواهد شد. ورای همه این‌ها در نظر داشته باشیم که ایران صراحتاً تاکید کرده که پذیرای اقدامات خصمانه دشمنان علیه خود نخواهد بود. این بدان معناست که ایران دیگر در قبال خصومت‌ورزی‌های رژیم‌های عربی منطقه علیه خود نیز سکوت نمی‌کند. از این منظر نیز رژیم‌های عربی بیش از قبل تقاص همدستی با سیاست‌های خصمانه دشمنان علیه ایران را پرداخت خواهند کرد. به طور کلی، ترامپ نه از منظر سیاست داخلی آمریکا و معادلات اقتصادی کشورش، نه از زاویه معادلات منطقه‌ای در غرب آسیا و نه حتی به واسطه آمادگی نظامی و اجتماعی ایرانیان، در وضعیتی نیست که بتواند از رهگذر تحمیل محاصره دریایی به کشورمان، به اهداف خود دست یابد. درست به همین دلایل است که گفته می‌شود وی در پرونده ایران در یک بن‌بست تمام عیار گرفتار شده است.