با وجود تلاش فدراسیون جودو برای دریافت روادید سفر ملی پوشان به مراکش، احتمال غیبت تیم ملی ایران در رقابت های کاپ آفریقا وجود دارد.به گزارش خبرنگار مهر، اولین رویداد بین المللی جودو در سال ۲۰۲۶ از روز سوم بهمن به میزبانی مراکش آغاز خواهد شد و تیم ملی ایران نیز قرار است با یک جودوکار نوجوان و ۵ جودوکار بزرگسال در این مسابقات حضور خواهد داشت.براساس تصمیم سرمربی تیم ملی، سجاد حکیمی جودوکار نوجوان ایران در دسته ۸۱- به رقابت با حریفان خود پرداخت. امیرحسین ولی زاده در دسته ۷۳- کیلوگرم، الیاس پرهیزگار در دسته ۸۱- کیلوگرم، امیرعباس چوپان در دسته ۹۰- کیلوگرم و علیرضا نیک سرشت و محمدحسین یاقوتی در دسته ۱۰۰- کیلوگرم ترکیب تیم ملی را تشکیل خواهند داد.در حالی که قرار است ملی‌پوشان کشورمان با روز دوم بهمن تهران را به مقصد مراکش ترک کنند، ویزای اعضای تیم ملی ایران از سوی مراکش صادر نشده است.

نایب رئیس فدراسیون کشتی گفت: فدراسیون در تلاش است تا کشتی‌گیران ایران به مسابقات رنکینگ‌دار اتحادیه جهانی در کرواسی اعزام شوند و مشکلی در صدور ویزا پیش نیاید. امیدواریم مسئله‌ای نباشد و تیم اعزام شود، ضمن اینکه مسئولان دستگاه دیپلماسی ورزش قول دادند که این مشکل را حل کنند. به گزارش خبرنگار مهر، اولین مسابقه رنکینگ دار اتحادیه جهانی به میزبانی کرواسی از ۱۱ تا ۲۱ بهمن ماه برگزار خواهد شد و تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی کشورمان قرار بود در این مسابقه شرکت کنند اما هنوز ویزای کشتی‌گیران صادر نشده است، البته فدراسیون کشتی از ۱۸ دی ماه مدارک کشتی‌گیران را برای صدور ویزا به سفارت کرواسی تحویل داده اما هنوز ویزا برای کشتی‌گیران صادر نشده است. این رویداد برای کادر فنی به منزله چرخه انتخابی است و در ۳ وزن هم ۶ کشتی‌گیر به عنوان یک رویداد انتخابی قرار بود روی تشک بروند.

۹ غایب سپاهان در آستانه بازی با پرسپولیس!
به گزارش «ورزش سه»، در شرایطی که هواداران سپاهان نگران عدم بازگشت ریکاردو آلوز و سانچس بودند، سه خارجی دیگر هم اردوی این تیم را ترک کردند. گئورگی گولسیانی، انزو کریولی و وحدت حنانوف، سه بازیکن دیگر طلایی‌پوشان نیز ایران را ترک کردند تا تعداد غایبان خارجی تمرین سپاهان به ۵ نفر برسد! علاوه بر این ۵ بازیکن خارجی که وضعیت بازگشت‌شان در هاله‌ای از ابهام است، لیست مصدومان تیم هم پر است؛‏  آرش رضاوند ، محمد کریمی، محمد عسکری و آریا شفیع‌دوست به دلیل مصدومیت حضور نخواهند داشت.

دفاع گواردیولا از هالند؛ انتقادها از او منصفانه نیست
سرمربی تیم فوتبال منچسترسیتی در واکنش به انتقادها نسبت به عملکرد هالند و شکست این تیم مقابل یونایتد گفت: ما به هالند نیاز داریم و انتقادها از او منصفانه نیست.به گزارش ایرنا، پپ گواردیولا پس از شکست ۲ بر صفر منچسترسیتی مقابل منچستریونایتد، با موجی از انتقادها علیه ارلینگ هالند مواجه شد؛ انتقادهایی مبنی بر اینکه سطح انرژی این غول نروژی کاهش یافته است.سرمربی منچسترسیتی این انتقادها را پس از شب کابوس‌وار سیتی در دربی، ناعادلانه دانست و گفت: مهم است که بازیکنان از انرژی و آمادگی یکدیگر تغذیه کنند اما این اتفاق در بین بازیکنان ما مقابل یونایتد رخ نداد و بی‌روح بازی کردیم. ما خوش‌شانس هستیم که در این فصل ارلینگ را داریم. بازی‌های مهم زیادی در پیش است و ما به هالند نیاز داریم.

کار رامین با فولاد تمام شد!
مدیران باشگاه فولاد پاسخ شایعه عدم حضور رامین رضاییان در فولاد را دادند.به گزارش ورزش سه، در شرایطی که پس از جدایی یحیی گل‌محمدی شایعات زیادی در مورد احتمال منتفی‌شدن انتقال رامین رضاییان به جمع سرخپوشان اهوازی وجود داشت اما برخلاف این گمانه‌زنی‌ها، مدیران فولاد خبر دادند که این انتقال نهایی شده و تنها یک موضوع مانع از حضور رامین رضاییان در دیدار هفته شانزدهم بوده است.بر این اساس، رامین هنوز برگه خروج از استان خود را از هیئت فوتبال تهران دریافت نکرده و برای این موضوع باید مبلغی را واریز کند تا بتواند انتقالش را به مرحله نهایی برساند.

حال بد و ناخوش همه رشته‌های ورزشی با وجود همه مدال‌ها و قهرمانی ادامه دارد. این ناخوشی را بیش از همه در فوتبال می‌شود دید، ظرفیتی که می‌تواند سدی از جوانان را به صورت مجازی و حقیقی در برابر همه هجمه‌های اقتصادی و اجتماعی محافظت کند. «رویداد 24» در مطلبی می‌نویسد که برانکو در گذشته یک پیش‌بینی خارق العاده کرده بود؛ او گفته بود فوتبال ایران آماتور می‌شود؛ امروز باید گفت بحث بر سر موجودیت است. این روزها که دوباره بازی‌ها بدون تماشاگر شدند، زمان برگزاری ساعت ۲ ظهر شده تا مبادا به تاریکی شب بخورند،‌ ای اف سی بار دیگر میزبانی را از ما گرفته و خارجی‌ها از ترس‌شان به ایران برنمی‌گردند، عملاً در حال نزدیک شدن به لحظات ملکوتی «تعطیلی فوتبال ایران» هستیم. چیزی مدت‌هاست خیلی‌ها آرزوی آن را دارند.
 ابراهیم قاسم‌پور بازیکن سابق تیم ملی همین دو، سه روز قبل گفته بود «فوتبال را ۱۰ سال تعطیل کنید». چند ماه پیش بود هم هواداران در سایت کارزار، کمپین «تعطیلی فوتبال ایران به خاطر فساد و ناکارآمدی» را کلید زدند.
فوتبال ایران؛ مرغ عروسی و عزا
اما گرفتاری فوتبال ایران همین است، که هم از داخل می‌خورد هم از خارج. ترکیب مدیریت مهدی تاج و رفقا که با فشار سیاسیون و امنیتی‌ها به فدراسیون بازگشتند، در کنار اتفاقات غیرورزشی که روی فوتبال تأثیر می‌گذارد، نفس ورزش محبوب ایرانیان را به شماره انداخته است اگر تا به حال آن را نکشته باشد.
بحث امروز و دیروز نیست؛ سال‌هاست فوتبال، آن مرغ بخت برگشته‌ای است که به قول بهرام بیضایی «در عروسی و عزاش هر دو سر می‌برند». وقت‌هایی که کشور دچار تشتت و گرفتاری است، فوتبال می‌شود مظهر غرور ملی و «تنها دلخوشی مردم» و تا دری به تخته می‌خورد، اولین دستورالعمل، ممنوعیت ورود هواداران به استادیوم است. فرقی نمی‌کند اعتراضات آبان ۹۸ باشد یا ۱۴۰۱ یا شیوع کرونا یا شرایط جنگی یا مشکل ورود زنان به استادیوم. نسخه درمان هر بحرانی در این مملکت اول «قطع اینترنت» است و بعد «برگزاری بدون تماشاگر بازی‌های فوتبال».
بزرگ‌ترین شکست فوتبال ایران پیش از جام جهانی
شاید خیلی هم بد نباشد اگر فوتبال مدتی تعطیل شود؛ منظور فقط این روزها که فکر مردم درگیر تعداد کشته‌ها، قطعی اینترنت و وضعیت اقتصادی شده، نیست. منظور، تعطیلی به معنای واقعی کلمه است. فوتبالی که نه زمین دارد، نه حق پخش، نه مدیریت، نه تماشاگر، به چه دردی می‌خورد؟ فوتبالی که سرمایه اجتماعی‌اش به پایین‌ترین حد خود رسیده، طوری که برخی از بغض حاکمیت آرزوی شکست تیم ملی را می‌کنند، فوتبالی که تیم‌های نوجوانان و جوانان و امیدش در مراحل زیرمقدماتی و مقدماتی اوت می‌شوند، چه آینده‌ای دارد؟ فوتبالی که تنها دستاوردش صعود به جام جهانی ۴۸ تیمی است و قرار گرفتن بین یکی از ۹ سهمیه آسیا، چه چیزی قرار است به ما اضافه کند؟ 
اینکه هر روز از پرونده فساد، دلالی و پول پاشی در فوتبال بشنویم و با جیب خالی بیشتر حرص بخوریم خوب است؟
اشتباه نکنید! ما توی سر فوتبال نمی‌زنیم. ما عاشق فوتبالیم. اتفاقاً، چون عاشقش هستیم، خوب می‌شناسیمش. اما وقتی چیزی درست نیست، به زور نمی‌شود بزکش کرد. همیشه ادامه دادن به هر قیمتی درست نیست.مهم‌ترین دستاورد تعطیلی فوتبال، همین است که مجری‌های بی مزه صداوسیما دیگر نمی‌توانند جمله «فوتبال تنها دلخوشی مردم است» را به خورد مخاطب بدهند. جمله‌ای که نه تنها بار اعتراضی ندارد_به این معنا که همه دلخوشی‌های مردم از بین رفته_ بلکه برای عادی‌سازی به کار می‌رود. عادی‌سازی نبود امنیت اقتصادی و شغلی. عادی‌سازی فشارهای اجتماعی و قوانین محدودکننده. 
عادی سازی منازعات سیاسی و سایه جنگ. عادی‌سازی ناامیدی از آینده. وسط تمام این بحران‌ها یک موتیف تکرار می‌شود: مجریان تلویزیون می‌آیند، لبخند می‌زنند، ژست اکتیویست سیاسی می‌گیرند و خطاب به مسئولان می‌گویند «فوتبال تنها دلخوشی مردمه، تو رو خدا اینو دیگه از مردم نگیرین».
مردم هم به سیاق سابق این مثل را باور می‌کنند و در ادبیات روزمره‌شان به کار می‌برند. وقتی دوربین خبرنگاران را می‌بینند، ناراحت از وضعیت استادیوم‌ها یا تیم‌های محبوبشان، تکرار می‌کنند که «این تنها دلخوشی را از ما نگیرید». مهمان‌های برنامه‌های تلویزیونی هم این عبارت را تکرار می‌کنند و در رسانه‌ها و مطبوعات مدام تیتر می‌شود؛ اما این وسط کسی نمی‌پرسد چرا؟ چرا فوتبال باید تنها دلخوشی این مردم باشد؟ اصلاً چطور شد به اینجا رسیدیم که «فوتبال تنها دلخوشی ما شد» و همه هم آن را پذیرفتیم؟ مگر دلخوشی‌های یک جامعه نباید درآمد، رفاه و آسایش اجتماعی باشد؟ چرا تقلیل دلخوشی، به گردش یک توپ گرد وسط یک زمین پر از چاله چوله برای ما عادی شد؟ در کجای دنیا فوتبال تنها دلخوشی مردم است؟ اصلاً مگر فوتبال چقدر ظرفیت دارد که بتواند بار آرزوها و ناکامی‌های یک ملت را به دوش بکشد؟
خسته شدیم از اینکه وسط آب رفتن درآمد، ناترازی آب و برق و گاز، قطعی اینترنت، زندگی زیر سایه جنگ و هزار گرفتاری دیگر بگویند بفرمایید فوتبال! آن هم این فوتبال!
نخیر! ما همین به قول شما تنها دلخوشی را هم نمی‌خواهیم. تماشاگرانش را که حذف کردید، بازیکنانش را تاراندید. چند سال است معلوم نیست به چه بهانه‌ای، بازسازی ورزشگاه آزادی طول کشیده؛ ده سال دیگر هم کشش بدهید. اصلاً در همه استادیوم‌ها را به خاطر بازسازی ببندید.
 اگر فقط به فکر درآمدهای خودتان از راه تبلیغات نیستید، پخش زنده بازی‌ها را هم اختصاص بدهید به همان کارشناسان و مجریانی که مردم را «تفاله» خطاب می‌کنند. وقتی ما از حقوق اولیه که یکی از آنها دسترسی آزاد به اطلاعات است، محرومیم، آن یک دانه «دلخوشی» هم بماند برای شما؛ حالش را ببرید.