فوتبال ایران نیز مثل سایر کشورهای جهان، به‌زودی از حق پخش اینترنتی منتفع خواهد شد. فدراسیون فوتبال ایران که نهاد مادر و تصمیم‌ساز در سیاست‌های فوتبالی محسوب می‌شود، مدت‌هاست به دنبال راه‌حلی برای...

درست در هفته وحدت، فاز تازه و گسترده‌ای از موضع‌گیری مسئولان کشور را مقابل همدیگر شاهد هستیم. امروز درحالی آخرین روز کاری هفته «وحدت» را پشت سر می‌گذاریم و آماده برپایی جشن میلاد رسول اکرم(ص) می‌شویم که از ابتدای هفته...

نسل‌فردا : دکتر «حسن روحانی» این روزها شاید در اوج سرشلوغی‌اش باشد؛ از سفرهای پشت سرهم به استان‌ها گرفته تا پاسخ‌گویی به قوایی که به آن‌ها انتقاد دارد یا شب‌نامه‌هایی که بهارستانی‌ها برایش تدارک می‌بینند. همین پرکاری بود که هفته اخیر او را در اکثر نشریات کشوری تیتر یک یا عکس یک کرد. حالا در تازه‌ترین اتفاق بعد از غافل‌گیرکردن همه کسانی که با او زاویه دارند، روز گذشته صفحه اینستاگرام رئیس‌جمهور با انتشار عکس‌هایی، نوشت: «۷۱ سالگی، سورپرایزی در مسیر برگشت از سفرهای استانی کرمان و یزد؛ همراه با کادر زحمت‌کش و مهربان پروازی، 21/۸/98». انتشار عکس‌هایی از این دست در فضای‌مجازی که با کامنت‌های بسیار بی‌نظیری همراه بود، سبب شد کمی فضای اخبار منتشر شده از دکتر روحانی که طی این هفته با اخم و عصبانیت بود، تلطیف شود.
 

سینمایی «جوکر» خوشبختانه و به لطف تکنولوژی‌های صادره از ممالک ضاله، قابل زیارت شد. همین سه‌شنبه شب از طریق شبکه CineFilm و به قول «حاجی‌مایلی» با امکانات همسایه(در این‌جا منظور از امکانات ماهواره است). تفاوت بزرگ این «جوکر» با همه جوکرهای قبلی، نه در نگاه ضدسرمایه‌دارانه اثر اصالت دارد، چون جوکر نوه «مارول» است و نه در تلاش‌های به‌شدت به بارنشسته کارگردان و تیم سازنده برای تطهیر و تهذیب یک قهرمانِ جامعه‌گزیرِ مادرکش. این بار، این جانور بی‌بدیل را هنرمندی بی‌بدیل خلق کرده که سرسوزنی «بتمن» را به بند کفش‌هایش هم حساب نمی‌کند و گویا در تمام نماها و سکانس‌ها به یاد دارد طرفِ او خانوداه «وین» نیست. اصلاً این جوکر لعنتی با چنان لذت و اقتداری «بدمن» اثر است که از رذالتش احساس تفرعن و تفاخر دارد و این حسن را در سرتاسر اثر به مخاطب القا می‌کند؛ چه در سکانسی که با «وین» در توالت روبه‌رو می‌شود و چه در سکانسی که با «رابرت‌دنیرو»ی بزرگ، در تقابل است. به همه این دلایل خیلی حیف است که از سلسه جبال تفاوت، عادی بنویسم:
 - حالا چی می‌خواهی بنویسی؟
 -راستش نمی‌دونم از کجا بنویسم؟
-فکر می‌کردم بعد از همراه شدن با خانواده «شلبی» دیگه نشه با کسی این‌جوری حال کرد. یه فیلم مثبت 18 به تمام معنا. سکانس آخرش آدمو یاد «راه کارلیتو» می‌ندازه. راهی که کارلیتو بریگانده اصلاً نمی‌خواد بره؛ ولی راه هی میاد جلو پاش و اونو ناچار می کنه که دست به اسلحه بشه.
 - حالا نمی خواد «اسپویلشو» دربیاری.
-خودت بگو. کدوم آدم عاقلی نمی‌خواد علیه یه سیستم به شدت بی‌رحم بایسته؟
- آره. شایدم راست بگی. دیوانه چون طغیان‌کند...
- اصلاً حیرون موندم. می‌شه اِنقدر حلال‌زاده بود و انقدر نقش رو دوست‌داشتنی کرد؟ مگه داریم؟ یادته سکانس رقص روی ماشین. آخر فیلم؟ رقصی چنین میانه میدان...
 - باز از یه چیزی خوشت اومد!
‌ - چرا شعر می‌گی؛ کی بدش میاد؟ کی بدش اومده؟ تازه آخرش هم جناب جوکر رستگار شد؛ به نور پیوست.
- به فرض که قبول؛ این چه مدل سینماییه که فقط ضدقهرمان داره؟ یعنی منظورم این هست که بی‌قهرمانه؟ مگه می‌شه! درامش کو؟
- تقابلش که با جامعه است. کی با آرتور خوب بوده اصلاً؟ حتی مادرشم به «خاک» داده بودش یا رفقاش؟ فقط همون یارو کوتوله که تازه آرتور بوسیدش و ازش تشکر کرد و نکشتش. تازه  خداوکیلی به نظرم این جوکر، وصف‌الحال دنیای امروزه. «گاتهام» این دفعه دنیاس نه فقط همون شهر لامصب. تو از قهرمان حرف می‌زنی؟! شوخیه ها؛ دنیا داره سرشار از ترامپ می‌شه. بعضیا از ترامپ هم بیشتر ترامپ هستن؛ اون‌‌وقت تو از توی سینما سراغ قهرمان می‌گیری؟
- من که حال نکردم.
- جهنم! به نظر من «جوکرتاد فیلیپس» یه پیش‌بینی است از دنیایی که در اونیم. ببین کجاس که بیایم بشینیم  منتظر یه جوکر تا بیاد.
 

پوران درخشنده، نویسنده و کارگردان سینما -که به ساخت فیلم‌های اجتماعی با سوژه‌های روز مشهور است- این بار قصد دارد دست به کارِ ساخت فیلمی با موضوع گروه‌های موسیقی «بی‌تی‌اس» که یک گروه کره‌ای هستند، شود. این خبر البته درسایت‌های مختلف و شبکه‌های مجازی توسط بی‌تی‌اسی‌ها با واکنش‌های منفی مواجه شده است...

رئیس کل گمرک گفت: حتی یک گرم ذرت آلوده وارد کشور نشده که مهم‌ترین علت آن سخت‌گیری درباره سلامت این کالاها و مقررات مربوط به آن است. مهدی میراشرفی اظهار داشت: در موضوع ورود کالاهای بهداشتی، خوراکی و آشامیدنی ایران یکی از سخت‌ترین مقررات دنیا را دارد. وی گفت: بیشتر کشورها برای تشخیص سلامت یک کالا در گمرکات یک مرجع دارند...

هم‌زمان با فرا رسیدن روز حماسه اصفهان، واحد هنرهای تصویری حوزه هنری استان اصفهان در نظر دارد فیلم‌های کوتاه تولیدی خود را در سالن سوره اکران کند. نرگس رجایی، مدیر هنرهای تصویری حوزه هنری گفت: این برنامه با عنوان «مروری بر تولیدات تصویری...

مدیر روابط کار اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی خراسان‌رضوی در رابطه با عملکرد اداره بازرسی این اداره گفت: بازرسان کار اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی خراسان‌رضوی در شش ماهه سال‌جاری در راستای شاخص نظارت بر حسن اجرای قانون کار از طریق انجام بازرسی‌ها تعداد 14010 مورد بازرسی...

منابع درآمدی بودجه عمومی دولت از سه بخش اصلی درآمدهای نفتی، اخذ مالیات و عوارض و فروش انواع اوراق تأمین می‌شود. طبق قانون بودجه سال 98، رقم بودجه عمومی دولت، 448 هزار میلیارد تومان است که از این مقدار، باید 159 هزار میلیارد تومان از فروش نفت خام، 238 هزار میلیارد تومان از طریق اخذ مالیات و عوارض و 51 هزار میلیارد تومان از فروش انواع اوراق حاصل شود. همچنین از 238 هزار میلیارد تومان مالیات و عوارض، 153 هزار میلیارد از طریق اخذ مالیات و 85 هزار میلیارد تومان از طریق اخذ عوارض تأمین می‌شود.  با اعمال تحریم‌های نفتی، میزان فروش نفت خام ایران با محدودیت‌های جدی مواجه شد؛ به طوری که برآوردهای قانون بودجه برای فروش نفت و تأمین درآمدهای نفتی حاصل نمی‌شود. طبق قانون بودجه 98، برای تأمین درآمدهای نفتی پیش‌بینی شده باید میزان فروش نفت ایران، روزانه 1.5 میلیون بشکه باشد که درحال‌حاضر این مقدار زیر 200 هزار بشکه در روز است. در این راستا دولت در سال جاری با کسری بودجه 140 هزار میلیارد تومانی مواجه خواهد شد. کسری بودجه دولت باعث شده که بار دیگر بحث اصلاح بودجه و رهایی از وابستگی به درآمدهای نفتی در فضای کارشناسی و رسانه‌ای مطرح شود. هر چند میزان وابستگی بودجه دولت به درآمدهای نفتی از 75درصد در سال 57 به 35درصد در وضعیت فعلی رسیده است؛ اما تجربه ثابت کرده که همین‌مقدار وابستگی نیز در برخی برهه‌های زمانی تبعات سنگینی بر اقتصاد کشور داشته است. بررسی بودجه کشورهای توسعه‌یافته دنیا نشان می‌دهد که اکثر درآمدهای دولت از طریق اخذ مالیات تأمین می‌شود؛ در نتیجه بودجه این کشورها در برابر تحریم‌ها و تهدیدهای خارجی آسیب‌پذیری ندارد.
یک تبعیض مالیاتی عجیب
یکی از شاخص‌های اقتصادی که نشان از کم بودن سهم مالیات در اقتصاد ایران است؛ شاخص تلاش مالیاتی یا «نسبت مالیات به تولید ناخالص داخلی» است. در ایران این نسبت حدود 7 الی 8 درصد بوده؛ در حالی که میانگین این شاخص در دنیا 14 درصد است و در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی به 25 الی 30 درصد می‌رسد. همان‌طورکه مشاهده می‌شود، حجم درآمدهای مالیاتی دولت ایران حداقل نصف مقدار واقعی و ظرفیت بالقوه مالیات در کشور است. در نتیجه اعداد و ارقام نشان می‌دهد جدی‌ترین گزینه برای اصلاح ساختار بودجه، افزایش درآمدهای مالیاتی از طریق مبارزه با فرارهای مالیاتی است. برای روشن شدن موضوع خوب است بدانید که منظور از افزایش سهم مالیات در بودجه دولت این نیست که دولت از مردم بیشتر مالیات اخذ کند، بلکه به این معناست که از فرارهای مالیاتی مشاغل پردرآمد جلوگیری شود. سازوکار فعلی اخذ مالیات در ایران به گونه‌ای است که از دهک‌های پایین جامعه مالیات خود را می‌پردازند اما اقشار پردرآمد با استفاده از برخی ضعف‌های زیرساختی از دادن مالیات امتناع می‌کنند. برای مثال معلمان آموزش و پروش که کارمندان دولت محسوب می‌شوند، قبل از دریافت حقوق، مالیاتشان اخذ می‌شود اما از مشاغلی مانند پزشکان، وکلا، طلافروشان، آهن‌فروشان که درآمدهای بالایی دارند، مالیات واقعی اخذ نمی‌شود.
کاهش فاصله طبقاتی با اخذ مالیات از پردرآمدها
مالیات علاوه بر اینکه یک درآمد پایدار برای تأمین بودجه دولت محسوب می‌شود. یکی از ابزارهای دولت برای برقراری عدالت و کاهش فاصله طبقاتی است. در واقع هدف از اخذ مالیات‌های درآمدی به نحوه ارتباط دولت و مردم برمی‌گردد. طبق قانون، وظیفه دولت خدمت‌رسانی به مردم است. در این راستا دولت تلاش می‌کند با فراهم کردن امکانات رفاهی برای آحاد مردم، به این وظیفه خود عمل کند. در این راستا اخذ مالیات‌های درآمدی یکی از ابزارهای دولت برای خدمت‌رسانی عادلانه به مردم است. درحال‌حاضر طبق قانون مالیات‌های مستقیم، اخذ مالیات از مشاغل گوناگون بر اساس نظام پلکانی افزایشی انجام می‌شود. یعنی آن قشری که درآمد بالاتری دارد، باید به نسبت سایر قشر درصد بیشتری از درآمد خود را به عنوان مالیات به دولت بدهد. پس در گام اول دولت از اقشار ثروتمند مالیات بیشتری می‌گیرد. در گام بعدی دولت برای انجام وظیفه خود درباره بازتوزیع مالیات‌های اخذ شده از مردم تصمیم‌گیری می‌کند. دراین مرحله باید سعی شود که مالیات اخذ شده با نسبتی معقول، بیشتر صرف خدمت‌رسانی به مناطق محروم شود.
فرارهای مالیاتی در اقتصاد ایران نجومی است
گفته شد که شاخص‌ها نشان می‌دهد که حجم درآمدهای مالیاتی دولت حداقل باید دو برابر شود. یعنی از 153 هزار میلیارد تومان فعلی به 306 هزار میلیارد تومان برسد. این فاصله تا وضع مطلوب، مقدار معافیت‌ها و فرارهای مالیاتی در اقتصاد کشور را نشان می‌دهد که 153 هزار میلیارد تومان است. حال یک سؤال مطرح می‌شود؛ چرا رقم معافیت‌ها و فرارهای مالیاتی بالاست؟ پاسخ به این پرسش در قالب چند دلیل قابل بیان است:
1- اتکا به درآمدهای نفتی: وجود منابع عظیم نفتی در کشور باعث شده در چهار دهه اخیر، دولت‌های مختلف، انگیزه کافی برای سازماندهی نظام مالیاتی و اخذ مالیات از مشاغل پردرآمد را نداشته باشند. زیرا با فروش نفت خام و کسب درآمدهای نفتی به راحتی بودجه دولت تأمین شده و نیازی برای بالفعل کردن سایر ظرفیت‌ها دیده نمی‌شد.
2- قوانین نادرست معافیت‌ها: با مطالعه مواد 132 تا 146 قانون مالیات‌های مستقیم مشاهده می‌شود که بخش عظیمی از اقتصاد ایران از مالیات معاف شده‌اند. معافیت‌هایی که با هیچ منطقی سازگار نیست.
3- سازوکار سنتی اخذ مالیات: درحال‌حاضر اخذ مالیات از مشاغل و شرکت‌ها به صورت غیرسیستماتیک و ممیزمحور انجام می‌شود. در این فرآیند که براساس خوداظهاری مودیان مالیاتی انجام شده است، امکان کم‌اظهاری و زدوبند با ممیزها وجود داشته، در نتیجه رقم واقعی مالیات اخذ نمی‌شود. در واقع در سازوکار فعلی، ممیزها با دریافت مبلغی از مودیان مالیاتی از مالیات آن‌ها چشم‌‌پوشی کرده، رقم بسیار پایین‌تری را از آن‌ها اخذ می‌کنند.
4- فقدان فرهنگی عمومی مالیات‌دهی: در حوزه مالیات‌ستانی در کشور، فرهنگ‌سازی عمومی صورت نگرفته که این موضوع باعث بازتوزیع ناعادلانه ثروت در کشور شده است. برای مثال هنوز اقدامات و پیگیری‌های سازمان امور مالیاتی برای اخذ مالیات از پزشکان به موفقیت نرسیده است و پزشکان به جای پیش‌قدم در این موضوع اظهار می‌کنند که چرا سایر اقشار مالیات نمی‌دهند.

عراق و ایران درحالی برای بیست‌ونهمین بار به مصاف هم خواهند رفت که نتیجه بازی پنج‌شنبه در صعود یا عدم‌صعود آن‌ها به مرحله نهایی انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲ تاثیرگذار است.
یک) بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴:
مسابقات در تهران برگزار می‌شد. ایران با «فرانک‌اوفارل» ایرلندی آماده بود و می‌خواست نخستین طلای خود در تاریخ بازی‌های آسیایی را به دست بیاورد. مرحله اول با سه برد به اتمام رسید. در دور دوم نیز دو بازی ...

سابقه آشنایی ما با دکتر «محمودگلزاری» به دهه شصت برمی‌گردد؛ زمانی که او سردبیر رشدمعلم بود و من سردبیر رشدجوان. تصویری که از او در ذهن من هست، تلاش جدی و خستگی‌ناپذیر است. یا سه محور تعلیم، تعلم و مشاوره؛ و این هر سه در چارچوب نظم و انضباطی مثال‌زدنی. در آن سال‌ها در رشته‌ای که او کار می‌کرد، تعلیم دیدن و یاد گرفتن مسیری هموار نبود...