هنوز زمان زیادی از امضای تفاهمنامه میان ایران و آمریکا با محوریت خاتمه دادن به جنگ میان دو کشور نمی گذرد. به گزارش منابع رسمی، مقام های ارشد ایرانی و آمریکایی قرار است جمعه همین هفته در ژنو سوئیس، سند تفاهمنامه را به صورت حضوری امضا کنند. در این راستا، دیدگاه‌های مختلفی در مورد ابعاد گوناگون این رویداد مطرح می شود. با این همه، با توجه به حساسیت به ویژه جامعه کشورمان در این رابطه، به نظر می‌رسد مسئولان ایرانی به طور خاص باید دو مساله را به صورت جدی در رابطه با امضای تفاهمنامه با آمریکا مد نظر داشته باشند. اول اینکه طرف آمریکایی و به طور خاص دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، روایت‌های خاص خود را در مورد موضوع مذکور به خورد جهانیان می‌دهند. از زمان حصول تفاهم میان ایران و آمریکا، ترامپ رگباری از توئیت‌زنی‌ها و مواضع را در پیش گرفته و در قالب آنها سعی داشته تفسیر طرف آمریکایی در رابطه با تفاهمنامه مذکور را به عنوان برداشت غالب به همگان معرفی کند. در این فضا، نیاز است که ایران نیز فعالانه وارد میدان شود و تفاسیر درست و منطقی از تفاهمنامه را به صورت گسترده ارائه کند. اگرچه نگرانی هایی دال بر این مساله وجود دارد که مبادا با افشای بندهای تفاهمنامه، رژیم اشغالگر قدس دست به خرابکاری بزند با این حال، واقعیت این است که بعید به نظر می رسد با وجود افرادی نظیر جرارد کوشنر به عنوان یک فرد یهودی در تیم مذاکراتی آمریکا، ابعاد مختلف تفاهم‌نامه ایران و آمریکا برای طرف اسرائیلی پنهان بماند. درست به همین دلیل، پیوست رسانه ای و خبری در مورد تفاهمنامه ایران و آمریکا، یکی از موضوعات مهمی است که مخصوصا مسئولان کشورمان باید توجهی ویژه را به آن متمرکز کنند. نباید در این زمینه اجازه داد تا ترامپ و متحدانش یکه‌تاز میدان باشند و هرچه می خواهند بگویند و از این رهگذر، موجب ایجاد برخی شکاف‌ها و اختلافات در داخل کشورمان نیز شوند. نکته دوم اینکه بنا بر تجربیات تاریخی، آمریکا نشان داده که به تعهدات خود در قالب هر توافقی با ایران پایبند نیست. از این رو، از همین حالا باید فعالانه توان نظامی کشور تقویت شود تا در صورت هرگونه عملیات فریب دشمن، دست های ایران برای مقابله با ماجراجویی های آتی کاملا پر باشد. از یاد نبریم که تجربیات تاریخی نشان داده اند که آمریکا با ایران مذاکره می کند تا به کشورمان ضربه بزند و هیچ دیدگاهی دال بر حل و فصل مسائل با ایران ندارد. از این رو، امضای تفاهم‌نامه مذکور را باید در ادامه آنچه پیشتر مقام معظم رهبری به عنوان سکوت صحنه نبرد یاد کرد در نظر بگیریم. آمریکایی‌ها سالهاست وعده‌های حداکثری در قالب مذکره با ایران می دهند اما در نهایت سعی در فریبکاری و طفره رفتن از تعهدات خود دارند و در موقع مناسب، از وارد آوردن هیچ ضربه‌ای به کشورمان دریغ نمی کنند. از این رو، دوران کنونی دوران تقویت آمادگی و قوی تر شدن بیش از پیش در برابر دشمنان است. موضوعی که باید به مثابه یک اولویت برای کشورمان درنظر گرفته شود.