اصغر فرهادی به ورایتی گفت: ایران سرزمین من است. فرهنگ من است. زبان من است. جایی است که در آن بزرگ شدم. پس احساس می‌کنم که در آنجا ریشه دارم. به محض اینکه بتوانم بیرون از ایران بروم و کار کنم، کار می‌کنم. اما وقتی کارم تمام شد، می‌خواهم به خانه برگردم. 
به گزارش ایرنا، اصغر فرهادی سینماگر ایرانی که این روزها با اکران جدیدترین فیلم خود « داستان‌های موازی» در جشنواره فیلم کن حضور دارد، در گفت‌وگوی اخیر خود با ورایتی نکاتی درباره ایران و پروسه ساخت آخرین فیلمش عنوان کرد.
-چه شد که «داستان‌های موازی» را ساختید؛ از نقطه شروع آن بگویید.
همه چیز پنج سال پیش شروع شد، زمانی که از طریق نماینده شرکت آمریکایی «انانیموس کانتنت» به من پیشنهاد دادند که از هر ۱۰ قسمت مجموعه «ده فرمان» کیشلوفسکی یک سریال بسازم.من علاقه خاصی به سریال نداشتم و هنوز هم ندارم. بنابراین این پیشنهاد را جدی نگرفتم. اما آنها گفتند «چرا با کریشتوف پیسویچ صحبت نمی‌کنی؟» او نویسنده‌ کیشلوفسکی بود، که متأسفانه به تازگی درگذشت و ما این مکالمه را به صورت مجازی داشتیم. من در ایران، او در لهستان.
ما شروع به صحبت کردیم و او گفت: «اگر به تبدیل آن به سریال علاقه ندارید، چرا فقط یکی از قسمت‌ها را انتخاب نمی‌کنید و از آن به عنوان منبع الهام برای ساختن فیلم بلند خودتان استفاده نمی‌کنید؟» من فکر کردم این می‌تواند جذاب‌تر باشد!
بعد به این فکر افتادم که کدام قسمت را انتخاب کنم؟ آیا دوباره همه را تماشا کنم تا یکی را انتخاب کنم؟ شاید بهتر باشد همان قسمتی را انتخاب کنم که بیشتر از همه با من ماند. و آن قسمتی بود با عنوان «فیلم کوتاهی درباره عشق».
-صدا به وضوح جنبه بسیار مهم این فیلم برای علاقه‌مندان سینما در آمریکا است؛ این موضوع ما را به یاد «مکالمه» فرانسیس فورد کاپولا نیز می‌اندازد. آیا آن فیلم در ذهن شما بود؟
 نه، حداقل به طور خودآگاه. من همیشه وسواس شخصی نسبت به صدا داشته‌ام. واقعا سعی نکرده‌ام بفهمم چرا یا چگونه. اما اگر به گذشته نگاه کنم، حتی وقتی دانشجو بودم، پایان‌نامه‌ای که در دانشگاه نوشتم درباره سکوت در آثار هارولد پینتر بود.
بنابراین همیشه مجذوب صدا و قدرت صدا بوده‌ام و فکر می‌کنم در صدا بیشتر از تصویر درام وجود دارد. این همیشه درک من بوده است. فکر می‌کنم واقعا دو نوع آدم وجود دارد. اگر به قطار فکر کنید، بعضی افراد قطاری را می‌بینند که رد می‌شود. و بعضی دیگر چشمشان را می‌بندند و صدای قطار را می‌شنوند. برای من، شاید صدا فضای بیشتری برای تخیل باز می‌کند. به همین دلیل است که من بیشتر به صدا علاقه دارم.
-بودن در فرانسه و ساختن فیلمی که به زبان شما نیست، از نظر شما که یک خارجی هستید، چطور است؟ طبق اطلاعات من، معصومه لاهیجی، مترجم همیشگی شما که این مصاحبه را ترجمه می‌کند، در این فیلم با شما همکاری کرده است؛ درباره این همکاری بیشتر بگویید.
 همکاری با خانم لاهیجی سال‌ها پیش شروع شد. ابتدا در زیرنویس فیلم‌ها همراهی می‌کرد اما بعد از آن، همکاری عمیق‌تر شد، زمانی که من شروع به کار در خارج از کشور کردم.این سومین فیلمی است که با هم کار کرده‌ایم. مردم ممکن است فکر کنند که کار او فقط مربوط به ترجمه است. اینکه فیلمنامه را بنویسید و بعد آن را به زبان دیگری ترجمه کنید اما خیلی بیشتر از این است.این فرآیند بسیار حساس و زمان‌بر است؛ چون باید مطمئن شوم که همه ظرافت‌ها، تمام بخش‌های ناگفته متن، به ویژه دیالوگ‌ها، دقیقا همان چیزی است که من می‌خواهم. چیزی که به دنبالش هستم. جنبه‌های فرهنگی وجود دارد که باید مطمئن شوم درست هستند. و او می‌تواند این مهم را به خوبی انجام دهد.
-شما اخیرا به ایران بازگشتید. پرسش من این است که آیا به عنوان یک هنرمند، ایران جایی است که ذهن شما به آنجا تعلق دارد؟
تعلق به وطن، مثل داشتن مادری بیمار است. اگر مادرت بیمار باشد، کار زیادی از دستت برنمی‌آید. تمام کاری که می‌توانی بکنی این است که کنارش بنشینی و دستش را بگیری. نمی‌توانی او را رها کنی و فقط بگذاری باشد.این سرزمین من است. فرهنگ من است. زبان من است. جایی است که در آن بزرگ شدم. پس احساس می‌کنم که در آنجا ریشه دارم. به محض اینکه بتوانم بیرون از ایران بروم و کار کنم، کار می‌کنم. اما وقتی کارم تمام شد، می‌خواهم به خانه برگردم.برای این فیلم، روزی رسید که پس از پایان مراحل پس‌تولید، ساعت یک بعدازظهر کارمان تمام شد و من ساعت پنج بعدازظهر در فرودگاه، منتظر پرواز به خانه بودم.
فیلم «داستان‌های موازی» به کارگردانی اصغر فرهادی و با سرمایه‌گذاری از فرانسه به عنوان نماینده این کشور در فستیوال کن حضور دارد.

احمد مهرانفر با «صفا با خانواده» به تلویزیون آمد
 سیمافیلم اعلام کرد: «منوچهر هادی» با سریال «صفا با خانواده» روایتی در قالب اجتماعی که به رویدادهای جنگ ۱۲ روزه گره خورده است، به قاب تلویزیون می‌آید.به گزارش ایرنا، منوچهر هادی که مخاطبان تلویزیون او را با آثاری چون «خداحافظ بچه»، «دلدادگان»، «نیسان آبی» و مجموعه‌های پرمخاطب دیگر می‌شناسند، کارگردانی سریال «صفا با خانواده» را برعهده دارد؛ اثری که با فضایی متفاوت و روایتی تازه همراه مخاطبان خواهد بود.همچنین احمد مهرانفر، بازیگر سینما و تلویزیون، یکی از چهره‌های اصلی این سریال است؛ حضوری که کنجکاوی بسیاری از مخاطبان را برای تماشای این مجموعه برانگیخته است.

رحیم نوروزی شیرعلی مردان را در یک سریال تاریخی بازی می‌کند
رحیم نوروزی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، در سریال تاریخی «شیرعلی مردان»، در قامت سردار سپاه نادرشاه و از سران ایل بختیاری ظاهر می‌شود.این سریال به کارگردانی حسن آخوندپور، پیش از جنگ، به مدت ۱۱ ماه در دست تولید بود که به دلیل جنگ کار متوقف شد و اکنون حدود یک هفته است که از سر گرفته شده است.در این مجموعه تاریخی، کاظم هژیرآزاد، کامران تفتی و مهسا کرامتی نیز ایفای نقش می‌کنند.
راما قویدل از جمله کسانی بوده که به این پروژه کمک کرده است. شیرعلی مردان تا مرداد ماه فیلمبرداری خود را ادامه خواهد داد.

تهیه‌کننده سریال «سلمان فارسی» گفت: هم‌اکنون مشغول فیلمبرداری سکانس‌های آخر فصل ایران باستان هستیم و بنا داریم امسال این سریال را به پخش برسانیم.
حسین طاهری، تهیه‌کننده سریال الف ویژه «سلمان فارسی» درباره وضعیت تولید این سریال با توجه به عقب‌افتادگی‌های ناشی از جنگ گفت: دوستان همچنان مثل سابق مشغول ساخت سریال «سلمان فارسی» در شهرک سینمایی غزالی هستند.در حال حاضر، مشغول فیلمبرداری سکانس‌های آخر بخش ایران باستان هستیم و بنا داریم امسال این سریال الف ویژه را به پخش برسانیم. به موازات آن، کار‌های پیش تولید بخش حجاز که فصل آخر سریال «سلمان فارسی» است، در حال انجام است، تا بلافاصله بعد از بخش ایران باستان، فیلمبرداری و تولید بخش حجاز را آغاز کنیم.
طاهری ادامه داد: تولید فصل بیزانس نیز پیش از این انجام شده بود و حدود دو سه سال نیز مشغول بخش ایران باستان بودیم، که بخشی از آن به دلیل تهاجمات دشمن به تعویق افتاد. اما خوشبختانه دوستان مجدد در حال فیلمبرداری هستند و امیدواریم ظرف دو سه ماه آینده آن را تمام کنیم، تا بتوانیم به موازات آن بخش حجاز را شروع کنیم.
تهیه‌کننده «سلمان فارسی» در پاسخ به این پرسش که کدامیک از فصل‌های سریال از لحاظ تولید سنگین بود؟ گفت: هر کدام از فصول سختی‌های خاص خود را داشت. برای نمونه، در فصل بیزانس در دریا فیلمبرداری کردیم، که در سینمای ایران بی‌نظیر است و مجموعه متفاوتی از قرن ۴ و ۵ را به نمایش می‌گذارد. 
وی در پاسخ به این سوال که آیا حملات دشمن منجر به تخریب و آسیب به دکور‌ها و بنا‌های سریال «سلمان فارسی» شد؟ توضیح داد: خوشبختانه بنا‌ها آسیب ندیده‌اند و تمهیداتی کرده‌ایم تا فصل‌های بعدِ حجاز و ایران باستان متوقف نشوند.
طاهری درباره مدیریت هزینه‌های تولید بخصوص بعد از جنگ و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها بیان کرد: ما موظفیم به اندازه منابع‌مان پروژه را مدیریت کنیم و این کشتی «سلمان فارسی» را در شان ایران به مقصد برسانیم.

تسنیم:امسال خبر چندانی از فیلم‌های هالیوودی سال‌های قبل در جشنواره فیلم کن نیست و به طور چشمگیری این جشنواره سینمایی فرانسوی از آنها فاصله گرفته است. سال‌هایی که وقتی جنگنده‌ها بر فراز ساحل کن برای نمایش «تاپ‌گان: ماوریک» پرواز کردند و عوامل فیلم سینمایی گیشه‌ای شکست‌ناپذیران با تانک در خیابان‌های کنار سالن جشنواره رژه رفتند.اما چرا جشنواره فیلم کن امسال از هالیوود فاصله گرفته است؟ چیزی که مورد توجه رسانه‌های جهانی و داخلی نیز قرار گرفته است. در ابتدا یک مرور بر حضور فیلم‌های آمریکایی در جشنواره فیلم کن داشته باشیم.
روند حضور فیلم‌های هالیوودی آنقدر در سال‌های اخیر افزایش پیدا کرد که باعث شد تا نمایشی از حضور چهره‌های فیلم شکست‌ناپذیران در بخش‌های فرعی جشنواره، حسابی حاشیه‌ساز شود.و حالا امسال فیلم‌های بزرگی مانند  «اودیسه»کریستوفر نولان و «روز افشاگری» استیون اسپیلبرگ به جشنواره فیلم کن نیامدند. . جشنواره فیلم کن که زمانی میزبان فیلم‌های مهم و خوش‌ساخت و البته حرفه‌ای آمریکایی هنری و مؤلف مانند اینک آخرالزمان، پالپ فیکشن، راننده تاکسی، مکالمه و... بود و جایزه‌های اصلی را از آن خود می‌کردند، با ورود استودیوهای هالیوودی و شوهای تبلیغاتی رسماً شعبه دومی از اسکار و کالیفرنیا در شهر کن فرانسه شد و به حیثیت آن لطمه جدی زد. چیزی که باعث شد که امسال سروکله آنها پیدا نشود. 
اما گزارش‌نویس ورایتی درباره کم شدن حضور فیلم‌های هالیوودی می‌گوید که فیلم‌های آمریکایی از منتقدین فرانسوی ترس دارند. 
اگر لطماتی که به آبرو جشنواره کن از سمت فیلم‌های تجاری خورده باشد را در نظر بگیریم چرا باید فیلم‌های مؤلف و هنری کن که با فرهنگ سنتی آن همخوانی دارد در این جشنواره نباشد؟ به نظر می‌رسد که می‌توان این نگاه را ناشی از تبعات جنگ غزه و حتی ایران و فاصله‌ای که مکرون و کاخ الیزه از سیاست‌های جنگ طلبانه ترامپ و کاخ سفید دارد دانست. پوستر امسال جشنواره فیلم کن، پوستری از فیلم «تلما و لوییز» با بازی سوزان ساراندون است. بازیگر زنی که او را در پیشانی بازیگران ضداسرائیلی و ضدجنگ باید معرفی کرد و او و همراهانش در لیست سیاه حامیان فلسطین قرار گرفتند.