سوریه در فکر انتقام از روسیه
عبدالوهاب بدرخان در «الحیات» نوشت: آیا عادیسازی عربی با نظام سوریه تنها به دلیل وتوی آمریکا-اروپا کمرنگ شد؟ آیا دشواری رسیدن به اجماع، مانع از بازگشت سوریه به جامعه عربی شد؟ آیا بازگشت دولتهای عربی به سمت سوریه-اسد، در صورت وقوع میتوانست در کاهش نفوذ ایران سهم داشته باشد؟ در ادامه این مطلب آمده است: در هر صورت، اسد با سفر به تهران نشان داد که هیچ برنامه و اراده واقعی برای خروج از زیر چتر ایران ندارد و با وجود ویرانی سوریه، وی همان اعتقادی را دارد که در زمان مذاکرات با پادشاه عربستان در سال 2009 داشت؛ اعتقادی مبنی بر آنکه سوریه و ایران، خط راستی را تشکیل میدهند که دیگر دولتهای عربی چارهای جز پیوستن به آن ندارند. همزمان، سفر پنهانی رئیسجمهور سوریه به تهران و دیدار وی با رهبر ایران، دربردارنده دو شاخص بود؛ نخست آنکه «اسد» به حساب بازکردن روی نجات نظامش با کمک اعراب پایان داده و دوم اینکه وی از همپیمان روسی خود ناراضی است که البته سفر بیاطلاع اسد به تهران و عدمهماهنگی او با روسها متقابلاً باعث نارضایتی روسیه نیز شده است. واقعیت آن است که طی ماههای اخیر، دلایل زیادی برای نارضایتی بشار اسد از روسیه وجود داشته است؛ ازجمله: ممانعت روسیه با سوءاستفاده نظام سوریه و ایران از عقبنشینی نیروهای آمریکایی از شمال شرقی سوریه، به همراه به حاشیه بردن یگانهای نزدیک به اسد و برادرش «ماهر» و در نهایت، تعمد روسها برای انتشار عکسهایی که نشان دهنده بیاحترامی روسیه به اسد بود و در بین آنها، عکسی قرار داشت مربوط به یکی از سالنهای کرملین که نشان میداد اسد به تنهایی ایستاده است، درحالیکه پوتین در کنار دوستان خود بوده و توجهی به رئیسجمهور سوریه ندارد. در این شرایط، به احتمال زیاد اسد و ایران احساس کردهاند که مزاج روسیه نسبت به آنها در حال تغییر است؛ زیرا مانند سه سال پیش، دیگر با برنامههای این دو هماهنگی نشده و اجازه انجام عملیات میدانی را به آنها نمیدهد.